Ze wilden mijn bloed, om hun dorstbloedige honger te stelpen.

Het was een warme, natte zomerdag.

 Het water had rijkelijk gestroomd vandaag. Eindelijk na een lange tijd van regenval, kreeg de zon een klein kansje om zijn stralen te laten schijnen, over het natte landschap. Ik trok mijn stoute schoenen aan en gaf me over aan de drang om de frisse bosgeuren eens op te gaan snuiven. In mijn eentje trok ik erop uit voor een wandeling door het bos. Hier en daar was het een beetje drassig, maar de paden waren doorgaans goed begaanbaar. Een heerlijke frisse dennengeur, beroerde mijn reukorgaan tijdens mijn wandeling. Ik genoot van de stilte in mezelf en de rust om me heen.

Ik liep dieper en dieper het bos in, zoekend naar een weg tussen de rijen bomen door.

 Met mijn fotocamera in de hand om eens te experimenteren met de fotostanden, nam ik een paar foto’s van het pad tussen de rij bomen door en een paar mooie bloemen. Ik ging voor een moment helemaal op in mijn omgeving, en de experimenten met mijn camera. Ik kwam opeens op een terrein uit waar mijn aanwezigheid verboden was. Zoals een waarschuwend bord me deed vermoeden. Dus een eindje verder maar de toegang gezocht op een ander pad het bos weer in.

Alsof ze de hele dag hebben liggen wachten liep ik regelrecht in hun val. 

Ik was amper op het pad aangekomen of er werd een ware aanslag op mijn leven uitgevoerd. Als ware terroristen sprongen ze bovenop me. Bloed ze roken bloed, en waarschijnlijk zagen ze me als een gewillig slachtoffer. Maar ik heb gevochten voor mijn leven. Ze kwamen van alle kanten tegelijk van die kleine monstertjes die mijn bloed wel wilden drinken. Wild sloeg ik om me heen en een aantal van mijn aanvallers wist ik snel van me af te slaan. Het was een gevecht op leven en dood. Een aantal wisten door mijn verdedigingslinies heen te breken en lieten hun sporen na. Een aantal van mijn aanvallers hebben het uiteindelijk niet overleeft. Neergeslagen en fijngeknepen, hebben ze hun laatste ademhaling uitgestoten.

Mijn heerlijke rustige boswandeling was ineens omgeslagen in een waar slagveld.

 Kleine miezerige monsterlijke etterbakken, die mijn bloed wilden drinken. Die mijn goddelijke levenssappen wilden veroveren en uit mij wilden zuigen. In grote getale zetten ze de aanval in. Er was geen verdedigen aan, en een enkeling is door mijn verdediging heengeslagen. Heeft gedronken van het goddelijke rode sap in mijn lijf. En bij de tegenaanval in angst een giftige stof uitgestoten, om hun sporen achter te laten. Binnen no time was ik veranderd in een jeukende, kriebelende, persoonlijkheid. Ik begon aan alle kanten op te zetten. Dikke kriebelende en jeukende bulten over mijn hele lijf.

Ze waren zo agressief, dat hun aanval dwars door mijn beschermende kleding heen ging.

 Alsof ze compleet uitgehongerd waren zogen ze zich aan me vast en dronken mijn goddelijke sappen. Ik heb het op een rennen gezet en heb ze uiteindelijk af kunnen schudden. Hun in verbazing en rouw achterlatend bij hun vrienden die de aanval op mij niet hebben overleefd. De komende dagen zullen ze druk zijn met het regelen van de begrafenissen van hun maten. Maar mensen wees gewaarschuwd voor je het weet staan ze weer op de loer. Bereidt je dus voor als je nietsvermoedend het bos in gaat. Neem de juiste voorzorgsmaatregelen om onverwachtse aanvallen van deze monsterlijke kleine , bloeddorstige wezentjes tegen te gaan. Smeer jezelf in met de aller verschrikkelijkste zwaar ruikende citronella olie als wapen tegen deze kleine bloedzuigers. Of ga op zoek naar welk ander smerig ruikend goedje die deze kleine bloedzuigers af weten te schrikken. Maar laat je in ieder geval niet overmannen door deze aanval op je levenssappen. Want vanaf vandaag bent u een gewaarschuwd mens.

© spiritlady

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.