Het runnen van een uitzendbureau gaat niet vanzelf. Het heeft even tijd nodig om je te specialiseren.

Wanneer je, net als ik een jaar lang mee gaat op de vrachtwagen, dan weet je wat er speelt in die wereld. En op die manier kwam ik er toe om een uitzendbureau voor chauffeurs te beginnen.

Stoppen in de zorg

Mijn werk was de zorg, ik had helemaal niks in de vrachtwagenwereld. maar ik leerde iemand kennen die vrachtwagenchauffeur was en die vroeg of ik mee wilde als bijrijder op internationale ritten. Ik bedacht me niet, en ging gewoon voor het avontuur.

De eerste ritten waren gewoon in Nederland en die waren erg leuk, ik kwam in aanraking met de klant en de opdrachtgever. Ik zag hoe er met chauffeurs omgegaan werd. Daar stak ik al een hoop van op. Ik merkte wel dat wat rijtijden aanging de opdrachtgever daar lak aan had. De lading moest gewoon op tijd geleverd worden, dus verder hadden ze niks te maken met files of andere obstakels.

Buitenland

Daarna gingen we wat verder van huis.  Belgie,Frankrijk, Spanje, Portugal, Engeland, Duitsland, Denemarken Zweden, Noorwegen, Zwitserland, Italie, overal ging het weer anders. Maar wat ik wel heb ondervonden is dat er echt niet goed met chauffeurs omgesprongen werd. Het enige lichtpuntje was de overtocht met de boot. Lekker kunnen douchen, rustig eten en een heerlijk bed om goed uit te kunnen rusten. Daarna weer voluit aan het werk. Ik heb het als vrij zwaar werk ondervonden.

Grenscontroles

De controles bij de grens, vooral naar Engeland en Noorwegen waren pittig. Ik heb meerdere chauffeurs met problemen gezien bij de grensposten. Ook dat ze soms lang moesten wachten voor de papieren in orde waren. Dat was in Noorwegen zo, bij de overtocht naar Engeland wordt de hele vrachtwagen gescand. Zo kun je niemand verbergen in de aanhanger. In Frankrijk kwam het een keer voor dat er buitenlanders in Belgie op de lading ingevroren vis waren gaan liggen in de aanhanger, toen de chauffeur was gaan plassen. Zij dachten naar Engeland te gaan, maar helaas, ze gingen Frankrijk in. Ze kregen het zo koud dat ze begonnen te gillen. De chauffeur reed door tot het losadres en schakelde de politie in. Dat waren nog eens taferelen. Het ging er hard aan toe!

Vrijheid

Het leven als chauffeur is ook mooi, denk eens aan de prachtige natuur van Noorwegen. Je komt langs de fjorden, de prachtige groene bossen, en ga je richting Stavanger, dan kom je weinig auto's tegen en kun je dus volop genieten. Files komen daar niet voor. Maar in de koude winterdagen wil je daar niet zijn. Daar heb ik ook nog nare ervaringen meegemaakt, maar daar schrijf ik nog een ander artikel over.
Als chauffeur ben je zo vrij als een vogeltje, niemand verteld je verder wat je moet doen, je moet zorgen dat je ergens op tijd bent, maar verder is het rustig om je heen. Je bent eigenlijk bijna eigen baas. Je huis is bij je en je bed is altijd klaar.

Het uitzendbureau

Maar voor mij begon het daarna, ik settelde me in een prachtig pand, had mijn huiswerk gemaakt en begon een uitzendbureau voor chauffeurs.  de chauffeurs die zich kwamen inschrijven voelden zich prettig, omdat ik met ze kon praten over hun werk. Ik wist wat er speelde en ik zette me in voor mijn personeel.

Klanttevredenheid

Natuurlijk moest de klant tevreden zijn, maar rijtijden zijn rijtijden. En die werden niet overschreden. problemen werden opgelost, alles liep goed, maar helaas werd ik opgelicht, en was genoodzaakt mijn bedrijf over te doen naar een ander uitzendbureau. Ik mocht bij hen blijven werken als manager, maar helaas werd ik ernstig ziek en werd mijn contract niet meer verlengd.  Toch weet ik, dat er op andere uitzendbureau's niet zoveel mensen zijn die zich zo hebben verdiept in hun vak als ik.

Reageren?