Symbolen verder uitgediept en de Dwaas zoals deze voorkomt in sprookjes, wereldreligies en Goden pantheons van de Ouden.

Het dwaze kind in ons. Deel II.

deel 1 zie hier

Fauna
De Witte hond

De witte hond vertegenwoordigt het dierlijke in de mens, het instinct of de intuïtie in de vorm van een zuiver wit kanaal. Het is stralende, maar ongerichte levenskracht zoals deze te zien is in kinderen en dieren. Dit is onze blije levenslustige en ongecompliceerde kant, een kant die alle, maar dan ook werkelijk alle problemen overwinnen kan. Dit is ons spontane zelf..
Het hondje is ook een waarschuwing: Het hondje blaft: “Pas op; wees niet roekeloos!”
In het Rider-Waite deck blaft de hond overduidelijk naar zijn baasje, maar er zijn ook decks waar het hondje zich heeft vastgebeten in het been van het baasje. Een hond is een trouwe metgezel, net zoals je intuïtie ook. Deze intuïtie is altijd bij je en beschermt je wanneer er spanning dreigt. Je zal een onhoorbare waarschuwing ontvangen bij gevaar...
Ook kun je het hondje zien als het evenbeeld van de dwaas.

Omgeving

De Witte Zon

Op de kaart van de Dwaas staat de enige witte zon van het deck afgebeeld.

Het licht stelt dan ook niet de zon voor, maar het witte licht van het hogere goddelijke oftewel de Spirituele Bron. Dit is het licht van de verlichting.
Arthur Waite zegt over deze zon, dat deze weet, waar de Dwaas vandaan kwam, waar hij is, en waar deze heen zal gaan.
Met dit licht in de rug, staat de naakte ziel op het punt om de sprong te wagen en af te dalen in een stoffelijk lichaam, voor een volgend leven.
Volgens de kabbalah vertegenwoordigt dit witte licht Kether;de kroon.

De Gele lucht

De lucht is geel en geeft de energie aan waarmee de Ziel omgeven is. De Dwaas vertegenwoordigt de dwaasheid waaruit wijsheid wordt geboren. Wijsheid begint met het weten, dat men nog niets weet. Weten dat wij niets weten is de bron van alle kennis.
De mens is bij de geboorte nog onwetend en zal alles nog moeten aanleren en daarom vele dwaasheden en vergissingen begaan. Daar leren we immers van.

De Blauwe Bergen met witte toppen verwijzen naar de Kluizenaar

De blauwe bergen met de witte toppen symboliseren de totale Universele Waarheid, waar de Dwaas naartoe onderweg is. Deze Witte toppen van de Bergen zijn dezelfde als waar later de Kluizenaar op zal staan.
De woonplaats van de Kluizenaar (9) is de laatste van de 1-cijferige kaarten.
Hij belichaamt het doel van de eerste helft van de weg die af te leggen is.
Het doel is het verwerven van inzicht: zelfinzicht om precies te zijn. Een wijsman die kluizenaar.

De Dwaas op bezoek bij de kluizenaar in spreekwoorden.

De 0 en de 9 lijken op elkaar. De 9 is een 0 met een staart, zodat de 9 immer zorgen zal dat het verhaal van oneindigheid een staartje zal krijgen…

De Dwaas op bezoek bij de Kluizenaar, is het topje van de IJsberg , doet het Licht van 8 nog pijn aan zijn ogen, wennen moet hij aan de duisternis. De Dwaas brengt bij de Kluizenaar de (sneeuw) bal –verder- aan het rollen. De Heremiet gaat niet meer zo snel over één nacht ijs en heeft onze Dwaas dus wijze lessen te leren. Vanaf het eerste moment van hun ontmoeting was het ijs gebroken. De Kluizenaar leert de Dwaas, goed beslagen ten ijs te komen en geeft hem tips bij situaties als de Dwaas zich weer eens op glad ijs begeeft.
Zwarte Sneeuw heeft onze Dwaas nog nooit gezien, maar deze is de heremiet wel bekend. Zijn mantel is grijs, hoewel zijn haar niet echt zo grijs als een duif oogt. Grijs: Een gelijke mix van tegengestelde kleuren. Als zwart en wit. De Kluizenaar is maar wat blij met het bezoek van deze onbevangen Dwaas, want Waren alle mensen wijs, dan was de aarde grauw en grijs. Wijsheid komt met de jaren, dat weet ook een Dwaas, hoewel de Dwaas zo nu en dan liever een ons geluk heeft dan een pond wijsheid.
Want Als de Baard het teken van Wijsheid was, zou de bok de wijste zijn en toch komt er ooit een Dag dat we de Wijsheid in Pacht zullen hebben, want let wel: Ervaring is de Wijsheid der Dwazen.

