gedichten geschreven voor ons eerste dochtertje*dat overleden is

Ja het leven is hard dat zal iedereen hier het met mij eens zijn.Kon het maar anders kon het maar zo simpel zijn als toen je nog een kind was.Ik weet nu wel het leven gaat echt niet over rozen was dat maar waar.

 

Eigenlijk heb ik het gevoel dat ik vanaf mijn 16de niets anders dan ellende op mijn pad heb.Oke als je het gaat relativeren dan zie je het weer heel anders maarja dat  kon ik tot voor kort niet zo goed.

 

Terug kijkend op mijn leven ja waren er veel rot dingen.Als ik kijk 15 jaar vanaf mijn 16de verjaardag had ik zeker elk jaar een sterf geval van een persoon uit de familie of iemand uit mijn kennisen/vrienden kring waar ik een goede band mee had.  Op 1 jaar na dan dat er niemand tussen uit piepte.

Maar het ergste is toch wel je eigen kindje verliezen.2007 groot nieuws  zwanger  we waren zo gelukkig en blij.echo gehad maar verder niets bijzonders .Superblij kom je na twee weken nog even weer voor controle i.v.b.m veel buikkrampen zeggen ze leuk zo zullen we even kijken of er iets zit PARDON ,ja bij de vorige echo konden we geen vruchtje vinden zegt die vrouw heel koel.Nu ik in paniek wat is dit vragen ze ook nog eens heel droog  wist u dit niet , nou nee is nooit iets overgezegt.Na een aantal spannende minuten opluchting er zit een vruchtje er is niks aan de hand alles ziet er goed uit.Opgelucht naar huis en blij genieten van het zwanger zijn ja dat zou ik doen. Bij alle opvolgende echo's zag het er prima uit niks aan de hand ,ook heerlijk met je buik pronken genieten van je kindje dat net een stuiterbal in buik is.Ze begon dan ook al heel vroeg een plaag geest te zijn voor mij.hoe dit kon met 14week  al begreep ik niet ,maar  na uitleg van een echo bleek ze zo dicht bij min blaas teliggen ze lag ook steeds diep in mijn buik..Ach als dat het probleem zou zijn doet het er niet toe,het ging toch allemaal goed dus hoefde me niet druk temaken.

Maar mijn mooiste droom werd mijn ergste nachtmerrie .De 20 week echo gaf aan dat ons meisje( ja we hoorde toen dat we een dochter kregen)niet goed gegroeit was verder konden ze er  niet veel van zeggen over een week nog maar een controle om tekijken wat ze in een week groeit.Deze afspraak ging niet door omdat die dag heel de stad groningen zonder water zat zelfs het ziekenhuis dus allen de hele belangrijke afspraken gingen door ,dat van mij was niet belangrijk genoeg waarschijnlijk.Ten minste niet voor hun belangrijk in de vorm van kan verkeerd gaan is een beetje groei achterstand gebeurd wel vaker maar wordt voor de zekerheid even extra controle gedaan.Nou ik heb hun vervloekt ik had zelf het idee dat ik niet groeide de bewegingen van de kleine waren anders tevoelen er gingen alarm bellen in mijn hoofd af.Mijn gevoel had gelijk er was  iets mis met 22+ week echo ze was nog niet gegroeit en er was haast geen vruchtwater meer.Na het weekeind direckt speciale echo kijken wat er aan de hand is , nou de schrik sloeg ons om het hart er was maar een minimum aan vruchtwater haar niertjes werkte niet goed de door strooming van de bloedvaten van placenta naar de kleine was slecht  .TJA EN NU ?????

Na dat ik de vraag had gesteld hoe staat het ervoor was het , even kijken of er weer  vruchtwater aangemaakt wordt en of de niertjes weer goed gaan werken. 3 dagen later mijn wereld storte in er was  bijna geen vruchtwater meer (waar was dat gebleven ik was niks verloren)en haar niertjes werkte niet meer ja dan weet je eigenlijk wel waar het heen gaat.Ik in de hoop op goed nieuws toch weer vragen kunnen jullie niks doen en waar loopt dit op uit.Ik kreeg helaas het antwoord we kunnen helaas niks doen ze is teklein , officeel zat ik in mijn 24ste week het begin en zij was kwa grootte maar op 19+week  nou dan weet je dat het echt mis is.Dan wordt je met de boodschap naar huis gestuurd volgede week na de paasdagen weer een onderzoek dan zullen we zien hoe het ervoor staat.

bang  onzeker en eenzaam gevoel veel verdriet

Nou ik weet dat ze de paasdagen niet heeft gehaald .De dag voor pasen sávonds op bed  in een keer heel veel beweging in mijn buik kreeg een heel vreemd gevoel over me op dat moment toen wist ik het ik voelde dat ze aan het vechten was en het niet meer kon  in mijn gedachte zei ik ( stop maar met vechten ga maar dit kan je niet winnen.)ga maar.Na de paasdagen man lief weer aan het werk rond tien uur die ochtend ga ik naar de w.c bloed paniek ziekenhuis bellen man bellen naar ziekenhuis mijn moeder mee mijn schoonmoeder naar het ziekenhuis toegekomen en dan het uur van de waarheid.Ondertussen wist ik het eigenlijk wel maar toch hoopt, je wil je gevoel niet geloven.  Maar mijn gevoel was juist ze leefde niet meer.ZE was DOOD.Vanaf dat moment heb ik op automatische piloot geleeft,de volgende dag  ingeleid en om 5 uur bevallen van een perfect mini mensje wat helaas niet meer leefde.Zelfs de bevestiging gekregen dat ze al enkele dagen overleden was.Tja zelf met mijn man alles geregeld voor de uitvaart en toen ingeklapt. Over hoe de dag v an de bevalling ging zal ik nog wel een keer schrijven. Ik moest eerst dit kwijt de ergste dagen van mijn leven.

 

Hier twee gedichten geschreven voor ons mooi engeltje 
 

Papa en Mama willen je laten weten
dat we jou nooit zullen vergeten

Met z'ndrieen een gezinnetje zijn
is ons niet gegeven.

Ondanks dat hebben we de tijd met
jou bewust beleven

Grote plannen hadden we om van
alles samen te ondernemen.

Volgend jaar zouden we je mee de
bergen in nemen.

Je papa wou je ook van alles leren
omgaan met gereedschap om dingen
te reparenen.

Samen met jou wou papa dan
timmeren en zagen
om samen mama te gaan plagen

We kunnen dit nu niet meer
met z'n drieen gaan beleven

Maar je blijft toch altijd bij ons in
het hart verder leven

Lieve ....... het is goed zo
rust zacht lieve, lieve meid van ons

We houden van jou
veel liefs
Papa en Mama

LIEVE LIEVE MEID.
Het voelt nu zo leeg van binnen
Wat moet ik straks zonder jou beginnen
24 week mochten wij samen zijn
Zo kort maar toch zo fijn
Elkaar plagen zal niet meer gaan
Mijn vele bezoekjes aan de wc zijn gedaan
Ik mis het, nu ik jou niet meer voel
Maar weet je, je bent mijn kleine troel
Alle liefde blijf ik jou geven
Je bent en blijft mijn dochter heel mijn leven

ik hou van jou en zal je missen.liefs je mama

 Gedichten voor ons Engeltje  geschreven op  26-03-2008

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.