Voor de eerste maal verliefd zijn, een wondermooi gevoel!

Verliefd

Bijna iedereen kent het gevoel van verliefdheid wel. Je voelt je zweven en leeft als het ware op een roze wolk. Eten, slapen, concentratie, het vormen allemaal kleine probleempjes die de liefde met zich meebrengt... Maar hoe zit het wanneer je voor de allereerste keer verliefd wordt, wanneer het gevoel je lichaam binnensluipt?

Schrijven

Ik heb al tal van verschillende jobs uitgeoefend, maar sinds kort heb ik een echte passie ontdekt. Ik ben beginnen schrijven en hou er met heel mijn hart en ziel van! Natuurlijk zijn er een heleboel mensen die graag schrijven en een eigen boek willen uitbrengen. Ook ik droom hiervan! Het is me alleen nog niet echt goed duidelijk welke kant ik op wil gaan... Kinderverhaal, jeugdverhaal, fictie, thriller, horror of drama, ik heb nog geen flauw benul! Er wordt ook dikwijls gezegd dat schrijvers niet van hun beroep kunnen leven en in veel gevallen is dit ook de waarheid, tenzij je de schrijfster bent van de Harry Potter boeken. Maar toch wil ik het gaan proberen en zodus komt er hier een eerste verhaaltje aan over het verliefd worden. De allereerste verliefdheid, hopelijk herkenbaar voor velen!

Verhaal: Het nieuwe meisje van de klas!

De eerste speeltijd zat er alweer op en nu stond iedereen netjes te wachten tot de juf teken gaf om verder te gaan. De seconden gingen voorbij en het leek wel een eeuwigheid te duren. Tja, we mochten pas verder gaan wanneer de rij muisstil was en in een klas met vijfentwintig jonge leerlingen, kon dat wel enige tijd duren. Eindelijk werd er geknikt en stapten we naar onze klas. Wij waren de leerlingen van het vierde leerjaar van de basisschool. Het was de enige school in het dorp, maar dat nam niet weg dat het een zeer toffe school was. En onze klas was zeker en vast een grote pluim waard. In de knutselles op vrijdagnamiddag werden er telkens mooie kunstwerkjes gemaakt, die we dan doorheen de klas mochten ophangen. Het schooljaar was nog maar pas twee maanden bezig en ons lokaal hing al aardig vol.

Onze juf was best een aardige vrouw. Ze was begin veertig maar zag er veel jonger uit. Juf Annemieke was haar naam. Ze kon best streng zijn wanneer het nodig was, maar meestal was ze lief. Het was helemaal niet leuk wanneer onze juf boos werd. Dan kregen we telkens meer huiswerk te maken. Daarom gedroeg iedereen zich altijd zeer goed in de klas.

Marijke, die naast me zat, moest beginnen lezen. Lezen, dat vond ik een van de mindere vakken. Ze was net aan de paragraaf gekomen waar de keizer zijn toekomstige bruid had gevonden, toen er op de deur werd geklopt, twee maal en toen ging ze open. Iedereen keek aandachtig naar de deuropening want afleiding tijdens de lesuren was altijd leuk. De directrice kwam binnen. Nee, ze was niet alleen, ze werd vergezeld door het mooiste meisje dat ik ooit al had gezien. Lange, bruine haren waren bij elkaar gebonden tot een paardestaart. Met bange ogen keek het meisje naar haar voeten.

'Dit is Alexandra', begon de directrice, 'en zij is nieuw hier op school'.

De hele klas werd rumoerig en begon door elkaar te praten. Maar ik niet. Ik keek naar dat mooie meisje, met die speciale naam. Ik begon zelfs lichtjes te blozen en kreeg een zeer warm gevoel vanbinnen.

'Welkom in onze klas, Alexandra', begon onze juf.

Ze sloeg haar arm om het verlegen meisje heen en bracht haar stapsgewijs dichter naar het bord. De directrice knipoogde naar Annemieke en verliet onze klas.

'Rustig kinderen', beval juf Annemieke. Toen richtte ze zich tot Alexandra.

'Wel, vertel ons eens wat meer over jezelf en dan zoeken we daarna een leuk plaatsje uit.'

Het meisje begon stamelend.

'Ik ben Alexandra en ik ben negen jaar.'

Ze schuifelde wat met haar voeten en wist niet goed meer wat ze nog kon vertellen. Ik keek naar haar en kon amper mijn ogen naar ergens anders draaien.

'Ik ben naar hier verhuisd samen met mijn mama en mijn broertje.'