Dwaas en Kluizenaar en de Pure Witte Sneeuw   “Silence is with the Wise”

Bij de Dwaas zie je de sneeuw op de bergtoppen aan de horizon.
De Dwaas “zoekt” naar de sneeuw, welke we op de achtergrond op kaart 0 terugvinden..
De heremiet heeft deze berg beklommen en staat midden in de sneeuw.
Sneeuw is zacht. Sneeuw lijkt geluid te veranderen en te dempen, sneeuw remt af, sneeuw vertraagt beweging. Maar ook: Geen sneeuwvlok is gelijk.
Is deze sneeuw spiritueel bewustzijn wat verkregen wordt in stilte(sneeuw dempt geluid), bij weinig activiteit (sneeuw remt af en vertraagt beweging)? Ook trekken wij ons veelal terug, als kluizenaars, als het sneeuwt. De dieren zijn in rust en de Natuur slaapt en is bedekt met een deken van sneeuw. En ook maken wij juist in de tijd dat het sneeuwt ons huis gezellig, branden we kaarsjes en scheppen wij behaaglijkheid in onze directe omgeving.
Met het kaarsjes branden, verlichten wij dan tegelijkertijd de Geest. Zoals de lamp van de Kluizenaar zijn “omgeving in Duisternis”verlicht.
De sneeuwvlok gefotografeerd geeft een ster,zoals de lantaarn van de Heremiet of een  ster zoals het wiel op de Dwaas. En in het aantal variaties dat er sneeuwvlokken zijn, lijken alle sterren mogelijk..

Bergen

De Bergen op de kaart van de Dwaas refereren naar de lange mystieke reis door de woeste bergen welke de dwaas moet afleggen.

Waite noemt in andere werken de weg door de woeste bergen als mystieke reis*

Jung zegt over bergen: Bergen betekenen stijgen/ uitstijgen, in het bijzonder op mystiek gebied, spiritueel stijgen tot de hoogten, naar de plaatsen van openbaringen, waar de Geest
aanwezig is.

De Afgrond

De afgrond is de valkuil op het pad van onze zwerver. Er zijn geen grenzen; die trekken we zelf door ons beperkte bewustzijn. De wereld is grenzeloos en deze flierefluiter weet dat als geen ander. De dwaas staat met zijn rechterbeen nog op de grond. De volgende stap die hij zal zetten is met zijn linkerbeen. Een intuïtieve stap welke spontaan wordt ingegeven. Hij kan zelfs nog een stap zetten voor hij de afgrond in duikelt, als duikelaar die hij is.
Hij stapt zonder vrees over de rand. Hij waagt de sprong in het onbekende in het volste vertrouwen dat hij goed terecht zal komen. Hij weet dat engelen hem zullen opvangen in zijn val.

De Dwaas in de Mythologie en religies

In veel wereldverhalen en sprookjes keert er steeds een dwaze held terug.
Vaak is de dwaas op het eind degene die een land redt en die grote heldendaden verricht.
De Gilgamesh, Heracles, Orion of Perseus waren voorbeelden van de vroeg- patriachiale tijd: uitgesproken mannelijke helden.

De oudere voorgangers welke zijn voortbestaan door mondelinge overleveringen schetsen echter veelal een held, die aan het begin nooit opvallend sterk , dapper of handig is.
Vaak is er een koning die sterke zonen heeft en de jongste niet bijzonder slim.
Als er rampspoed in het koninkrijk voltrekt vraagt de koning zijn zonen het land van de ondergang te redden. Iedereen lacht de jongste dan uit. Hij is echter op het eind immer degene die slaagt in de opdracht.

Vrouwelijke helden: waar de jongste dochter  vaak de heldin is en de oudere zussen kwade wezens. Bijv. Assepoester; Psyche.

Dat de dwaas uiteindelijk in de missie slaagt is eigenlijk de les uit deze volkssprookjes.
Oplossingen komen juist vaak uit onverwachte hoek.

Parcifal De Dwaas/held  uit de Graallegende

De kenmerken van Parcifal zijn: onwetendheid, onbedoezeldheid, verlangen de wereld in te trekken, de kenmerken van de Dwaas.
De vader van Parcifal was op het slagveld gestorven, voordat hij geboren was. Zijn moeder voedde hem heel beschermd op, ver weg van andere mensen. Ook wapens houdt zij verre van hem, in de hoop dat Parcifal niet net als zijn vader zou sterven op het slagveld. Parcifal is volkomen onwetend en onbedoezeld. Wanneer hij opgroeit ontstaat het verlangen de wereld in te trekken. Parcifal komt terecht bij een ridderschap en gaat op zoek naar de graal. Op zoek naar Bekers Aas.

