Martin en sanne hebben het bezoekje aan het huis op nummer 21 overleefd, maar hoe verder nu?

Als Martin ’s morgens wakker wordt heeft hij last van een stevige hoofdpijn. Hij loopt als een zombi naar beneden. Gelukkig zijn, zijn ouders dan al naar het werk toe. Hij twijfelt of hij vandaag wel naar school zou gaan. Maar hij wil graag even naar de bibliotheek om te kijken of er nog informatie is over het huis op nummer 21.

Het meisje

Op school aangekomen zien Sanne en Martin eruit als zombies. Als Kira aan komt gelopen proberen ze allebei opgewekt te doen, want ze hebben geen zin om het uit te leggen. Maar er is iets vreemds aan haar te zien. Ze lijkt hen wel met haar ogen uit te lachen. Alsof ze allang weet wat er gister is gebeurd. Martin vraagt waar Sam is , maar niemand schijnt er iets te weten. Sanne loopt met Kira mee, want ze wil toch meer weten. Martin loopt naar de bibliotheek. Hij gaat op zoek naar informatie over het huis op nummer 21. Hij vind eigenlijk niks bijzonder. Hij bladert alle boeken door. Maar geen enkel boek of krant schrijft iets over het huis op nummer 21. Over elk huis is er wel wat te vertellen, maar het huis op nummer 21 wordt niet genoemd. Dan voelt hij een koude windvlaag. Hij bibbert er zelf van. Dan opeen klinkt er een meisjes stem: Jij en alleen jij kan mij bevrijden. Jij en alleen jij kan mij bevrijden. Martin weet niet of hij zich dit nu verbeeld of dat het echt is. Maar dan gaat de schoolbel en gaat hij naar zijn lessen toe.

Sanne loopt met Kira mee. Zo zegt Kira jij ziet er lekker vermoeid uit. Ja slecht geslapen mompelt Sanne. En wat heb jij gister gedaan vraagt Sanne aan Kira. Oh niks bijzonder. Ik heb wat huiswerk gemaakt en verders tv gekeken. Maar Sanne voelt dat er wat anders is met Kira. Ze weet dat Kira een niet al te gemakkelijke jeugd heeft gehad. Haar moeder is bij haar geboorte overleden. Ze was toen nog maar 16. Haar vader heeft ze nooit gekend. Ze woont bij haar oom en tante, maar die zijn vrij streng. Dan lopen de klas binnen en gaan ze op een stoel zitten. Sanne ziet dat Martin binnen komt, hij kijkt nog verwarder dan zonet. Zou er weer iets gebeurd zijn?

Na school komen Sanne en Martin samen. Martin zegt maar niks over die stem die hij heeft gehoord. Hij wil dit zelf oplossen. Maar hij merkt dat Sanne het ook wel heel interessant vond allemaal. Sanne vroeg aan Martin: ‘ ga je nog een keer mee naar het huis?’. Martin wilde het echt heel graag alleen doen, maar hij vond het ook wel fijn als er iemand mee ging, want gister was toch wel eng. Samen liepen ze richting het huis. Ze waren wel benieuwd waar Sam was gebleven, hij zal wel te geschrokken zijn van gister.
Ze liepen naar de voordeur, maar hadden verwacht dat hij op slot was, maar niets was minder waar. De deur stond op een kier. Ze wisten toch zeker dat de deur gister op slot was en niet op te krijgen was. Voorzichtig ging ze naar binnen. Na gister zag het nu er helemaal eng uit. Martin vertelde Sanne dat hij gister in de slaapkamer een branden kaars zag. Dus gingen ze gelijk naar de slaapkamer. Boven duwde Martin de slaapkamer voorzichtig open. Maar wat hij daar zag was geen brandend kaarsje. Nee de hele kamer lag bezaait met maden. Er vlogen ook allemaal vliegen rond. Het stonk ook ontzettend. Ze konden niet goed plaatsen waar van het was. Ze keken de kamer nog eens rond. Martin’s aandacht bleef steken op een kastje waarvan de lade een klein stukje op van staat. Uit het laatje druppeltje heel langzaam een rode substantie op de vloer eronder. Wat zou dat zijn. Hij loopt er op af en trekt het laatje open. Hij houdt zijn adem in en in het laatje ziet hij iets wat het dag licht niet verdragen kan. Hij ziet een afgebroken hand. Hij begint te kokhalzen en hij heel benauwd Sanne aan. Sanne kon het niet aanzien en liep weer richt de deur. Maar achter de deur hing een zwarte deken , ze liep er op af en trok heel voorzicht de deken weg. En een kreet van angst vulde de kamer. Want wat ze daar zag. Een jongen hing aan de deur. Helemaal onder het bloed. Martin keek eens goed. Zag hij het nu goed? Kan dit echt zo zijn. Was het Sam zijn vriend die daar aan de deur hing? Ze keken nog eens goed en ja hoor het bleek Sam te zijn. Allebei nog beduusd keken ze elkaar aan! Wie zou dit gedaan hebben en waarom. Martin voelde weer een koude windvlaag en een meisjes stem sprak uit.

Martin en alleen jij martin kan mij bevrijden. Kom naar de kelder en bevrijd mij. Sanne had het ook gehoord en keek Martin bang aan. Ze wist eigenlijk niet wat ze moest zeggen, maar ze was vastbesloten om met Martin mee te gaan. Ze haalde Sam van de deur en legde de deken over hem heen. Samen liepen ze de trap af naar de kelder.