Wat zou je keuze zijn? weten we er eigelijk genoeg over? en hoe gaat dat proces eigenlijk ?

 Begraven

De rede voor begraven

De nummer 1 rede om voor het begraven te kiezen is dat er dan een plek is om naartoe te gaan.
Het bezoeken van een graf, het verzorgen van de plantjes, het contact met andere nabestaanden.
Het biedt allemaal troost in de moeilijke periode na een overlijden.

De nabestaanden bepalen wat er na het overlijden gebeurt met het stoffelijke overschot.
Maar zijn daarbij wel gevoelsmatig gebonden aan de wensen die een overledene mondeling heeft laten weten,
of schriftelijk heeft vastgelegd.
Verder stelt de wet natuurlijk de nodige beperkingen.

De wet

In Nederland is dat de Wet op de crematie of begraven, herzien in 1991.
je mag de overledene niet eerder dan 36 uur na het overlijden begraven of cremeren.
Binnen 36 uur is dit slechts mogelijk met toestemming van de officier van justitie en de burgemeester.
U mag de overledene niet later begraven of cremeren dan 6 werkdagen na diens overlijden,
tenzij de burgemeester daarvoor toestemming heeft gegeven.
Valt de 6e dag na die van het overlijden in het weekeinde en mag er ook op maandag begraven worden.

Bij het begraven komen steeds meer regels kijken.
Volgens de wet moet er bijvoorbeeld minstens 65 centimeter grond boven de kist zijn.
Een graf moet ruim een meter diep zijn.
Het lichaam mag niet zonder omhulsel worden begraven, maar altijd in een kist, wade of rieten mand.
Allemaal regels waar je bij het begraven rekening mee zal moet houden.

Na een overlijden kan een stoffelijk overschot begraven worden op een begraafplaats .
Deze vorm van lijkbezorging noemt men een begraving of ter-aardebestelling

Uitvaart

Voordat de uitvaart begint, (dus de begrafenis)
vindt er vaak in kleine kring een afscheid plaats voor familieleden en vrienden,dat kan thuis of in een rouwcentrum.
Vaak gebeurt dit op een avond voordat de uitvaart plaatsvindt.
Rooms-katholieken hebben hiervoor de avondwake in een kerk.

Bij de uitvaart kan er een religieuze dienst plaatsvinden zoals een kerkdienst,
of een niet-religieuze samenkomst in een uitvaartcentrum of crematorium, waarin de overledene herdacht wordt.

De overledene wordt herdacht in een of meerdere toespraken.
Ook kan er muziek gehoord worden voor, tijdens en na de herdenking.
Bij een kerkdienst wordt er dan voorgelezen uit de Bijbel,
gezongen en afscheid genomen van de overledene met een preek.

Begravenis

Bij een begrafenis wordt vervolgens de doodskist vaak door een stoet mensen,
of in de voorste van een rij auto's, naar de begraafplaats vervoerd.
Deze stoet heet de begrafenisstoet of rouwstoet.

Daarna volgt de teraardebestelling.
De kist laten ze zakken in het graf door middel van touwen of kettingen.
tegenwoordig steeds vaker met een draai mechanisme.
Ook tijdens deze ter-aardebestelling wordt vaak nog een korte toespraak gehouden,
en krijgen mensen de gelegenheid om nog op hun eigen manier afscheid te nemen van de overledene.
Dit kan bijvoorbeeld zijn in de vorm van het werpen van wat aarde op het graf, handje met bloemeblaadjes stooien,
als geven van een laatste groet of het zeggen van een gebed.
daarna verlaat je dan het graf.

Het condolereren

Meestal is er nog de gelegenheid om in een zaaltje de nabestaanden te condoleren,
of ook zelf gecondoleerd te worden.
Daar wordt dan ook koffie, thee met cake en eventueel broodjes geserveerd.

Het dichten van het graf

Het graf wordt gesloten of bedolven door de grafdelver,
vaak een medewerker van de gemeente waartoe de begraafplaats behoort.
Na de begrafenis gooien grafdelvers aarde op de kist, het graf wordt dan gedicht.
Zodra een lichaam is begraven, vergaat het langzaam.
Dit proces duurt ongeveer 10 jaar.
Daarom staat ook in de wet dat een graf pas na minimaal tien jaar mag worden geruimd.

Gemiddeld  3 a 4 maanden na de begrafenis kan er voor gekozen worden een grafmonument te plaatsen.

Monument

Grafmonument
Bij een graf hoort een grafmonument.
Natuursteenbedrijven, steenhouwers en kunstenaars bieden een grote keuze aan monumenten.
Maar informeer eerst bij de begraafplaats, want sommige begraafplaatsen hebben strikte voorschriften over hoogte, breedte en materiaalgebruik van grafmonumenten

Het graf

Een begraafplaats biedt de keuze tussen een algemeen graf en een eigen graf.

Algemeen graf
De algemene graven zijn meestal te herkennen aan de kleine naamtegels van drie verschillende families op één graf
Een algemeen graf is in principe voor de periode van tien jaar.
Die periode van 10 jaar kan niet worden verlengd.
Na tien jaar kan een algemeen graf worden geruimd.
In hetzelfde graf komen meerdere personen te liggen, die elkaar niet kennen.
Op het graf zijn dan ook vaak drie verschillende grafstenen te zien.
Een algemeen graf is de goedkoopste manier van begraven.

Eigen graf/familiegraf
Wie zelf wil bepalen wie er in het graf begraven mag worden,
moet een eigen graf kopen.
Die term is een beetje misleidend, want iemand koopt niet een stukje grond op een begraafplaats,
maar alleen het ‘recht’ om dat graf te gebruiken en om te bepalen wie er begraven wordt.
De grafrechten voor een eigen graf (ook wel familiegraf genoemd) gelden minimaal twintig jaar.
Daarna kunnen de grafrechten verlengd worden

Waarom begraven
Meestal kiezen mensen hiervoor omdat er dan een plek is om naartoe te gaan.
Om bij de overledene te zijn en herinneringen op te halen.
Het is vaak ook een plek om even tot rust te komen

In de negentiende eeuw werden zelfs op diverse Europse begraafplaatsen de zogenaamde schijndodenhuisjes gebouwd.
Vanaf 1825 was in Nederland een schijndodenhuis verplicht op iedere begraafplaats.
Bij twijfel of op speciaal verzoek werd de overledene niet begraven,maar eerst in dit huisje neergelegd.
Een vinger werd met een ringetje en een draadje verbonden met een bel in het huis van de beheerder.

Vroeger was deze angst echter nog enigszins gegrond.
Tegenwoordig is levend begraven worden uitgesloten,.... zeggen zowel dokters als uitvaartondernemers.
Sinds de uitvinding en het gebruik van de stethoscoop,is dood ook werkelijk dood.
Wie daar toch nog enige twijfel aan heeft, laat zich cremeren.
De verbranding in de crematie-oven gaat zo snel dat je -
ook al ga je levend de oven in... dan zal je er niets van merken.

Fabel:
Als je begraven bent wordt je lichaam door wormen opgegeten
dat is dus een fabel
Als je begraven wordt volgens de voorschriften van de wet,
ligt het lichaam onder een laag van tenminste 65 centimeter aarde.
En dat is veel te diep voor de wormen.
Bij de ontbinding van het lichaam is het de zuurstof in de grond,
en die in het lichaam en ook in de omgeving aanwezige bacteriën die het ontbindingsproces in gang zetten, en aan de gang houden.
Bij iemand van een normaal postuur neemt dat proces zo'n tien jaar in beslag.

Reageren?