Dionysos - Pan

De tarotset van Aleister Crowley beeldt de Dwaas uit als Dionysos, welke ook geassocieerd wordt met Pan. De hoorntjes op het hoofd van de Dwaas verwijzen naar Pan. De kaart is dus tevens verbonden met kaart XV: DE Duivel.
Wilt u meer weten over de duivel zie: http://www.xead.nl/morgenster-oh-morgenster-is-het-jezus-of-lucifer

De Dwaas staat voor de eerste dwaze jaren. Bij de geboorte ben je nog verbonden met het Al. Je weet nog niets, maar onbewust weet je alles en ervaar je ook alles.
Pan is etymologisch ook te herleiden tot Al of Alles. Hij die iedereen amuseert. Je kent de panfluit wel. Pan werd eveneens als symbool van het universum gezien.
Dionysos was aanvankelijk alleen de God van de wijn. Naderhand werd hij ook god van de vegetatie en de warme vochtigheid. Later werd hij ook de God van het Genot en van de beschaving.

De Dwaas volgens Boeddha

De gelijkenis van de dwaas en de lepel in de soep
Een dwaas kan een leven lang met een wijs mens omgaan. Maar hoe vakkundig zijn wijze metgezel ook is, hoe goed hij de essentie van het leven ook weet te onderrichten, een dwaas zal de essentie niet ervaren, net zomin de lepel de smaak van de soep niet proeft. Een dwaas is niet echt geïnteresseerd in de meest essentiële zaken van het leven.

De Boeddha heeft in dit vers een heel duidelijk beeld geschetst van wat door hem was gezegd. Dabbi -- de lepel, wordt door voedsel geroerd. In de loop van zijn werk komt de lepel in nauw contact met allerlei soorten etenswaar. De lepel draait naar links en naar rechts, gaat naar boven en naar beneden en schept het voedsel diverse kanten op. De lepel zet dit voor allerlei soorten voedsel voort: voor zoet voedsel, voor zuur voedsel, voor bitter voedsel, etc. De lepel gaat hier generaties mee door totdat hij versleten is. Het punt dat hier door de Boeddha wordt aangehaald is, dat de lepel daarna, de smaak van al dat voedsel niet heeft geproefd. Dit is een zeer passende gelijkenis om aan te tonen wat er met een dwaas persoon gebeurt die een leven lang nauw samenleeft met de wijzen. Ondanks het feit dat hij 'vele kanten is opgedraaid' en hem veel, is getoond, put hij geen greintje voordeel uit al dat samenzijn.

De bijbel:Hier wordt de Dwaas gerelateerd aan de eeuwige cyclus van het leven
(uit de eerste brief aan de korintiers)

Nu zou iemand kunnen vragen: ‘Maar hoe worden de doden opgewekt?
Hoe zou hun lichaam eruit moeten zien?’
[36] Dwaas die u bent! Als u iets zaait, moet dat eerst sterven voordat het tot leven kan komen.
[37] En wat u zaait heeft nog niet de vorm die het later krijgt; het is nog maar een naakte korrel, een graankorrel misschien of iets anders.
[38] God geeft daaraan de vorm die hij heeft vastgesteld, en hij geeft elke zaadkorrel zijn eigen vorm.
[39] Elk aards lichaam is anders; het lichaam van een mens is enig in zijn soort, dat van een dier eveneens, dat van een vogel ook, en ook dat van een vis.
[40] Er zijn lichamen aan de hemel en lichamen op aarde, maar de schittering van een hemellichaam is anders dan die van een aards lichaam.
[41] De zon heeft een andere schittering dan de maan, de maan weer een andere dan de sterren, en de sterren onderling verschillen ook in schittering.
[42] Zo zal het ook zijn wanneer de doden opstaan. Wat in vergankelijke vorm wordt gezaaid, wordt in onvergankelijke vorm opgewekt,
[43] wat onaanzienlijk en zwak is wanneer het wordt gezaaid, wordt met schittering en kracht opgewekt.
[44] Er wordt een aards lichaam gezaaid, maar een geestelijk lichaam opgewekt. Wanneer er een aards lichaam is, is er ook een geestelijk lichaam.

