Boven op een berg staat een geweldig mooi landhuis dat ik dagelijks kan bewonderen vanuit mijn raam en tuin. Met onderstaand gedicht wil ik weergeven wat dit landhuis voor mij betekent.

 

 

Dagelijks kom ik jou tegen

En dat vind ik steeds weer een zegen

 

Ook al zie je helemaal wit
En denk ik soms shit

Waarom laat jij mij niet toe
Maar ja ik snap het wel je bent zo moe

 

Jij gaat al weer heel wat jaartjes mee
Het was ooit van iemand een heel goed idee

Om jou te laten wonen boven op die berg
En dat vond helemaal niemand erg

 

Je staat daar te prijken tussen het groen
Wie zou dat niet willen doen

De zon schijnt dagelijks op jouw bol

Maar dat speelt voor jou geen rol

Jij houdt je ontzettend kranig
En bent soms zelfs onderdanig

Voor alle mensen die jou komen bewonderen
Jij kunt je hier niet voor afzonderen

Ik zie dit alles met veel gevoel aan
Omdat ik je kan zien als ik voor mijn raam ga staan

Ik zou jou zo graag beschermen
Voor alle grasbermen

Die groeien om jou heen
En zich vastzetten in jouw steen

Ik zal zeker vechten voor jou behoudt
Omdat ik heel erg veel van jou houdt

Ik zal hemel en aarde bewegen
En al mijn liefde en zorg geven

Ik zal over je waken als een trouwe hond
Of als een soldaat aan het front

Steeds meer mensen gaan jou gelukkig waarderen
En enkelen zijn jou zelfs gaan begeren

Net als ik zien zij jouw schoonheid
En dat is zeker erg goed voor het beleid

Om jou te behouden voor het eiland
Omdat jij bent een geweldig mooi pand

Men noemt jouw een landhuis
En mag men zeker niet per abuis

Verwijderen van deze aarde
Men moet respecteren alle belevenissen die jij zorgvuldig bewaarde

Als je namelijk goed naar jouw kijkt
Zie je meteen dat er heel veel is dat prijkt

Aan iedere steen en vertrek zit een verhaal
Uiteraard niet altijd pracht en praal

Ook jij hebt veel ellende gekend
En was niet altijd verwend

Er was zelfs een periode in jou leven
Dat men dacht dat je het zou begeven

Je stenen brokkelden langzaam af
En de mensen waren toen eigenlijk ontzettend laf

Zij wilden jou niet tegen het verval beschermen
Maar gelukkig ging een aantal van hen rondzwermen

Om voldoende geld bij elkaar te vergaren
En zo genoeg te kunnen sparen

Om jouw weer een nieuw leven te geven
Gelukkig werd men toen heel erg gedreven

Alle problemen van jou werden aangepakt
En hierdoor ben jij uiteindelijk niet in elkaar gezakt

En kijk nu wat er van jou is geworden
Ik maak mij nu wat minder zorgen

Zoals je daar nu staat mooi en statig zoals jij dat verdient
Voor mij ben jij mijn beste vriend

Iedere morgen zeg ik jou gedag
En bedank ik jou dat ik je weer zag

Hopelijk mag ik nog heel erg lang van jou genieten
Want jij wordt niet meer opgegeten door termieten

Want ook het land waar jij op staat
Is tot in de kleinste naad

Helemaal aangepakt en opgeknapt
En al het onkruid is weggekapt

Samen worden wij oud zeker weten
En zo niet ik zal jou zeker NOOIT vergeten.

Mijn mooie statige landhuis boven op de berg !!!

 

Rinajansen December 2011.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.