Ook al zien wij het soms niet :(

 

Een korte beschrijving van het gedrag tussen 2 mensen :

Doormiddel van een voorbeeld wil ik in dit artikel duidelijk maken dat bepaald gedrag van mensen altijd een betekenis heeft.

Mijn ervaring is dat mensen dit vaak niet zien en het gedrag meteen afkeuren, terwijl als je het verhaal achter het gedrag weet je ineens anders naar deze persoon kijkt.

Ik was laatst bij de huisarts en de wachtkamer zat helemaal vol. Naast mij zat een vrouw waar ik mee aan de praat raakte, wij hadden een erg leuk gesprek. Op een gegeven moment werd zij heel erg onrustig zij had namelijk om 10.00 uur een afspraak en het was inmiddels half 11. Met regelmaat keek zij op de klok en uiteindelijk liep zij naar de assistente van de huisarts. Bij de balie aangekomen vraagt zij aan de assistente of zij nog niet aan de beurt is en of zij haar misschien vergeten zijn. Voor de assistente is het deze ochtend al de 3e patiënt die deze vraag aan haar stelt. De 2 andere keren had zij de boodschap aan de huisarts doorgegeven. Maar het was duidelijk dat de huisarts wat meer tijd nodig had deze ochtend voor de patiënten dan verwacht. Nu er voor de 3e keer iemand met een opmerking over de tijd komt, wordt de assistente onzeker. Waarschijnlijk denkt zij ( nu vul ik het even zelf in ) weer zo’n ongeduldige patiënt en zegt tegen de vrouw : blijft u maar rustig even wachten, u komt heus wel aan de beurt. Door dit antwoord van de assistente raakt de vrouw geïrriteerd en zegt : je moet mij niet als een klein kind behandelen afspraak is afspraak zeg maar dat ik een andere keer terug kom, en de vrouw verlaat het gebouw van de huisarts.

Ik weet zeker dat als de assistent had uitgelegd waarom het spreekuur uitliep, en had geluisterd naar de vrouw waarom zij deze vraag stelde wanneer zij aan de beurt was , er geen irritatie was ontstaan. De assistente gaat er volgens mij vanuit dat de vrouw gewoon ongeduldig is maar ik weet dat er een ander verhaal achter zit omdat deze vrouw mij dat net had verteld.

Zij had namelijk thuis een oppas voor de kinderen die echt om kwart voor elf weer weg moest, zij moest dan ook om die tijd weer thuis zijn. En omdat de tijd drong heeft zij deze vraag aan de assistente voorgelegd. Als de assistente naar haar had geluisterd had zij misschien aan de vrouw kunnen vertellen hoe lang het nog zou duren, of samen een oplossing kunnen bedenken. Deze vrouw had dan alsnog af kunnen wegen om te wachten of om te vertrekken. Nu was er bij beide personen irritatie.

 

Met dit voorbeeld wil ik duidelijk maken dat onze waarneming altijd is gekleurd. Wij hebben altijd meteen gedachten en meningen over datgene wat wij waarnemen. We interpreteren de werkelijkheid om ons heen, en ons gedrag stemmen wij daar op af. Bovenstaand voorbeeld geeft volgens mij duidelijk aan dat daarbij fouten worden gemaakt. Wanneer beide van elkaar geweten zouden hebben waarom ze op een dergelijke manier reageerden, was de situatie heel anders geweest.

Ik ben vervolgens nog even naar de assistente gegaan om e.e.a. uit te leggen. De reden hiervoor was dat ik zag dat zij heel erg met dit voorval zat. Zij was heel blij dat ik naar haar toe was gekomen, het gaf haar een hele opluchting. Zij begreep nu heel goed waarom deze vrouw was weggegaan, haar kinderen zaten namelijk thuis op haar te wachten. De assistente gaf aan dat zij de vrouw even zou bellen zodat zij haar verhaal kon vertellen en meteen een andere afspraak konden regelen.

Waarom ik dit artikel schrijf : omdat ik steeds meer merk dat mensen geïrriteerd raken door andere mensen. Dit komt door de uitspraken, gezichtsuitdrukkingen of ander gedrag die mensen vaak tonen. Hopelijk zet dit artikel mensen tot nadenken.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.