Kan iemand die knop uitzetten? Dat was de eerste vraag die ik mezelf stelde toen ik deze week weer eens de reddende engel uithing. Natuurlijk is het goed om veel voor anderen en voor de wereld over te hebben, maar je kan het ook in het gekke trekken natuurlijk.

Vooral bij weerloze kleine diertjes komt er bij mij een groot reddingsgehalte op in mijn bloed. Zo ook afgelopen donderdag. Ik had ontzettend veel haast, omdat ik veel kranten en post moest bezorgen. Maar toen ik een klein pluizig beestje achter mijn schuurtje zag liggen, wilde ik het toch even aan de kant in het gras leggen.

Spitsmuisje

Even verderop zag ik een jong zwart katje haar snoetje aflikken. Ze volgde precies wat ik deed, maar ze durfde niet dichterbij te komen. Toen er een windvlaag over het kleine wollige beestje ging, zag ik het diertje rillen. Hij leefde nog. Tijd om in actie te komen. Heel vreemd is die drang van mij om alle zielige diertjes te willen redden. Eerder deed ik dit al met Stampertje, mijn konijntje dat helaas een paar maanden geleden is overleden. Nu kwam er dus een klein spitsmuisje op mijn pad.

Wat te doen?

De eerste vraag die door mijn hoofd schoot, was: ‘moet ik hier wel iets mee?’. Ik zag duidelijk dat ik bezig was de prooi van het zwarte katje te redden. Was het niet de bedoeling van de natuur dat het diertje werd opgegeten door de kat? Toch kon ik het niet over mijn hart verkrijgen om het muisje te laten liggen. Ik heb al vaak gezien hoe wreed mijn eigen lieve katje kan zijn tegen vliegen. Ik moest er niet aan denken dat een levend muisje nog een tijdje de speelbal zou zijn van een kat.

Redden dan maar

Er zat niets anders op, ik pakte een zakdoekje en pakte het muisje ermee op. Ik legde het diertje eerst in mijn schuur in een doos, om hem bij te laten komen van de schrik. Hij rolde meteen op zijn rug en spartelde wild met zijn pootjes. Ik rolde hem weer om en hij bleef rustig op zijn pootjes zitten. Daarna ging ik post bezorgen, want dat moest echt gebeuren.

Kwam het hok van Stampertje nog goed van pas

Tijdens het bezorgen van de post, vroeg ik me al af wat ik met het muisje aan moest. Ik zou op internet opzoeken wat spitsmuisjes eten en ik zou hem in de schuur houden, zodat hij geen ziektes over kon dragen op mij en mijn beestjes. Eenmaal terug in de schuur van het postbezorgen, vond ik het toch niet praktisch om hem in de schuur te houden. Dan moest ik heel vaak heen en weer om hem te verzorgen. Daarom pakte ik een doos en deed daar wat zaagsel en stro in en ging ik hem uit de schuur halen. Het hok van Stampertje stond nog op mijn balkon en de doos paste daar precies in. Zo kon hij toch in de buitenlucht blijven, maar wel veilig in het hok van mijn konijntje.

Muisje verzorgen, lastiger dan gedacht

Op internet zag ik dat ik eigenlijk niet zo blij moest zijn met mijn nieuwe huisdiertje. Ik zag dat spitsmuizen vaak ziektes met zich meedragen. Ook zag ik dat ze een vieze geur verspreiden, waardoor katten alleen met ze spelen, maar ze niet opeten. Daarnaast zag ik dat ze een gif verspreiden via hun speeksel wat andere dieren kan verdoven. Niet zo ongevaarlijk als ik had gedacht dus. Ik besloot het diertje meteen in het gras te zetten als hij de nacht zou overleven en er weer strijdvaardig uit zou zien de volgende dag.
Ook zag ik dat spitsmuizen vleeseters zijn. Ze eten het liefst insecten, vliegen, spinnen en wormen.

Die had ik niet zo snel aan mijn neus hangen. Bij gebrek aan beter, gaf ik hem daarom maar wat kleine konijnenvoerstukjes en water. Het water beviel hem goed, maar met het voer deed hij niets.

De day after

De volgende dag keek ik in het hok en zag ik mijn nieuwste aanwinst op zijn rug liggen, maar deze keer spartelden zijn pootjes niet meer. Hij had de nacht dus toch niet overleefd.
 

Ik besloot hierna wel dat ik geen kleine beestjes meer zou gaan redden. In ieder geval geen spitsmuizen meer. Maar ik zou het liefst een knopje vinden, waarmee ik mijn reddende engel gedrag af en toe uit kan zetten als het niet uitkomt. Het is soms best handig en leuk om mensen en dieren te redden. Maar soms komt het ook niet uit. Een huisdiertje erbij is nu gewoon geen optie, omdat ik er financieel niet zo rooskleurig voor sta. Dus ik hoop dat ik een volgende keer eerst goed nadenk voordat ik me weer in een nieuw avontuur stort.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.