Een schokkend verhaal over misleiding door uiterlijkheden, over dromen, en over populair en blond zijn.....

Blonde lange haren, een engelengelaat met kuiltjes in de wangen. Helderblauwe ogen en een wipneus.. Wie kent ze niet, die mooiste meisjes van de klas....                                                               

Ook zat er bij mij ooit zo'n meisje in de klas. Iedereen bewonderde haar en onder de jongens kon je beter vragen wie er niet verliefd op haar was. Ontelbare heimelijke blikken gingen haar kant uit; hormonen speelden hoog op wanneer ze met dat speciale gebaartje d'r haar naar achteren gooide....Haar borsten stevige appels in haar strakke truitje. En ze hoefde maar haar pen te laten vallen en alle jongens doken er bovenop. Slank, lange benen en een volmaakt gevormd achterwerk.

Make-up had ze niet nodig; haar huid was blozend en fris, haar ogen sprekend. Lange wimpers krulden om diepblauwe kijkers. En dat was nog niet alles. Je kon gerust stellen dat zij het tegenovergestelde was van een arrogant kreng. Ze was aardig, echt aardig en had belangstelling en medeleven. Ook kon ze heel goed leren, ze had de beste cijfers van de klas en bij de moeilijkste vragen leken de antwoorden zo uit haar mond te rollen. En sport, zelfs daar was ze goed in. Kortom, ze was waanzinnig populair, hip gekleed en had voor ieder een stralende lach. Elk meisje wilde er uitzien zoals zij , deed haar gebaartjes na of kocht hetzelfde merk spijkerbroek als zij.

Er was geen twijfel mogelijk; een gouden toekomst blonk haar tegemoet. De wereld lag aan haar voeten. Ze zou vast en zeker een geweldige baan vinden en iets buitengewoons gaan doen. Ik kon haar zo voor me zien in de armen van een beroemd filmacteur of als fotomodel op de cover van een glossy. En waarschijnlijk zou ze trouwen met een knappe donkere man op wie ze waanzinnig verliefd zou blijven en hij op haar.Twee schatten van kinderen hoorden daar ook bij, inclusief een prachtig huis, en het sprookje zou volmaakt zijn.

Dit zag ik allemaal voor me als ik achter haar zat in de klas. Wat moet dat heerlijk zijn, het mooiste meisje van de klas..... Voordat de les begon borstelde ze d'r haar en een blonde waterval golfde over haar rug. Dan pakte ze haar stift Labello, bracht het aan op haar lippen en wreef ze over elkaar. Met haar weelderige haardos en glanzende lippen schitterde ze in de schoolbanken van het muffe leslokaal. Binnen de kortste keren had ieder meisje Labello. Overal waar ze heupwiegend liep keken mensen naar haar, warmden zich aan haar uitstraling , glimlachten zomaar uit het niets tegen haar....

Op een dag  had ik na de gym een lekke band en zij was degene die aanbood me naar huis te brengen. Ik zat achterop bij haar op de fiets en we zongen luidkeels hits van de radio; "Don't stop thinking about tomorrow". ... Hoewel we niet echt vriendinnen waren te noemen stond ze vaak bij het groepje waar ik ook stond.

Die winterse ochtend fietste ik naar school, de lucht  grijs en somber. Ik was nog niet helemaal goed wakker want de droom die ik die ochtend had liet me maar niet los. Het ging over haar, het mooiste meisje van de klas. De naargeestige droom bleef aan me plakken als kille mist. Ik liep naar het groepje meiden en merkwaardig genoeg hadden ze het erover wat ze die afgelopen nacht gedroomd hadden. Onder hoog gegiebel kwamen de meest absurde droomscenario's voorbij. Mijn hart bonkte en ik vroeg me af of ik wel moest vertellen wat ik had gedroomd.

Ze zagen me aarzelen, : "Ah, toe nou," smeekten ze. Na  lang aandringen kon ik het niet meer voor me houden en zei: "ik heb vanochtend zo raar gedroomd en het ging over jou ", en ik keek het mooiste meisje van de klas aan. "Wat  dan, wat dan, wat dan", riepen ze allen ongeduldig. "Ik heb gedroomd dat je dood was en dat je in een kist lag, en dat je ouders stonden met opgestoken paraplu 's want het regende heel hard en ze waren heel verdrietig", zei ik. Het lieflijke gelaat van het mooiste meisje van de klas betrok en even zag ik een flits van angst in haar ogen. Ik kreeg onmiddellijk spijt.  "Gatverdamme, wat griezelig", giechelde een andere meisje zenuwachtig. Het werd heel stil in ons groepje. Ik besloot er maar een luchtige draai aan te geven en zei:" belachelijk hè dat je zoiets raars kunt dromen".  "Ja", riep iedereen: "gelukkig zijn dromen bedrog! ".  Vrolijk verzonnen we erbij dat ze niet echt dood zou zijn maar langzaam het deksel van de kist zou openen en haar ouders vreselijk zou doen schrikken.  Iedereen lachte weer. Vier jaar lang zat ik bij het mooiste meisje van de klas in de klas. We gingen van de middelbare school en ieder ging zijns weegs.

Ongeveer een jaar later pakte ik de krant omdat ik me verveelde. Het kwam destijds zelden voor dat ik een krant las en ik bladerde half met mijn aandacht er doorheen. Net toen ik hem op wilde vouwen op de pagina van de rouwadvertenties viel mijn oog in die ene seconde op een naam, een naam die ik kende... Met ongeloof las ik de naam nogmaals. Mijn ogen gleden over de geboortedatum en de sterfdatum. Ik kon het niet geloven, maar heus, zij was het, het mooiste meisje van de klas. Wat kon er gebeurd zijn? Geschokt las ik nogmaals de tekst en langzaam drong het tot me door dat ze zelfmoord had gepleegd. En ik dacht onmiddellijk aan de droom, de droom die op mijn netvlies gebrand stond ....Verdriet spreidde zich als een zware deken over me heen; het meisje met de gouden toekomst lag nu in een doodskist.

Het mooiste meisje van de klas was voor de trein gesprongen, hoorde ik later. Ze was achttien jaar geworden. In de buitenwereld werd niet bekend waarom ze het had gedaan.  Niets is wat het lijkt.......lijkt het wel. Hoe vaak worden we wel niet misleid door uiterlijkheden? Het mooiste meisje van de klas dat misschien nooit echt werd gezien behalve haar buitenkant. .. Op de dag van de begrafenis die in de rouwadvertentie stond aangegeven was het guur en kwam de regen met bakken uit de hemel.....

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.