Werken als internationaal chauffeur brengt steeds weer nieuwe belevenissen met zich mee!

Als bijrijder op internationaal transport maak je van alles mee! Spannende dingen, hachelijke dingen en rare dingen! Werken als chauffeur en bijrijder kost veel energie en inspanning en ook je leefritme is ontregeld. Je werkt veel 's nachts, slaapt overdag en hebt je aan bepaalde tijden te houden. Ook moet je je aan de rijtijden houden, want voor je het weet ligt je auto aan de ketting en kun je een paar dagen stil blijven staan! In Europa gelden overal dezelfde regels, maar er wordt in het ene land strenger gecontroleerd dan het andere!

Dit keer gingen we naar Portugal. Er moest in een klein plaatsje in de buurt van Porto gelost worden. We hadden wel navigatie aan boord, maar die stuurde ons dan ook het kleine dorpje in. Maar wat een ellende, de weg werd als maar smaller, drukker en overal stonden auto's geparkeerd. We kwamen uiteindelijk bij een kruispunt, waar we onmogelijk de bocht konden nemen vanwege de geparkeerde auto's en het tekort aan ruimte.

We besloten maar eens te vragen. Maar het nieuwe probleem kondigde zich daar dan ook al direct weer aan: de taal. Niemand scheen Engels, Frans of Duits te spreken en wij geen Portugees. Met gebaren probeerden we duidelijk te maken wat er aan de hand was, tot er iemand met een vrij stevige mevrouw tevoorschijn kwam. Deze mevrouw kon wel een beetje Duits en begreep gelukkig het probleem. In no time had ze het probleem opgelost, er werd iemand uit het café gehaald en de auto's werden verplaatst, er kwam een politiemotor tevoorschijn en die zou ons begeleiden naar het adres waar we moesten lossen.

De mevrouw had wel degelijk iedereen onder de duim, want alle mannen renden en vlogen voor haar! Het was echt wel lachen hoe het er hieraan toe ging. En we stonden ook versteld van de behulpzaamheid van deze mensen, die toch maar even zorgden dat we door konden gaan met ons werk.

Vervolgens werden we door de motoragent netjes bij het losbedrijf gebracht. We bedankten hem, maar hij wilde snel weg, vermoedelijk weer naar het café....

We konden nog even slapen voor we konden lossen, want we waren veel te vroeg. Dat kwam weer goed uit, want dan konden we direct weer doorrijden als we gelost waren. Maar tijdens onze slaap werden we steeds wakker, want de koeling ging steeds uit. Je hoorde normaal gesproken altijd het aanslaan van de koeling, wanneer de temperatuur van de trailer te hoog werd, maar nu bleef hij uit. Dus probeerden we hem opnieuw op te starten. Hij deed het dan weer even, maar na controle bleek dat de temperatuur te hoog opliep.
Dit mag en kan niet, de vracht die je vervoert moet in goede conditie zijn en zeker op de juiste temperatuur vervoert worden. Door steeds handmatig de koeling weer aan de praat te krijgen, waar we de hele nacht mee bezig zijn geweest, bleef de vracht gelukkig op temperatuur en waren we blij dat we de auto eindelijk voor het dok konden zetten.

Er wordt altijd gecontroleerd of de temperatuur goed is, voor je de auto mag lossen, dus we hoopten dat het nog goed was, en gelukkig hadden we niet voor niets de nacht doorgewerkt, want de temperatuur was goed. Na het lossen konden we de auto laten repareren, ergens in de bergen, waar de weg steeds smaller en steiler werd. We kwamen weer in een heel klein dorpje aan. Naast de weg zag je de sinaasappels rijpen aan de bomen, de armoedig geklede mensen en huisjes (krotten) zoals je eigenlijk Portugal niet kent. We kwamen dan ook bij een soort van oudijzerhandel aan. Er stonden een paar bakwagens, die er niet meer uitzagen alsof ze van deze tijd waren en we begonnen dan ook wel te twijfelen of we hier wel aan het juiste adres waren. Maar gelukkig waren we het wel.

Het duurde wel even voor er iemand kwam kijken en die vertelde dat er iets stuk was wat besteld moest worden, het kon wel dagen duren. Daar zaten we niet op te wachten, we moesten uiteindelijk verder, er werd weer elders op ons gewacht. Toen we dat dan ook vertelden, dat we anders maar naar een ander moesten, werd er direct actie ondernomen. Er ging iemand direct op pad en nog diezelfde middag werd de koeling gerepareerd!

Nu gingen we naar het zuiden van Portugal, daar moesten we sla halen voor Noorwegen! je snapt het al, ongelooflijk dat de sla voor Noorwegen uit Portugal komt. Ik vond dit verhaal ook wel een beetje vreemd, maar zo werkt het in Europa! Het was een prachtig bedrijf, veel sinaasappelboompjes te bekijken, een prachtig uitzicht vanuit de vrachtwagen, waar ik de rest van mijn slaap probeerde in te halen. Uiteindelijk heb ik daar tijd genoeg voor gehad, want de vracht liet 3 dagen op zich wachten.

Toen we eindelijk konden gaan rijden, hebben we dan ook maar de toeristische route gepakt. We waren de kou van Noorwegen gewend en nu eindelijk genieten van wat warmer weer, dat hadden we even nodig. Dus gingen we langs de kust van Spanje weer terug richting Noorwegen. Daar kregen we te maken met ijs en sneeuw, weer het tegenovergestelde van Portugal, maar het heeft ook zijn charme. De mooie omgeving, de gladde wegen, waar je rekening mee moet houden en de houding van de mensen daar.

Portugal heeft mijn hart gestolen, maar ook Noorwegen, in de zin van de natuur. Portugal om de houding van mensen die je gelijk willen helpen, Noorwegen daarentegen is heel anders ingesteld. Hulp kun je er maar amper verwachten. De regels voor het overschrijden van de rijtijden wordt in beide landen even hard gestraft, maar houd er rekening mee dat je in Noorwegen anders wordt aangepakt dan in Portugal. De politie treedt er streng op, maar heeft geen haast om je weer te laten rijden, alles gaat om hun tijd, niet de jouwe.

Voor iedereen die dit vak leuk lijkt, wil ik zeggen dat het ook een prachtig beroep is, maar verkijk je er niet op. De nachten doorwerken, betekend niet dat je je rijtijden overschrijdt, zoals wij hadden met de koeling. je werkt wel, maar je rijdt niet, dus kun je gewoon doorrijden, wat wel ten koste gaat van je gezondheid en je rust.Ook de nachten rijden, het onregelmatige leven is iets waar je tegen moet kunnen. Ook moet je lef hebben, want in een land, waar je de taal niet spreekt moet je je kunnen redden. Verdiep je erin, of vraag of je eens met iemand mee mag. Let er wel op dat je verzekerd bent, dus vraag dit wel eerst even na, en let er ook op, dat wanneer je met de boot gaat, dat er dan ook op jou gerekend is. Het kan zijn dat je je eigen kosten moet betalen, maar dan weet je in elk geval zeker dat er een slaapplaats voor je is en dat je te eten krijgt.