Eenzaamheid, onverklaarbare schuldgevoelens en een onvervulbaar verlangen naar eenheid kunnen er het teken van zijn dat je deel uitmaakte van een twee-of meerling die tijdens de zwangerschap overleed.

Zwangerschap
 

Er is nog weinig bekend over hoe belangrijk de tijd in de buik van de moeder voor ons is. Een op de tien zwangerschappen begint met een tweeling. Als een van de foetussen sterft, is dat voor de overlevende tweelinghelft een geweldige schok, waarvan hij of zij zich later niet meer bewust is. Er blijft een leegte in de ziel achter. De gevolgen van dit vroege verlies kunnen eenzaamheid , onverklaarbare schuldgevoelens en een onvervulbaar verlangen naar eenheid zijn. De verloren tweelinghelft wordt overal gezocht.
Vanaf het eerste moment van de conceptie krijg je als mens in wording alles mee wat er om je heen gebeurt. Het lichaamsbewustzijn slaat alle ervaringen op. Je kunt waarnemen hoe je ouders met elkaar omgaan en hoe je moeder zich voelt . Wanneer je niet alleen bent in de baarmoeder , kun jej je broertje of zusje gewaarworden. Je hoort zijn of haar hart kloppen, je ervaart hoe jullie allerlei bewegingen maken en samen spelen in de oceaan van het vruchtwater. Dan groeit de ander opeens niet meer. De harttonen worden steeds zwakker en de foetus sterft. Na je geboorte ligt er een sluier van vergetelheid over alles wat je voor die tijd hebt beleefd. Is alles wat je toen hebt ervaren echt spoorloos verdwenen ?

Eenzaamheid, paniekaanvallen, schuldgevoelens, bindingsangst…- de symptomen van de alleen geboren tweelinghelft.
 

Ik zal zo dadelijk een aantal lichamelijke en psychische symptomen benoemen die bij diverse halve tweelingen zijn waargenomen. Als iemand lastheeft van deze symptomen betekent dat nog lang niet dat hij een tweelinghelft heeft verloren. Deze symptomen kunnen ook totaal andere oorzaken hebben. De oorzaken moeten in elk individueel geval onderzocht en vooral via innerlijke gewaarwordingen gevoeld worden.

Lichamelijke gevolgen bij de alleen geboren tweelinghelft
 

 

Problemen met het gehoor.
 

Het gebeurd regelmatig dat de geboren tweelinghelft aan 1 oor doof is, omdat het binnenoor in de vroege zwangerschap niet werd gevormd. Vermoedelijk werd de kant die met de andere tweelinghelft in contact stond doof. Het tot stilstand komen van zijn hartslag was een te grote schok

Vergroeiingen aan de wervelkolom
 

Vaak komen we een scoliose tegen. De scoliose zou kunnen zijn ontstaan doordat de foetus zich aldoor van de overleden tweelinghelft wilde afwenden. Dit gedrag wordt steeds vaker op de echo gezien. Maar als de foetus zodanig ligt dat het niet mogelijk is dat hij izch afwendt, kan de innerlijke spanning in de wervelkolom opgeslagen worden.

De ingekapselde tweelinghelft
 

Soms groeit de overlevende tweelinghelft om de ander heen en sluit hem in. Aangezien ook dit weefsel vaal langzaam verder groeit, ontstaan er op latere leeftijd af en toe gezwellen die operatief verwijderd moeten worden. Als deze gezwellen overblijfselen van een tweelinghelft zijn, wordt er bijvoorbeeld haar en tandweefsel in gevonden op plaatsen waar dit normaal gesproken niet groeit.

Vergroeiingen van de geslachtsorganen.
 

In de medische literatuur kom je tegen dat er heel vaak vergroeiingen in de genitale zone voorkomen als er overblijfselen van de verlorengegane tweelinghelft bij de ander ingegroeid zijn. Men vermoedt dat, naast de ons bekende misvormingen in de eierstokken, ook de oorzaak voor het zeldzaam voorkomende hermafroditisme ( het gelijktijdig aanwezig zijn van een onvolledig uitgegroeide penis en een vagina) wel eens met een verlorengegane tweelinghelft te maken kan hebben.