Goden uit diverse culturen welke te corresponderen zijn met het archetype

Egypte-Amon-Ra

Amon-Ra Hij was een god van de wind, aanbeden door de schippers op de Nijl rond de zuidelijke stad Thebe.

Daar, in Karnak stond zijn voornaamste heiligdom.

Zijn naam y.m.n (Amon,Amun,Ammon,Imen enz.) betekent de Verborgene, mogelijk omdat de wind onzichtbaar is.

Griekenland- Zeus

Zeus De Oppergod die heerstte vanaf de berg Olympus.
De betekenis van zijn naam (Indo-Europees *Djev = stralende, verwant met Latijn dies = dag) duidt op een verwantschap met de verering van het heldere uitspansel; Zeus’ meest wezenlijke functie is die van hemelgod. De natuur en al haar verschijnselen waren aan hem onderworpen. Hij slingerde de bliksems, verzamelde de wolken en dreef ze uiteen; regen en sneeuwval werden door hem veroorzaakt. Daarom golden allerlei hoge bergen als zijn verblijf.

Romeinen - Jupiter

Jupiter ook wel geschreven als Iuppiter of Iupiter1 (Nederlands verouderd: Jupijn of Jovijn) is in de Romeinse mythologie de oppergod, en god van de hemel en het onweer.

Als atmosferisch god bezat Iuppiter twee voorname functies, met name die van weergod en die van donder- en bliksemgod (een rol waarin we hem het beste kennen).

Als weergod beheerste hij de wind en de storm, maar nog veel belangrijker was het feit dat hij ook de regen bracht. In Italië was het immers geen luxe een god te hebben die voor regen kon zorgen

Kelten - Nuada

 
Nuada  Zeegod en koning van de Tuatha. Ook bekend als Nuada Airgetlamh (Nuada met de Zilveren Hand). Hij was getrouwd met Nemain.

Nuada verloor tijdens een slag een hand, waarna hij een zilveren prothese kreeg, gemaakt door Diancecht.

Later werd deze vervangen door een door diens zoon gemaakte hand van vlees en bloed.

Nuada en Nemain werden tijdens een tweede slag gedood door het dodelijke oog van Balor.

Noren - Odin

Odin-  De naam is verwant met óðr, in de betekenis van "geestdrift", "excitatie," "furie", "universele wijsheid" of "poëzie". Odin wordt aldus in verband gebracht met zowel wijsheid (kennis, wijsheid, poëzie en literatuur) als kracht (energie, strijd en oorlog).
Odin heeft veel gezichten en evenveel namen (in Grimnismal alleen al vijftig). Zo wordt hij ook Alvader genoemd, omdat hij één van de scheppers van de wereld is.
Hij wordt eveneens 'de wandelaar' genoemd, omdat hij altijd onderweg is en tussen de mensen aanwezig, om nieuwe kennis op de doen. Hij kan van gedaante veranderen, en beleeft aldus vele avonturen. Hij heeft niet altijd even makkelijke karaktertrekjes, want behalve wijs is hij ook tegelijk sluw.

Hindoe - Hinrayagarbha

Hiranyagarbha
('het goud van binnen'), naam van B r a h m â, de Zelf-bestaande binnen de lotus, hij van het gouden licht, van het gouden ei van het universum.
men moet Hiranyagarbha niet verwarren met de astrale wereld, daar het de basis van de astrale wereld is
Volgens Manu is Hiranyagarbha Brahma, de eerste mannelijke godheid, die werd gevormd door de niet waarneembare oorzaakloze OORZAAK in een ‘gouden ei, schitterend als de zon’, zoals de Hindu Classical Dictionary zegt. ‘Hiranyagarbha’ betekent gouden of liever ‘stralende moederschoot’, of ei.
het ene bezielende beginsel van goden en mensen’, ontstond in het begin in de gouden moederschoot, Hiranyagarbha, het wereld-ei of het gebied van ons Heelal. Dat wezen is zonder twijfel androgyn, en de allegorie van Brahma, die zich in tweeën verdeelt en zich in een van zijn helften (de vrouwelijke Vach) herschept als Viraj, is hiervoor een bewijs.
  Liefde ontspruit aan hiranyagarbha
De mens kan zonder liefde niet bestaan.
Dit liefdesprincipe is hiranyagarbha. Dit hiranyagarbha - het spirituele hart - is gelegen aan de rechterzijde van het lichaam van de mens en het fysieke hart links. Het fysieke hart links in het lichaam moet men op zekere dag onder de een of andere omstandigheid achterlaten. Hiranyagarbha rechts in het lichaam is altijd gelijk. Het is onsterfelijk, eeuwigdurend en alomvattend. Het is niet slechts in mensen aanwezig, maar ook in vogels, viervoeters en alle andere levende wezens. De Veda's zeggen: 'God woont in alle wezens' (Ishvarah sarvabhutanam) en 'God doordringt de gehele kosmos' (Ishavasyam idam jagat). Het is liefde die aan deze hiranya ontspruit. De drie principes van weerslag, weerklank en weerspiegeling zijn uit hiranyagarbha voortgekomen.

