Sommige vrouwen hebben te lijden onder de pijn van een zware boezem. Dit beperkt het normaal functioneren. Daarom ook overwegen vele van deze vrouwen een borstverkleining. Maar wat houdt zo’n operatie nu precies in? In dit artikel wil ik mijn eigen ervaring met een borstverkleining uit de doeken doen.

In een eerder artikel, http://www.xead.nl/een grote boezem, zegen of last. beschreef ik al de problemen die een zware boezem met zich kunnen meebrengen. Ook ik had daar enorm onder te lijden. Daarom heb ik na zorgvuldig alle voor- en nadelen op een rijtje te hebben gezet, het besluit genomen om een borstverkleining te laten uitvoeren. In dit artikel wil ik mijn ervaringen hier rond met anderen delen.

 

Wat is een borstverkleining?

Een borstverkleining wordt ook wel eens borstreductie genoemd. Bij een borstverkleining wordt een groot deel van het vetweefsel, dat in de borsten aanwezig is, operatief weggenomen. Het is de bedoeling dat na het weghalen van het weefsel de borst er terug zo normaal mogelijk uit kan zien, met een tepel die op de juiste plaats zit. Het is dus een relatief ingewikkelde en zware operatie, waarbij een goede arts probeert om zo weinig mogelijk schade aan de zenuwen aan te brengen.

 

Wie kan dat laten uitvoeren en door wie.

Een borstreductie wordt uitgevoerd door een plastisch chirurg. Het is belangrijk om bij een plastisch chirurg zijn referenties op het vlak van borstverkleiningen te checken, precies omdat het een zeer ingewikkelde operatie is, waarbij complicaties kunnen optreden.
Mensen die in aanmerking komen voor een borstverkleining zijn vrouwen die een zodanig grote boezem hebben dat zij niet meer op een normale manier en zonder pijn kunnen functioneren thuis en op het werk. Persoonlijk kon ik geen half uur aan één stuk staan strijken omdat ik niet kon houden van de pijn in mijn nek en schouders.

 

Mogelijke complicaties.

Zoals al eerder vermeld kunnen er bij de operatie complicaties optreden.
Een mogelijke complicatie is het afsterven van de tepels. Dit kan voorkomen wanneer de doorbloeding na de operatie niet meer voldoende is. Daarom is het belangrijk om de referenties van de arts te checken.
Een andere complicatie is een inwendige bloeding. Na de operatie moet je in het begin heel voorzichtig zijn. Op de derde dag na de operatie heb ik een inwendige bloeding gedaan, waardoor ik in allerijl terug onder het mes moest. Mijn behandelende arts heeft zich onmiddellijk vrij gemaakt om deze tweede operatie zo vlug mogelijk uit te voeren. Alles is vervolgens in orde gekomen.
Een ander gevolg van de operatie is dat het gevoel in de tepels net na de operatie weg is. Dit gevoel kan terug komen, maar iets minder dan voorheen. Het is ook mogelijk dat het gevoel helemaal niet meer terug keert.

 

Nazorg

Voor de genezing rekenen artsen op zo’n 6 tot 8 weken eer de wonden helemaal dicht zijn. Het kan ook enkele weekjes langer worden, dat is meestal afhankelijk van persoon tot persoon. Zolang de wonden niet helemaal dicht zijn mag er geen zeep gebruikt worden. Dit om ontsteking van de wonden te voorkomen. Er mag dus geen vuil of zeep op de wonden terecht komen. Ontsteking kan ervoor zorgen dat de wonden niet zo mooi genezen en dat de littekens heel goed zichtbaar blijven. Dagelijkse verzorging door een verpleegster is zeker nodig.
Het is ook belangrijk om dag en nacht een goede sportbeha te dragen gedurende een achttal weken. Dit om de stevigheid van de borsten te waarborgen.
De eerste maanden na de operatie is het ook belangrijk om niet te heffen. Op die manier vermijdt je mogelijke inwendige bloedingen en het scheuren van de inwendige naden.

 

Eigen ervaring

De operatie is inmiddels 4 maanden achter de rug. Het heeft mij twee jaar van tobben, voor- en nadelen op een rijtje zetten en angst gekost vooraleer ik de beslissing durfde te nemen om de operatie te laten uitvoeren. Ik ben al geen voorstander van onnodige ingrepen, en nu moest ik een beslissing nemen over mijn borsten, die gezond waren, maar die mij fysiek veel last bezorgden.
Na twee jaar nadenken ben ik naar de huisarts gestapt en hij heeft een afspraak voor mij geregeld bij een goede plastisch chirurg. De plastisch chirurg heeft mij alles heel gedetailleerd uitgelegd, mij op de mogelijke complicaties gewezen en de nodige metingen gedaan. Na deze consultatie kreeg ik nog de tijd om erover na te denken. Ik heb meteen toegezegd omdat ik nu toch al zover was dat ik graag de operatie zo snel mogelijk achter de rug wou hebben. Ik kreeg een afspraak voor de operatie 4 maanden later.
Dan begon voor mij een lange periode van wachten. Aan de ene kant blij dat ik de beslissing had genomen, maar wel angstig voor operatie en dan vooral de verdoving.
Uiteindelijk was het dan zover en ik nam afscheid van mijn grote borsten. De operatie verliep goed en ik werd wakker met 5 kilo borstweefsel minder. Dit leverde mij nog een mooie c-cup op. Af en toe had ik wat pijn, maar met een gewone pijnstiller kon dit gemakkelijk onder controle gehouden worden. Normaal ben ik iemand die heel vlug ergens pijn heeft. Aangezien deze pijn voor mij zo goed als niets was, vind ik dit zeker geen pijnlijke operatie. De eerste maanden is het belangrijk om het rustig aan te doen en de aanbevelingen van de arts en het verplegend personeel goed op te volgen. Dan verloopt alles goed. Nadat de wonden aan de buitenkant zijn dichtgegroeid, is werken al weer mogelijk mits het geen zwaar werk is. Het volledige herstel waarbij je borsten weer als vroeger aanvoelen, zonder littekenweefsel binnen, duurt ongeveer een jaar. Na 4 maanden kan ik zo goed als alles weer doen. Af en toe heb ik nog wel eens een beetje pijn, meestal afhankelijk van het weer, maar ik ben vooral blij dat ik de operatie heb gedaan. Ik heb weer een grote keuze aan bh’s, ik kan weer lopen zonder dat ik mijn borsten moet vasthouden omdat ze teveel wiebelen en dat dit pijnlijk is, ik kan weer spelen met mijn kinderen, ik kan weer gemakkelijker ergens tussendoor, en ook heel belangrijk: mijn levensvreugde en mijn zelfvertrouwen zijn enorm de hoogte ingeschoten.
Het enige waar ik spijt van heb is dat ik deze operatie niet eerder heb laten uitvoeren.

 

Ik hoop met mijn getuigenis mensen te helpen die voor zichzelf aan het twijfelen zijn over deze operatie, zodat zij gemakkelijker een besluit kunnen nemen om de operatie uit te voeren of net niet..
 
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.