Stoppen met werken en de vervelende reactie,s die je dan krijgt Ik wil dit artikel graag hier met jullie delen,ik word soms zo moe van de reactie,s van mensen om me heen,hier kan ik het een beetje van me afschrijven Ik weet dat dit een beetje een rare intro is ,maar het word wel duidelijk als ik met het verhaal begin, ik voel me soms z,on vreemde eend in deze wereld,door de keuze die ik gemaakt heb

beste xead genoten hier mijn verhaal

Ik worstel al een aantal jaren met mijn gezondheid,maar had wel een baan voor 38 uur in de week een huis en tuin,gewoon net als iedereen ongeveer,en probeerde om toch aan het werk,te blijven mezelf niet ziek te melden,en dat lukte redelijk,alleen s,avonds kon ik geen stap meer verzetten bijna het was echt werken en huishouden en verder had ik geen energie meer over

Toen kreeg ik 3 jaar geleden de kans om een dag minder te werken ,die kans heb ik uiteraard met beide handen aangepakt en toen dacht ik zo hou ik het wel vol tot mijn pensioen ,maar niet dus de werkdruk werd hoger,en met de gezondheid ging het ook minder,het kwam er eigenlijk op neer dat ik die extra vrije dag nodig had om  bij te komen helemaal niks geen energie meer over

Op een gegeven moment waarschuwde mijn huisarts me,die zei je kan zo niet blijven doorgaan je zal met iets moeten stoppen,hij had ook wel gelijk maar wilde het toen niet zien

 

Tot ik op een dag wakker werd en moest gaan werken en gewoon mijn bed niet meer uit kon komen

Toen pas drong het echt tot me door ,en begon me af te vragen of werk nou zo belangrijk was,en of het echt nodig was,want je moet natuurlijk wel gewoon blijven leven,en ja daar komt tie ,wij gingen graag uiteten en nog meer van die dingen,gewoon omdat je met zijn tweeen werkt en het toch wel kan betalen,en ik soms geen puf had om te koken,maar word je daar nou zo gelukkig van,ik niet ik heb liever meer energie zodat ik nog een leueke echtgenote kan zijn en niet een die s,avonds doodmoe is en allen maar slaapt

Na een tijdje er goed over nagedacht te hebben ,en uitgerekend of we konden redden van een salaris heb ik een hoop snipperdagen opgenomen om te kijken hoe het dan ging

Nou dat  beviel heel goed had meer energie over,was s,avonds niet moe ,en was een leukere echtgenote

dus dat ging heel goed ,het enige was we zouden wel iets simpeler moeten leven minder nieuwe kleren kopen minder uit eten en op vakantie enzo,maar ik zag en zie dat nog steeds als iets heel ergs,ik voel me zo veel gelukkiger,en mijn man dacht er net zo over ,kort daarna heb ik mijn ontslag genomen,en het was gewoon een bevrijding voor me,ik  ben nu 9 weken thuis en ik heb nog energie over dat ik nu weer lekker kan wandelen en fietsen waar ik eerst de puf niet meer voor had

Maar ik word soms zo moe van mensen in  de omgeving,toen ik vertelde dat ik stopte is het gelijk van nou lekker kan je niet meer op vakantie en zo sta je niet meer in het leven,en nog meer van die narigheid eerst kon ik hier helemaal overstuur van raken ,maar nu niet meer,ik ben heel gelukkig met mijn simpele leven ,voor mij geen stress meer

Ik kan zo genieten van ons eigen moestuintje,ja zelf groente verbouwen scheelt ook in de kosten maar het is ook gewoon leuk om alles te zien groeien,ik ga niet zo vaak meer winkelen ik kan best sommige dingen twee seizoenen aan wat is daar mis mee,we hebben geen twee auto,s hoeft ook niet want  ik pak nu vaker de fiets,vakantie is heel leuk maar ik kan ook genieten van mijn eigen huis en tuintje,we hebben geen abonnement op krant of tijdschrift maar kan altijd van iemand anders de krant lezen en zo kan ik nog wel even doorgaan,

Maar vind het gewoon heel erg ,al die opmerkingen,of dat geluk zit in spullen en zo nou voor mij niet ik ben gewoon tevereden met het simpele leven wat ik nu heb

 

 

 

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.