Maya - Hunab-Ku

Hunab-ku Hunab K'u is het hart van de melkweg, de plaats die de Maya's de kosmische baarmoeder noemen. Hunab K'u is de Ene Schepper van Maat en Beweging, het hart van de melkweg waaruit volgens de Maya's alle maat en en beweging komt.
Hunab Ku wordt gezien als zender van uitstralende energie/informatie. Het gebruikt sterren als lenzen om energie naar planeten te zenden. Voor onze Aarde is de Zon de hoofd overbrenger voor de energie van Hunab Ku. Het is de lens waardoor Aarde direkte galactische informatie ontvangt. De pulsen van Hunab Ku worden gezien als een taal, of code/energieën opgeslagen in de "Tzolkin," een universele harmonische module die elke mogelijke combinatie van Hunab Ku in zich draagt. Het is de Heilige Kalender. Hunab K'u is het numeriek verband tussen de getallen 13 en 20. Zij representeren beweging en maat; energie en vorm; geest en ziel. Geometrisch kan Hunab K'u worden gesymboliseerd door een vierkant in een cirkel.
Hunab K'u is zowel het één als het ander, als noch het één, noch het ander. Het is mannelijk én vrouwelijk en toch is het onzijdig. In Guatemala noemen ze het ook vaak: Hart van de Hemel én hart van de Aarde.

"Heel lang geleden bestond er volgens de grootouders geen dag en geen nacht.
Hunab K'u was het enige dat bestond. Hunab K'u was het middelpunt.
Hunab K'u was de bron zonder einde.
De grootouders zeiden tegen de dochterwinden
dat ze de makrokosmos tevoorschijn moesten blazen.
Hunab K'u verborg zich en verdeelde zich in nicht en neef.
Samen zongen zij het scheppingslied.
In alles wat er bestaat - het heelal, de melkwegstelsels,
de zon en de aarde - weerklinkt die stem.
Licht en duisternis en al het bestaande zijn slechts een lied van Hunab K'u.
Hunab K'u slaapt in alle genoemde en ongenoemde dingen."

(Uit: Medicijnvrouw, Lynn V. Andrews)

De getallen 13 en 20 bij de maya’s   TAROT DE DOOD / HET OORDEEL
De sleutel tot de Tzolkin zijn de getallen 20 en 13. Het zijn de 20 verschillende zonnete-
kens samen met de 13 dynamische eigenschappen of tonen die de Tzolkin bepalen.
De 20 zonnetekens zijn de 20 gezichten van de schepping (structuur) en de 13 tonen
(beweging) zijn het scheppingsproces zelf.

Deze beide getallen zijn ook verankerd in hoe wij als mens zijn geschapen. Het is een
bekende uitspraak dat een “Idee” handen en voeten moet krijgen om als “Idee” te kun-
nen worden uitgevoerd.

20: De mens heeft 10 vingers en 10 tenen waarmee hij de hemel en de aarde kan aanra-
ken. De Maya’s zien de mens daadwerkelijk als de verbinding tussen hemel en aarde.
13:Het leven is bewegen. Daarvoor heeft de mens 13 hoofdgewrichten, de enkels, de knieën, de heupgewrichten, de polsen, de ellebogen, de schoudergewrichten en het nekgewricht, gekregen. De nek staat bovenop de ruggengraat.
Achter de symboliek van het getal 13 schuilt de waarheid van het universele weten.
Het menselijke ei heeft 13 dagen nodig om tot rijping te komen, pas dan is er bevruch-
ting mogelijk. Op het moment van de conceptie versmelten de tegen elkaar instromende krachten van man en vrouw tot één geheel en het ei komt tot leven. Over 260 dagen zal het nieuwe leven worden geboren. Aan het getal 260 komen wij door de getallen 13 en 20 met elkaar te vermenigvuldigen.
De Tzolkin, de heilige Maya kalender telt 260 dagen. Op het moment van de geboorte wordt de “landingsplaats” van het nieuwe leven binnen de Tzolkin bepaald.

De nul van het oneindige niets is getransformeerd naar het weten over het werkelijke potentieel van het nieuwe leven. DE DWAAS.

Reageren?