Ik heb een baan in de zorg gehad, maar ineens kon ik mee als bijrijder op de vrachtwagen die internationaal vervoer.

Het leek me superspannend om te zien hoe dat allemaal zou gaan Ik had wel eens een paar binnenlandritjes gedaan, maar ja, dan moet je vaak in de cabine blijven wachten en zie je niet zoveel van een bedrijf. Op een enkeling na natuurlijk. Er zijn best wel bedrijven waar ik ook binnen kon en mocht kijken, maar laden en lossen daar mocht ik als vrouw niet aan mee werken, behalve op de bloemenveiling.

Het is een leuk en vrij beroep, maar eigenlijk ook wel een eenzaam beroep. Doordat wij samen reden, was dat natuurlijk anders. En het was best wel een raar idee, je hebt je huisje en je bed bij je. Ook het ritme van je leven zit heel anders in elkaar. Je rijdt vaak s'nachts, dus overdag slaap je. Je eet dan ook 's nachts. Je leven wordt helemaal door elkaar geschudt.

Zelfredzaam

We hadden een klein oventje voor in de cabine en een waterkoker. Zo konden we koffie maken, broodjes warmen/afbakken en instant stampot maken. Natuurlijk ook wel eens ergens eten, wanneer we overdag de kans kregen. Er zijn rijwetten waar je je aan moet houden, dat betekend, na 4 uur rijden een half uur rust. Je mag 2 dagen van 10 uur maken, maar daarna mag je niet meer dan 8 uur per dag rijden en moet er een minimale rustijd van 8 uur zijn. Zo kom je in een vreemd ritme, ook de half uur rusttijden benut je dan wel met slapen. Zo maar ergens langs de kant van de weg, of bij een brug, of aan het water. Je zoekt wel een rustig plekje op. Maar het kan ook zijn dat het bij de losplaats is, waar je moet wachten omdat er nog geen tijd is om de auto leeg te maken.

Internationaal

We zijn naar verschillende landen geweest en elk land heeft zo wel zijn verhaal. Wat nu het mooiste was kan ik niet zeggen het was overal wel mooi. Noorwegen met zijn prachtige natuur. De weg naar Stavanger en Bergen is een prachtig natuurlandschap. Maar ook de steile wegen, waar je zo de diepte inkeek had wel iets. Het was soms wel beangstigend, want de wegen zijn er niet zo goed onderhouden als hier in Nederland en ook zijn het maar smalle wegen, dus hoopte je maar dat er geen tegenliggers waren. Daar hebben we wel veel geluk mee gehad. Ook was het er vaak glad door de sneeuw, en had je wel sneeuwkettingen nodig, die wij van onze opdrachtgever niet hadden meegekregen. Dit was wel eens heel vervelend. De douane kan je daarop vasthouden en het is dan ook al eens gebeurt, dat we van de boot afkwamen en langs de douane waren, dat we de steile weg niet opkwamen. We gleden steeds weer terug. Dat is wel een beetje een angstig gevoel, want je hebt de aanhanger wel helemaal volgeladen en die kan dan ook gaan scharen. Maar er gingen steeds meer vrachtwagens voorbij, die maakten de sneeuw ruller, zodat we meer grip kregen op het wegdek en konden toen alsnog verder rijden.

De douane

Ook zijn ze heel streng in Noorwegen bij de douane, je papieren moeten in orde zijn, als er ook maar iets is wat ze niet begrijpen, dan moet je wachten. Ze laten je erg lang wachten en daar heb je geen tijd voor, want je hebt een tijd om af te leveren. Maar daar hebben ze geen boodschap aan. Heb je een lading met vers fruit, en je hebt bijvoorbeeld aardbeien, dan willen ze altijd een paar bakjes mee, dan kun je die maar beter geven, dan mag je ook gewoon doorrijden. Het meenemen van tabak en drank kun je beter niet teveel doen, tabak en drank wordt in beslag genomen en het kost je veel geld. Alleen daar kun je weer niet onze eigen merken kopen en als je wilt stoppen met roken dan zou ik je aanraden daar een poosje naar toe te gaan, dan stop je vanzelf. Ook hebben ze een keer de auto helemaal uitgekamt, we hadden toe planten bij ons voor Oslo. Alles hebben ze uit de auto gehaald en de cabine helemaal overhoop gehaald. Honden liepen tussen de planten door, maar gelukkig konden we daarna verder. Dit was bij de grensovergang Svinesund.

In Oslo heb je de vismarkt, die is vlakbij het station, en de Markt, die is verder van het centrum. Beide plaatsen werd geladen en gelost, maar ook kon je daar een plekje zoeken om te overnachten. De mensen waren altijd gastvrij en boden je vaak een kop koffie aan. Maar aan hun koopwaar moest je niet komen, en ook waren ze heel kritisch op wat je had meegebracht. Toch hebben we nooit wat terug moeten leveren.

De vismarkt

Op de vismarkt in Oslo had je een goed plaatsje. Je was vlakbij het station en vlakbij het centrum. Wanneer je eens een dag of soms 2 dagen moest wachten dan kom je op het station je toilet doen, ook even eten, of het centrum ingaan. Het is een lange straat, met aan het eind daarvan het paleis. Er is niet zoveel te doen als in Amsterdam, maar gezellig is het wel. Zo Is het leven daar duur, maar kleding juist weer niet.
Wanneer er weer een vracht was dan was het laden en maken dat je weer richting de veerboot ging, want die ging maar op bepaalde tijden, en er kon zo weer 8 uur verschil in zitten. Zo hebben we een keer zonder diesel gestaan, tussen Stavanger en Cristiansund, waar de veerboor lag.
Maar daarover schrijf ik in een volgend artikel weer.