Aangezien het arme kind niet veel meer durfde te vertellen, besloot juf Annemieke om haar eerst een plaatsje te geven in de klas. Ik vond het jammer dat er al iemand naast me zat. Anders had ik zeker voorgesteld dat ze naast mij mocht komen zitten. Nee, de juf zette haar naast een ander meisje, Amber. Zo kwam ze wel in mijn buurt te zitten, zelfs recht voor mij! Alexandra ging braaf naast Amber zitten en ik rook de shampoo tot op mijn eigen plaats. De juf gaf het nieuwe meisje een samenvatting van wat we vandaag al hadden gedaan en wat we nu aan het doen waren, lezen. Ze stelde voor dat Amber haar leesboek in het midden zou leggen zodat Alexandra samen met haar in het boek kon kijken. De juf vroeg Marijke verder te lezen waar ze gestopt was. Na het verhaal kregen we nog enkele vraagjes over de keizer en zijn bruid en daarna was het tijd voor de lunch.

De middag was het leukste deel van de schooldag. Ik at elke dag, behalve woensdag, de warme maaltijd op school en daarna was er nog heel veel tijd over om nog te ravotten met mijn kameraden. Maar deze middag zou er heel anders gaan uitzien...

Onze juf vroeg het nieuwe meisje of ze warm at of boterhammetjes bij zich had. En ze at, net als ik, haar warme maaltijd op school. Ik juichte vanbinnen en stelde voor om haar wegwijs te maken in de eetzaal. Iedereen keek me erg vreemd aan maar de juf vond het best. Ik hoorde enkele meisjes gniffelen en kreeg hier en daar een kleine vriendelijke stomp van mijn vrienden. Maar zo gezegd, zo gedaan, ik loodste Alexandra naar de eetzaal en zei dat ze best naast me mocht zitten. Dat deed ze en ik bevond me op een roze wolk. Langzaam begonnen we te praten over een heleboel verschillende dingen. Ik kwam te weten dat haar ouders aan het scheiden waren en dat ze daarom verhuisd was. Ook vertelde ze mij waar ze woonde en tot mijn vreugde was dat maar een straat verder dan mijn eigen woonhuis. Na de aardappelpuree met vis gingen we naar de speelplaats. Mijn vrienden kwamen naar me toe om me uit te nodigen voor een partijtje voetbal, maar daar had ik helemaal geen zin in. Ik weigerde beleefd en bleef bij Alexandra. Hier en daar hoorden we dingen als: 'Hé hé Maarten is verliefd!' of 'Maarten en Alexandra zitten in een boom...' Maar ik trok me er niets van aan.

Toen ging plots de bel en moesten we weer naar de klas. Veel concentreren zat er voor mij helaas niet meer in. Ik begon te dagdromen en hoorde de vraag niet die me net gesteld werd.

'Maarten!' riep juf Annemieke.

'Euh, het spijt me juf. Wat was de vraag ook alweer?'

'Hoeveel is vijfentwintig maal vijf?'

'Dat is honderd juf.'

'Denk nog maar eens goed na, Maarten. Dat is niet correct.'

Ik dacht even snel na en had het antwoord gevonden.

'Ja, juf, dat is honderdvijfentwintig!'

'Ja, inderdaad en als je nu je aandacht weer bij de les wilt houden alstublieft?'

'Ja, juf.'

Alexandra had zich gedurende het hele gebeuren omgedraaid en glimlachte lief naar me. Mijn wangen voelden warm aan, ik geloof dat ik begon te blozen... De rest van de namiddag verliep vlotjes. Tijdens de laatste speeltijd stond Alexandra in een meidengroepje dus hield ik me afzijdig. Enkele vrienden vroegen me nieuwsgierig uit over het nieuwe meisje. Het viel me op dat Alexandra regelmatig mijn richting uitkeek en dat gaf me best wel een goed gevoel. Toen de laatste bel door het klaslokaal galmde, voelde ik me wat droevig. De schooldag zat erop en het was weer tijd om naar huis te gaan. Niet dat ik niet graag naar huis toe ging, maar ik zou Alexandra al missen.

'Hey, ga je ook deze kant op?'

Ik keek op en zag haar stralende lach.

'Ja, jij ook?'

'Ja, gaan we samen?'

Dat waren de mooiste woorden die ik vandaag uit haar mond had horen komen. Ik lachte en samen wandelden we naar huis. We passeerden eerst haar woning en na afscheid te hebben genomen, liep ik verder naar mijn huis. Thuis gekomen snelde ik naar mijn kamer,liet mijn boekentas van mijn schouders glijden en plofte neer op mijn bed. Starend naar het plafond dacht ik na over deze dag, over Alexandra. Ik sloot mijn ogen en viel als een blok in slaap.

En zo werd ik voor het eerst verliefd!