Psychosomatische gevolgen

Aanvallen van duizeligheid
 

Een aantal overlevende tweelinghelften vertellen dat ze onverklaarbare aanvallen van duizeligheid hadden, zonder dat ze een stoornis in het evenwichtsorgaan hadden. Deze aanvallen leken zomaar uit het niets te komen. Omdat de duizelingen na het ontdekken van de verloren tweelinghelft ophielden, wordt er vermoedt dat daar een samenhang mee is.

Benauwdheid op de borst
 

Vaak hebben benauwdheid op de borst, ademhalingsmoeilijkheden of pijn bij het ademen en pijn in het hart geen organische oorzaak. Deze symptomen hangen meestal met de enorme, oude wond van de scheiding samen, die steeds weer in het leven van de volwassene in scheidingsituaties optreden. Een aantal mensen hebben het over de wond in de borst die brandt als vuur. Deze wond geneest vaak als ze ontdekken dat ze een tweelinghelft verloren hebben.

Paniekaanvallen, beverigheid, hartkloppingen, doosangst en trillingen.
 

Deze symptomen van grote angst hangen vaak samen met de vroege dood van de tweelinghelft. In zijn meest nabije omgeving moet de overlevende tweelinghelft gewaarworden en horen hoe de ander sterft en hij is daar volkomen aan overgeleverd. Vooral de overlevenden van een abortus maken melding van dit symptoom. Deze symptomen zijn een deel van een ernstige schokreactie. Meerdere tweelinghelften vertelden dat zij waanzinnige doodsangsten hebben die uit het niets opkwamen, die heel vaak optreden en waarvoor geen oorzaak te vinden lijkt te zijn. De aanvallen van rillingen kunnen ook leiden tot hevig trillen en klappertanden. Bij de betrokken personen treden deze verschijnselen vooral op als ze te veel ontspannen zijn, bijvoorbeeld door een warm bad, massage of warmwatertherapiën. Ook tweelinghelften die in scheiding lagen vertelden dat ze aanvallen van trillingen kregen en ook mensen die bepaalde gebruikten, zoals xtc. In alle gevallen kregen deze mensen een panische angst dat er iets vreselijks gebeurd was of dat ze doodgingen en het gevoel dat ze trillen niet meer onder controle konden houden. Een heleboel hadden het ook over een brandend trekkend gevoel in de spieren en vertelden dat ze bang waren om gek te worden. Sommigen dachten er zelfs over om de eerste hulp te waarschuwen. Na een poosje verdwijnen deze symptomen weer net zoals zij gekomen zijn. Deze symptomen verschijnen vaak ook pas als de tweelinghelft op zoek gaat naar de werkelijke oorzaak van zijn problemen en al wat therapieën achter de rug heeft. De prenatale schok is vanuit het onderbewustzijn naar boven aan het komen.
Het gebeurd overigens ook heel vaak dat deze symptomen onvoorbereid en zonder therapeutische begeleiding voorkomen. Onvoorbereid en niet door hun omgeving begrepen, komen er een heleboel overlevende tweelinghelften met deze symptomen bij een arts terecht of belanden in een psychiatrische inrichting. Daar kunnen ze echter vaak niet verder geholpen worden, omdat er nog geen algemene bekendheid en daardoor geen inzicht in de oorzaak van hun problemen is. In plaats van psychofarmaca werkt een hand vasthouden en de nabijheid van een medemens een stuk beter.

Nog andere psychosomatische stoornissen
 

Ook nerveuze spijsverteringsstoornissen, tandenknarsen en nagelbijten kunnen het gevolg zijn van het vroegere drama in de moederschoot.

Psychische gevolgen van het vroege verlies

Schuldgevoelens omdat je meer geluk hebt gehad de andere.
 

Om een beter beeld van dit soort schuldgevoelens te geven, kan je het vergelijken met een oorlogservaring, waarbij een paar mensen het overleefd hebben en anderen, die er vlakbij waren, omgekomen zijn. Zeker als we het hebben over een tweelinghelft die meemaakt dat zijn tweelinghelft geaborteerd wordt terwijl hij over het hoofd wordt gezien.

Schuldgevoelens omdat je geen plaats voor de ander hebt overgehouden en de ander daaraan gestorven is
 

Een aantal halve tweelingen heeft het idee dat ze in de baarmoeder te veel bewegingen hebben gemaakt en dat ze hierdoor de ander hebben doodgeschopt. Of ze denken dat ze te snel gegroeid zijn en geen plaats en voeding voor de ander hebben overgelaten.
Halve tweelingen die dit in hun gedachten hebben geprent, hebben vaak in het leven weinig doorzettingsvermogen en hebben moeite om iets voor zichzelf te vragen of ruimte in te nemen.

