Waardering en erkenning o.a. door middel van cijfers. Hier beoordeling van het schrijven van verhalen

De kracht of zwakte van waarderingscijfers

Een eerlijk cijfer 

 

Als door middel van een cijfer een waardering wordt uitgedrukt, kan dat belangrijk zijn voor zowel de beloner als ontvanger of misschien zelfs wel voor beiden. Belangrijk is daarbij dat de waardering serieus genomen wordt. Ik ga er in dit verhaal maar van uit dat het hier het geval is

Waardering een primaire behoefte

Waardering en erkenning schijnen na eten, drinken, veiligheid en seks de belangrijkste primaire behoeften van de mens (waarschijnlijk ook dier?) te zijn. Gebrek kan zelfs de gezondheid schaden en om even naar het kind te gaan, gevoelens van minder gewenst zijn, genegeerd en gekleineerd worden zijn kwalijke ervaringen in de jeugd, die diepe sporen achterlaten in het verdere leven van betrokkene.

Er zijn verschillende manieren om waardering en erkenning uit te drukken. Ruim gesteld kunnen die variëren van een knipoog tot “gouden handdruk!” Om het niet serieuze toch maar even te verduidelijken is het nuttig om de gouden handdruk niet altijd te beschouwen als uiting van waardering maar ook van “schoon schip maken” betekenen met een zogenaamde “op-rot- premie!”
Een waardering door middel van een materiële toekenning geeft minder waarde dan het achterliggende warme “applaus.” In een gunstig geval is het niet meer dan een bevestiging van het respect. Ja, ik hoor u al zeggen dat enkele financiële tonnen uw meer aanspreken dan een aai over de bol, maar ik heb het hier over de diepere gevoelens.

Het welgemeende woord

Mijn rijkelijk gevulde prijzenkast met bekers, medailles, lauwerkransen is in de loop der jaren van woonkamer, slaapkamer, zolder naar container verhuisd. Daar tegenover koester ik mijn vergeelde plakboeken, waar veel waarderende woorden en soms vernietigende oordelen in te lezen staan. Daarin nog eens terugbladerend kan ik wegdromen in een dal van gelukzaligheid dat de werkelijkheid van stramme knoken even doet vergeten.

Weer genoeg gepronkt hebbende, trek ik mijn veren terug tot op mijn schouderbladen - de rudimenten van waar eens ‘s mens vleugels zaten - en neem de cijfers weer ter hand om over hun waarde te filosoferen. Ik had een uitgebreide reactie geschreven onder het verhaal van dirkbali, maar kreeg het maar niet geplaatst, tot ik er achter kwam dat het verhaal verwijderd was. Hoewel ik van Dirk best kan begrijpen dat hij het gesteggel zat was, vond ik het jammer. Eindelijk eens een artikel dat niet met overwegend zoetgevooisde reacties opgesierd werd, maar tot geanimeerde discussie leidde.

Elk mens is gesteld op waardering

Afgezien van mogelijk niet altijd waterdichte argumenten is één bewering duidelijk staande gebleven: De score als weergave van de schrijfvaardigheid bij xead is onjuist. Het is sowieso al moeilijk om resultaten exact in cijfer vast te leggen. Maar als dit gebeurt, dan graag zo goed mogelijk, wil je als organisatie op dit punt serieus genomen worden.

Wat mij in de felheid van de discussie opviel was, dat “strijders” zich plotseling wat stoer gingen afkeren van de kern, door te stellen dat het cijfer voor hen totaal niet belangrijk was. Natuurlijk moeten we het belang niet overdrijven en er valt best met dit soort gebreken te leven, maar ik moet de eerste mens nog tegenkomen die niet gesteld is op een eerlijk welgemeend compliment en daar valt een “eerlijk” scorecijfer ook onder.

Gelezen worden is heel belangrijk

Xead hanteert een aantal waarderingssystemen, welke deels door de organisatie bepaald worden (cijfers, medailles, verkapte rang-/ledenlijst met volgorde op basis van score) en geeft bezoekers en leden ruimte daar beperkt aandeel in te hebben door te duimen, lezen en reageren. Eigenlijk is gelezen worden de meest zuivere vorm van waardering. Alleen jammer dat alleen bezoeken ook als lezen wordt beschouwd. Persoonlijk lees ik vrij veel, maar geef niet altijd een duim. Ik zie wel dat er diverse groepjes zijn ontstaan die overwegend elkaars verhalen lezen en waarderen. Ik heb daar verder geen oordeel over omdat je niet alles kunt lezen en de verhalen van sommige schrijvers zullen wel boeien. Maar er is toch meer onder de zon!

 

Geen toeters of bellen

Mijn verhalen worden doorgaans matig bezocht, dus zeker weinig gelezen. Alle adviezen van propagandistische aard zoek en wil ik niet. Zelfs de titel moet voor mij het verhaal dekken en zal bijvoorbeeld daarvoor geen haar in mijn bilspleet alten groeien. (Sorry Marinus, maar de titel sprak mij zo aan, dat ik het maar niet gelezen heb)
Onlangs publiceerde ik het verhaal: “Het publiceren van een aantal gedichten.” Het werd tot nu toe door 19 mensen bezocht, waarvan er 7 van mezelf zijn voor wijziging en aanvulling. Ik dacht poëzie moet toch de nieuwsgierigheid van schrijvers aanspreken. Maar niets van dat. Doorgaans krijg ik wel reacties waarbij ik het gevoel heb dat ze welgemeend zijn en daar put ik de grootste waardering uit.

Denk nu vooral niet dat ik de zielenpoot wil uithangen, want ik heb nog voldoende bezigheden die mijn eigenwaarde op pijl houden. Ik wilde slechts een eerlijke gedachte formuleren over het begrip waarderen. Als U tot deze laatste zin bent gekomen, dank ik U bij voorbaat voor: “Het lezen!”

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.