Mijn zoontje van 6 is heel erg bang voor honden. Ik kan mij soms ontzettend ergeren aan het gedrag van hondenbezittes.

Mijn zoontje van 6 jaar is erg bang voor honden. Als hij een hond tegenkomt klein of groot dan raakt hij helemaal in paniek. Hierdoor gaat hij natuurlijk onverwachte bewegingen maken of (heel fout) wegrennen. Wat doen dus de loslopende honden? Juist die rennen achter hem aan. Nou ben ik heel druk met het aanleren van ander gedrag bij mijn zoontje. Blijf rustig, laat de hond snuffelen en ga in ieder geval niet rennen.

Ik heb er al een gewoonte van gemaakt om me tussen de hond en mijn zoontje te plaatsen, hoewel ik zelf ook niet zo dol ben op vreemde honden. Mijn opa had vroeger jachthonden, die werden zeer goed getraind en luisterde ontzettend goed. Mijn opa gaf mij de boodschap mee dat hij zelf eigenlijk ook bang was voor andere honden. Hij zei: je weet nooit hoe de hond is opgevoed, het zit niet in de hond maar in de baas.

Het zijn niet allemaal knuffelbeestjes

Waar ik me nou zo ontzettend aan kan ergeren:

Voorbeeld 1

Als voorbeeld wil ik jullie een situatie schetsen:

Mijn zoontje loopt over een paadje naar de zwemschool en er komt een grote Golden Retreiver aan die los loopt. Mijn zoontje ziet dit en wil zich achter mij verschuilen. De hond komt eraan gerend. Mijn zoontje voelt zich achter mij ook niet meer veilig en gaat met een grote boog weg rennen. De hond achter hem aan. Mijn zoontje huilt en komt te vallen en schiet helemaal in de paniek. Ik ren naar hem toe en pak hem op.

Nou denk je waar is het baasje in dit verhaal!!! Nou er stond een man op het pad te kijken naar de situatie en hij zei: Hij doet niets hoor en lachte hierbij!!!

Heeft hij de hond bij zich geroepen: NEE

Heeft hij begrip voor de angst van een ander: NEE

Dit is al een jaar geleden maar ik ben nog steeds ontzettend boos op die man. De angst van mijn zoontje is hierdoor alleen maar verergerd.

Voorbeeld 2

Ik sta bij het schoolplein te wachten op mijn zoontje. Er komt een moeder aanlopen met 2 honden. 1 is er aangelijnd de ander loopt er los bij. Ze moeten een fietspad oversteken en daar fietst net een mevrouw met een kindje op de fiets. De hond rent naar de fiets en rent een stuk met hun mee. De mevrouw op de fiets schrikt en swiebert over het fietspad. - gelukkig is ze niet gevallen.

De school gaat uit en de kinderen stappen op hun fiets, elke keer pikt de hond een fietser uit en rent erop af en rent een stuk mee. Je hoort kinderen schrikken en bang kijken. Ze slingeren allemaal om de hond heen.

Waar is het baasje in dit verhaal: staat vrolijk te kletsen met een andere moeder kijkt af en toe naar de hond en lacht erom.

 Wie vind het nou leuk dat er zo'n grote onbekende hond op je af komt rennen. Elke baas zegt hij doet niets hoor die van mij niet! Maar waar komen dan die bijtende honden vandaan? Ze hoeven niet eens wat te doen het is en blijft beangstigend als er zo'n grote hond op een kind af komt rennen. De baasje kijken op hun hond neer, maar de kop van een hond is op een hele andere hoogte ten opzichte van een kind.

Toon eens wat begrip zou ik zeggen.

Laat een kind langzaam wennen aan de hond, help mee om een kind van honden te laten houden, leer hoe hij er mee om moet gaan.

Ik ben al een paar keer met hem met mensen aan het oefenen geweest maar door de bovenstaande situaties wordt alles steeds weer behoorlijk teniet gedaan.

Laat de hond lekker in het bos los lopen (hoewel let op de joggers!) maar in de stad hoor je ze aangelijnd te houden.

Ik vraag me ook altijd af wat honden in een pretpark of winkel of noem maar op te zoeken hebben. Denk je nou echt dat de hond daar van geniet??? 

Reageren?