Schuldgevoelens omdat je de ander verslonden hebt
 

In zeldzame gevallen komt het voor dat de dode tweelinghelft bij de ander ingroeit. De overlevende tweelinghelft groeit om de ander heen. Heel vaak blijft de ander jaren, soms wel tientallen jaren, onopgemerkt, tot er plots een ontsteking in de rug, in het hoofd, in de eierstokken of in een ander orgaan optreedt en het ontstoken weefsel via een operatie verwijderd wordt. Hierin worden haren, tandweefsel en botten gevonden. De overlevende heeft vaak het idee dat hij de ander verslonden heeft. Dit gevoel kan soms zover gaan dat ze met het idee lopen dat ze een misdaad hebben begaan. Dat ze in de baarmoeder een moord hebben gepleegd.

Schuldgevoel omdat de overlevende tweelinghelft de ander niet kon helpen en hem of haar niet in leven kon houden.
 

Als compensatie voor de onmacht ontwikkelt een aantal halve tweelingen een compleet waandenkbeeld: ze zouden destijds wel degelijk met hun kleine armstompjes de mogelijkheid hebben gehad om de ander vast te houden en hem of haar hiermee van de ondergang gered kunnen hebben.

Eenzaamheid
 

Een veel voorkomend basisgevoel van de halve tweeling is de eenzaamheid. Zelfs met veel mensen om zich heen, onder vrienden, in de familie of te midden van zijn broers en zussen kan hij zich eenzaam en onbegrepen voelen. Die arme ouders, broers, zussen, vrienden en partners. Zij zijn ergens niet de juiste, hoewel ze echt wel de juiste zijn. Maar de halve tweeling is op zoek naar iets anders. Hij zoekt zijn verloren tweelinghelft in de mensen die hem het meest nabij zijn. Hij wordt totaal niet begrepen en hij begrijpt zichzelf ook niet Veel psychotherapeuten begrijpen de halve tweeling ook niet, omdat ze het verschijnsel niet kennen.
Een heleboel huilbaby’s hebben een tweelinghelft verloren. De zorgzame ouders begrijpen echter niet wat zo’n kind nodig heeft dat zo’n grote ramp in de baarmoeder heeft beleefd. Hoe zouden ze het ook kunnen weten. Er is niemand die werkelijk de plaats kan innemen van de ontbrekende tweelinghelft. Van zijn innige liefde, zijn huidcontact en intieme nabijheid van toen blijft er een gigantisch gat in zijn ziel over. Wat ook blijft is de eenzaamheid.
Wat overblijft is het verlangen. Het verlangen naar intieme nabijheid, versmelting en eenheid. Zielsverdriet.

Eenzaamheid en depressie
 

Een groot aantal alleen geboren tweelinghelften lijdt onder onvervulbare verlangens eenzaamheid, verdriet gebrek aan energie. Deze symptomen worden door artsen meestal depressie genoemd. De ervaring heeft geleerd dat dit soort depressie ophoudt zodra de verdrongen gevoelens bij het ontdekken van de verloren tweelinghelft herkend en benoemd worden.

Aan vrienden plakken
 

De vrienden van een alleen geboren tweelinghelft hebben het ook niet gemakkelijk Een hele boel halve tweelingen zoeken naar innig contacten in hun omgeving en maken het anderen en zichzelf behoorlijk moeilijk.

Weinig kracht en energie hebben
 

Veel overlevende tweelinghelften hebben niet genoeg zelfvertrouwen om vol energie en daadkrachtig door het leven te gaan.
Een aantal van hen kan het leven niet ten volle (be)leven omdat zij de ander zo vreselijk missen en zij zich zo eenzaam voelen.
Anderen kunnen geen kracht en energie opbrengen omdat zij niet werkelijk willen leven, zij leven dichter bij de dood. Als ze dood zijn kunnen ze heel snel weer bij de ander zijn Zij hebben het opgegeven en hebben de instelling: waarom zou je jezelf ergens voor inspannen, het levert toch niets op?
De derde groep van degene die geen kracht en energie blijken te hebben, heeft geen vertrouwen in zijn eigen lichaamskracht. Deze halve tweelingen geloven dat zij de ander met hun gewicht en hun kracht gedood hebben. Ze denken dat ze hem misschien ook wel hebben doodgeschopt. Het is begrijpelijk dat zo iemand bepaalde angsten krijgt als hij met sport en spel bezig is, als zijn bloed harder gaat stromen, als zijn hart sneller klopt en als hij zijn eigen kracht gewaar wordt. Daarom vermijdt hij iedere vorm van krachtinspanning.

