Eens was hij de machtigste man ter aarde. Inmiddels is hij al drie jaar afgetreden. Zelden geeft hij interviews. Voor Xead maakte hij echter een uitzondering. George W. Bush aan het woord�..

Vanaf Schiphol vloog ik vorige week naar New York. Een binnenlandse vlucht naar Houston, Texas bracht mij naar mijn reisbestemming. De immense ranch van George Walker Bush. De voorlaatste president van het machtigste land wat onze aarde rijk is. Dé George Bush. Hij is niet al te happig op interviews. Toen hij hoorde dat het voor de website Xead was maakte hij zonder te aarzelen een uitzondering.

Southern hospitality

“Hello, Gaetano, how are you?!” Na een hartelijke begroeting, een stevige handdruk en een dubbele kus van zijn er nog altijd goed uitziende vrouw Laura werd het me duidelijk. Dit is de zuidelijke gastvrijheid die mij welkom heette in huize Bush! Een uitgebreide rondleiding volgde. Het werd me vrij snel duidelijk dat hij succesvol is geweest in het leven. Zijn smaak voor stijl onmiskenbaar. Overal zag ik portretten aan de muur hangen. Portretten van wereldleiders. Niet de minste. Blair, Berlusconi, Aznar en zelfs onze eigen Balkenende had een plekje bemachtigd. Op de foto was hij vereeuwigd met niemand minder dan Jaap de Hoop de Scheffer. Ik besefte me dat dit het summum moest zijn. Na een luchtige lunch, met witte mousserende wijn volgde het interview.

De puinhopen van drie jaar Obama

Bush aan het woord. Natuurlijk geniet ik nu van mijn rust. Niet iedere dag meer de pers op je hielen. Niet meer ieder woord wegen wat je zegt. Toch mis ik de drukte van het Witte Huis. The excitement of the moment. Maar ook acht jaar lang The state of the Union. Het doet me pijn, vervolgt hij. Het doet me pijn dat Barack (want zo noemt hij Obama) het land verkwanselt. Ik als republikein had zelfs hoge verwachtingen van hem. Maar het werd me al snel duidelijk dat hij het land wilde omturnen naar een soort van socialistische heilstaat naar voorbeeld van de DDR. Op communistische leest geschoeid zal ik maar zeggen. Neem nu die zorgwet. Iedere Amerikaan wordt over een tijdje gedwongen een zorgverzekering af te sluiten! George Washington draait zich om in zijn graf! Is die onafhankelijksstrijd met de Engelsen dan voor niets geweest?

Tax enough already!

Bush vervolgt zijn betoog. Onze Amerikaanse overheid groeit uit haar voegen. We betalen ons scheel aan belastingen moet u weten. Neem nu Mitt (Mitt Romney, presidentskandidaat voor de Republikeinse Partij). Mitt heeft zijn levenlang als een beer gewerkt en moet een godsvermogen af staan aan de staat. Toevallig weet ik dat Mitt vorig jaar 6,1 milljoen dollar heeft verdiend. Hij moest maar liefst 15% van zijn inkomsten af staan. En dan te bedenken dat hij eigenlijk 30% had moeten betalen. Als hij niet zulke goede adviseurs had gehad was hij nu nooit presidentskandidaat geweest. Weet u, 30% is nóg niet genoeg voor die communist van een Obama! (Ik merk dat zijn gezicht beetje bij beetje roder wordt van opwinding.) Tax enough already! Er zou eens wat vaker naar vrouwen als Sarah (Palin) geluisterd moeten worden. Een evenwichtige vrouw met een visie op de toekomst van the United States.

Van Obama naar Osama

Na 9-11 is de wereld ingrijpend veranderd. Niets is meer als het was. De islamitisch terreur vormt nog steeds een dagelijkse bron van bedreiging. Het is wachten op de jihadisten en hun snode plannen. Maar één ding heeft hij (Obama) goed gedaan. Osama om zeep geholpen. Dat stuk verdriet brandt nu in hel. Voor eeuwig. Wat me wel stoort is dat hij er met de eer vandoor gaat... Onze war on terror heeft dus zijn vruchten afgeworpen. Onze honderden boys zijn niet voor niets geneuveld. Moge zij in gods armen rusten. God bless the United States and all their allies! (Het was moeilijk om zijn opwinding te bedwingen). Met wat geluk roeit de volgende republikeinse president Al Qaida definitief met wortel en tak uit. Niet dat halfbakken werk wat er nu onder de huidige administration gebeurt.

De komende verkiezingen

Onvermijdelijk komen George (zo mocht ik hem noemen) en ik op het thema van de verkiezingen. Hij ziet voldoende kansen voor de republikeien. Romney, Gingrich, Santorum en Paul maken allemaal kans tegen die slapjanus van een Obama. (U merkt, de toon wordt grimmiger.) Persoonlijk wil hij geen voorkeur uit spreken. Maar hij heeft volop vetrouwen in deze mannen met een religieuze missie. Amerika heeft een iemand nodig wiens geloof onbreekbaar is. Of dat nu mormoons, baptistisch of katholiek is, maakt hem niet zo zeer uit. (U weet, republikeinse presidenten hebben een speciale band met God.) Al deze mannen moeten de staatsschuld verder terugdringen. Wat in de praktijk neerkomt op het verder verlagen van de belastingen. Belasting kan altijd minder luidt zijn devies. De wereld zal weten dat de Pax Americana nog steeds van kracht is. En die móet geleid worden door een door God uitverkoren republikein. Het congres is al van ons, nu het Witte huis terug veroveren!

Na een overnachting op zijn ranch werd ik 's ochtends getrakteerd op een uitgebreid ontbijt. Met een lichte hoofdpijn dronk ik mijn jus d'orange op. De Texaanse wijn smaakte verrassend goed. Hoewel George zelf al geruime tijd niet meer drinkt, was hij gul wat betreft het vullen van de kristallen glazen. In het vliegtuig terug naar Nederland genoot ik na van mijn gesprek met de door God angeraakte man. Hopelijk stellen ze snel orde op zaken in 2013. Die Obama manie moet maar eens afgelopen zijn!