Op mijn 4,5 heb ik hersenvliesontsteking gehad. Hierdoor zit ik al bijna mijn hele leven in een rolstoel. Zielig? Nee hoor.

Sommigen zullen zeggen:"Maar dan kan je toch bijna niks, dan heb je toch altijd je belemmeringen?".
Ja, en? Ik kijk liever naar de dingen die ik wel kan.

Heeft in een rolstoel zitten dan voordelen?
O ja hoor, je krijgt meer voorelkaar, omdat andere mensen je zielig vinden (dat is hun idee, niet het mijne)
Mensen onthouden je sneller ivm je rolstoel: omdat ik vaak naar cabaret ga, kennen veel cabaretiers mij nu wel.
En dit heeft dan weer voordelen bij het organiseren van dingen.

Blij...
Raar, maar waar. Ik ben blij dat ik zo vroeg al gehandicapt ben geworden en niet op mijn 12e ofzo.
Nu weet ik niet beter en is het makkelijker om positief te blijven.
Ook ben ik blij dat ik thuis niet met fluwelen handschoenen behandeld ben, daarom kan ik nu veel beter voor mezelf opkomen. Mijn ouders gingen gewoon op-en-neer naar Duitsland, dit klinkt raar maar hierdoor werd ik wel minder afhankelijk.
En denk maar niet dat ik niks uit heb gehaald thuis. Zo ben ik een keer, mijn zus voorttrekkend in mijn duwrolstoel, het dorp rondgereden. Ook hebben we een keer kleurplaten op jaarmarkt verkocht met als leus 'Geef wat u wilt', en dat deden de mensen.

Tienertoer

Toen ik op de leeftijd kwam dat anderen op Tienertoer gingen, wilde ik dat natuurlijk ook. Toen bleek dat er meerdere op Tienertoer wilden, heeft mijn moeder met anderen een stichting opgezet. Hierdoor konden er meerdere groepen gehandicapten + begeleiders mee.
Zo ben ik meerdere malen naar Efteling , Open Dag Landmacht, dierentuinen geweest

Kamp

Toen ik op de lagere school zat, zat ik bij een soort van scouting. Zij gingen elk jaar op kamp. Op dit kamp gebeurde er altijd vreemde dingen, maar alleen als er leiding weggingen. Niemand had dit door, maar ik was te opmerkzaam.
Later ben ik ook jaren lang met dezelfde groep op Rode Kruis-kamp geweest. Dit was een gemengd kamp, half invalide half valide. Dit was altijd erg gezellig.

Voetbal

Ook ging ik vaak met mijn moeder naar de training van PSV, hier heb ik vele handtekeningen en foto's gescoord.
Daarnaast ben ik ook een keer naar een oefenwedstrijd van Ajax tegen Haps geweest, dit ter ere van zoveel jaar Haps. Bij deze wedstrijd stond ik aan de zijlijn, toen de Ajaxspelers vroegen of ze bij het rekken en strekken op mijn rolstoel mochten steunen. Natuurlijk mocht dat!
Maar mijn hoogtepunt qua voetbal is de oefenwedstrijd De Treffers - Ned. XItal. Hierbij heb ik veel handtekeningen van spelers gescoord. Maar kwam ik met een foto waarop Rinus Michels mij een handtekening gaf in de Gelderlander.

En ookal vond ik het niet leuk om op mijn 16e uit huis te gaan, achteraf is dit wel het beste gebleken.

Trots
Ik ben best wel trots op mezelf, als je ziet hoe andere leeftijdgenoten terecht zijn gekomen ben ik als 'zwaardere gehandicapte' aardig goed terecht gekomen.

• Ik woon op mezelf
• Ik doe mijn eigen ding
• Ik ben ondernemend

Zoals jullie kunnen zien ga ik vrij vaak naar concerten/cabaret.
Hierbij kan ik vrij vaak met de cabaretiers op de foto of gewoon een beetje napraten in de foyer.
Zo heb ik gewoon 45 minuten met Arie Koomen zitten praten.
En Jochem Myjer heeft mij gewoon en public en in speelzaal hand gegeven.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.