Achtervolgingswaanzin, angst voor aanraking en paniek in de lift.
 

Voor sommige halve tweelingen is wat voor vorm van lichaamscontact dan ook een gruwel. Ze voelen zich compleet achtervolgd. Dit gevoel van achtervolgd te worden gaat vaak zelfs in de richting van paranoïde waandenkbeelden. Paranoia heeft meestal echter een andere oorzaak dan een verloren tweelinghelft. Elke aanraking door vreemde lokt paniek en angsttoestanden uit. Dit gevoel wordt bijvoorbeeld heel erg in de lift, waar je niet zomaar uit kunt. Veel overlevende tweelinghelften voelen zich achtervolgd door hun overleden tweelinghelft

Paniekaanvallen
 

Mensen met ernstige paniekaanvallen komen vaak bij psychiaters terecht die de eigenlijke oorzaak van de paniekaanvallen niet kunnen verklaren. Psychiaters schrijven vaak rustgevende medicijnen voor die aan de oorzaak echter niets veranderen. Wie met de mogelijkheid van de verdwenen tweelinghelft bekend is en hier op empathische wijze mee om kan gaan, heeft heel andere methoden ter beschikking om iemand te genezen. Er is een vermoeden dat er, wanneer men consequent de ervaringen in het prenatale leven onderzoekt, binnen de psychologie wel eens een fundamentele ommezwaai zou kunnen plaatsvinden. Mensen die met angsttoestanden, fobieën en paniekaanvallen bij een psycholoog of psychiater terechtkomen, kunnen op een heel andere manier geholpen worden.

Jaloezie
 

Voor heel veel halve tweelingen is het levensbedreigend als er ook maar het geringste teken is dat hun partner aandacht aan een ander schenkt. Als hun levenspartner bijvoorbeeld niet op het afgesproken tijdstip thuiskomt, wordt de overlevende tweelinghelft weer aan het drama in de moederschoot herinnerd en reageert overeenkomstig: hij wordt overvallen door een diepgewortelde angst, die vaak met woede gepaard gaat.

Dromen over de moordenaar en het slachtoffer
 

Sommige worden achtervolgd door dromen, alsof er in de familiegeschiedenis een verborgen moord heeft plaatsgevonden.

Huidhonger
 

Ik wil zoveel en zo vaak als mogelijk even vast gehouden worden, zeggen een heleboel levende tweelingen en vele halve tweeling tweelingen . Ze hebben het over een waanzinnige, bijna onstilbare honger naar aanraking. Dat hebben zeker ook mensen die heel weinig huidcontact en aanrakingen van hun moeder hebben gehad.

Ernstig falen en weinig succes op het werk.
 

Wat ik ook aanpak alles gaat verkeerd.

Moeilijkheden bij het krijgen van kinderen
 

We zien vaak dat ze ondanks hun kinderwens vaak niet zwanger worden of dat zij hun kinderen niet kunnen behouden en steeds weer miskramen krijgen. Veel vrouwen die een tweelinghelft hebben verloren , hebben niet genoeg zelfvertrouwen om kinderen groot te brengen. Ze hebben teveel schuldgevoelens ten opzichte van hun verloren tweelinghelft of een panische angst dat het kind zou kunnen overlijden

Het verlangen naar de dood- naar de verloren tweelinghelft.
 

Sommige overlevende tweelinghelften zijn zo diep met hun tweelingbroer of zus verbonden dat ze naar de dood verlangen. Ze willen daar naar hem of haar op zoek. Zo “overkomen”hen bijvoorbeeld regelmatig ernstige ongelukken. Of ze krijgen ziekten die ze ternauwernood overleven. Andere hebben de neiging om grote risico’s te nemen waarbij ze zich bijvoorbeeld wagen aan allerlei extreme sporten, zoals deltavliegen of bergbeklimmen.
 

 

©spiritlady

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.