Het is soms te zot voor woorden hoe het gaat in Nederland. Wanneer iemand wordt veroordeeld, dan zou hij of zij direct boete moeten doen en geen uitstel meer moeten krijgen. Jammer genoeg worden veroordeelden vaak nog teveel als slachtoffer gezien. Daardoor ontspringen zij vaak de dans.

Wanneer ik op tv zie hoe de wet omgaat met dieven en oplichters, dan zakt me de moed soms in de schoenen. Er wordt nota bene iemand op een presenteerblaadje aan de politie overgedragen en hij wordt meegenomen naar het politiebureau. Een paar uur later staat hij al weer buiten. Dat is frustrerend voor de slachtoffers. Iemand heeft je beroofd van jou eigendommen en die komt er ogenschijnlijk zo mee weg. Ik weet dat de politie hier zelf helaas niets aan en tegen kan doen, maar het is toch wel raar dat dit zomaar kan.
 

Ik erger me hieraan, want ik ben ook het slachtoffer van oplichters. Beide zijn veroordeeld. Maar ik schiet er zelf totaal niets mee op. De ene gaat steeds weer in beroep. Ook al is de beroepstermijn verstreken, hij doet het toch en je begrijpt het dan ook niet dat het niet niet ontvankelijk verklaard wordt. Het schijnt dat er helemaal geen rekening wordt gehouden met het slachtoffer, want deze kwestie is nu al 3 jaar bezig en ik heb nog geen cent gezien, ook mijn persoonlijke spullen zijn nog steeds niet bij mij terug. Hierover is toch duidelijk een uitspraak gedaan.
 

De andere is ook veroordeeld, maar helaas voor mij had hij nog meer op zijn kerfstok. Toen ik eindelijk zijn nieuwe adres had getraceerd, was hij net opgepakt wegens drugshandel. Ja die is nu nog 5 jaar onder de pannen, oftewel achter de tralies. Dus daar kun je ook nog niks tegen beginnen.
Ik heb een goede advocaat, maar deze man kan ook geen ijzer met handen breken. De deurwaarder moet nu proberen om voor mij nog iets los te peuteren. Jammer genoeg duurt dit ook al een langere tijd.
 

Een oplichter is slim! Hij zorgt ervoor dat hij zgn. geen inkomsten heeft. Geen bankrekeningen en geen eigendommen. Alles wat hij heeft staat op naam van een ander. En toch heeft hij een zorgeloos leventje. Er wordt wel voor hem gezorgd en wanneer het niet meer zo is, dan zoekt hij wel weer een ander slachtoffer. De man die mij oplichtte heeft ook alweer een ander slachtoffer. Waarschuwen heeft geen zin. Uiteindelijk zal ze er zelf achter moeten komen.
 

Er zou iets moeten bestaan van een databank, waarin alle oplichters vermeld staan. Je zou op internet moeten kunnen vinden of degene waarmee je omgaat een oplichter is. Want, nu blijkt, ik was ook niet het eerste slachtoffer. Het lijkt allemaal vrij naïef, maar dat is het niet. Degenen voor mij waren ook geen domme naïeve vrouwen. Het waren vrouwen die goed ontwikkeld waren.
 

Ik wil hiermee iedereen waarschuwen, trap niet in zielige praatjes, geloof iemand pas als je het allemaal hebt nagetrokken. En vertrouw niet op ons rechtssysteem. Je hebt gewoon pech als je wordt opgelicht.
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.