Het herderstasje, een onkruid met veel mooie eigenschappen en heel prachtig gevormd

Benamingen

Het herderstasje noemd met in het Latijn "Capsella bursa-pstoris". In de volksmond heeft het nog heel wat andere mooie namen: Buzzekeskruid, erremoei, lepeltjesdief, beursjeskruid, ganzentongen, eendenpootjes, bloedkruid, tasjeskruid, tuinlepeltje,... Allemaal veelzeggende namen met heel veel inspiratie. Zelfs Lepels en Vorken, Moederstasje,... Het zijn benamingen die zouden kunnen gebruikt worden door poëten, zo prachtig klinken ze

Waar groeit het?

Het herderstasje behoort tot de groep der kruisbloemigen. Het is een winterharde plant, maar heeft nood aan een waterdoorlatende, zanderige, stikstofhoudende grond in de zon of halfschaduw. Eigenlijk wordt ze als onkruid benoemd want je vindt het herderstasje overal: langs bermen, straatranden, muren, paden,... Soms zie je het bijna niet en zou je het zo vertrappelen. De naam "herderstasje" is eigenlijk ontstaan door de hartvormige blaadjes van 6 tot 9 mm die het model hebben van de tas die vroeger door de herders en de boeren gebruikt werd.
De penvormige wortel is dikwijls verhout. Rondom de spoelvormige wortel vind je bochtig getand bladeren in de vorm van een wortelrozet.
Het herderstasje bloeit van maart tot steptember (sommigen zeggen oktober) en heeft witte bloemen, die in trosjes groeien. De bloemen hebben lange witte kroonblaadjes. De kelkbladeren zijn maar half zo lang als de kroonbladeren.
De plant komt eigenlijk over de hele wereld voor, behalve in Polynesië, IJslang in het noorden tot in de Alpen en de Pyreneeën op 3000 meter hoogte.
Het herderstasje wordt veel door insecten bezocht, maar toch treedt er weinig kruisbestuiving op. Wel is er zelfbestuiving.
De plant komt waarschijnlijk oorspronkelijk uit het Middellands Zeegebied, maar dit blijft bij een veronderstelling.

Ecologie

Het herderstasje wordt regelmatig aangetast door de schimmel "Albuga candida". Dan verschijnen er plaatselijke verdikkingen en een witte aanslag.

Kracht

Toch is het herderstasje niet zomaar een ON-kruid. Het is een krachtig kruid met veel eigenschappen. Het herderstasje is één van de beste bloedstelpende kuiden. Als compres is het heel geschikt bij open bloedende wonden. Heel goed herkenbaar zijn de hartvormige zaaddoosjes. En deze woorden spreken voor zich: de kruidje is geschikt als het hart het hard te verduren heeft!
De verse stengel kun je ook gebruiken bij huidontstekingen. De stengel prakken en dan 24 uur laten weken in azijn. Op diezelfde manier kun je ook zalf maken: 2 delen bijenwas en 1 deel verse stengel.
Je kunt er ook thee van maken om te veel bloedverlies te voorkomen, of bij andere vrouwelijke kwaaltjes die met bloedingen te maken hebben. De thee maak je met 1 theelepel blaadjes op 1 kopje kokend water.
De thee van het herderstasje, in combinatie met meidoorn en maretak, is een uitmuntend middeltje tegen hoge bloeddruk. En hier verwijzen we dus weer naar de hartvormige zaaddoosjes.
De thee kan zelfs langdurig gebruikt worden voor de bloedsomloop, de bloedvaten, bij aderverkalking, bij spataderen. Zelfs bij bedplassen helpt deze thee.
Heb je aambeien? Maak dan elixir: 10 gr gedroogd kruid in 25 cl wijn, en over de ganse dag verdeeld uitdrinken.
Thee van herderstasje heeft ook een urinedrijvende kracht als je ook blaadjes van de berk gebruikt.
Verder kan je de jonge rozetblaadjes van het herderstasje gebruiken in salades en soepen. Ze kunnen ook meegekookt worden en hebben een beetje te smaak van kool.
Van het herderstasje kun je ook tinctuur maken. Dan gebruik je 3x daags 15 tot 20 druppels.
De thee kan ook helpen voor mensen die troost zoeken, mensen die het gevoel hebben dat de hele wereld hun verlaten heeft.
De geneeskrachtige delen in de plant zijn acethylcholine, choline en tyramine.