Het meisje met roodhaar, en staalblauwe ogen. De kinderen vinden mij vreemd en zijn bang voor mij, maar ik bedoel het allemaal niet zo slecht�.. Ik zou zo graag er ook bij willen horen�.

Het dagboek van een bijzonder meisje. Deel 2 paranormaal.

Het meisje met roodhaar, en staalblauwe ogen.
De kinderen vinden mij vreemd en zijn bang voor mij, maar ik bedoel het allemaal niet zo slecht…..Ik zou zo graag er ook bij willen horen….

Paranormaal

Vandaag ben ik naar de psych geweest. Wat ziet die man er eigenlijk raar uit. Lang grijs haar, een bril op en hij stinkt altijd naar sigaren. Maar verder is hij heel lief, en laat me praten over mijn gevoelens, gedachten en ook de dingen die ik in het voren zie.
De psych noemt dat paranormaal, en legt dit een beetje uit.
Paranormale gevoeligheid: je ziet, voelt, hoort en/of weet dingen uit verleden heden en toekomst. Die indrukken dienen zich vaak vanuit het niets aan en zijn vaak heel helder. Vandaar dat het helderziend-voelend-horend en wetend genoemd wordt. Je bent ook gevoelig voor sferen en energieën uit de 'geestenwereld'.

Hier begrijp ik nog niet zoveel van, maar ik krijg wel een soort huiswerk mee om het te proberen voor mezelf op een rijtje te zetten.

- Ga voor jezelf na welke gevoeligheid jij hebt.

- Check eerst voor jezelf of je gevoel klopt voor je er naar handelt.

- Doe onderzoek naar je gevoeligheden. Er zijn meer mensen als jij. Praat erover.

- Volg een cursus of training die jou leert met je gevoeligheid om te gaan. Dit zal ik gaan regelen met je ouders.
- Houdt er ook rekening mee dat je niet altijd iets kunt met voorgevoelens.

Nu moet ik voor mezelf aan het schrijven;

Ik moet op gaan schrijven welke (voor)gevoelens ik heb,om zo te kunnen zien of het achteraf klopte of niet.

Schrijf ook op wat jij zelf voelt gedurende de dag en vraag steeds aan jezelf: 'hoort dit gevoel bij mij?'
Ook moet ik gaan leren om mijn gevoeligheid uit en aan te zetten door met mezelf af te spreken dat er een tijd en plek voor is om het toe te laten of niet.

Hier moet ik eens rustig over nadenken, en als ik thuis kom sluit ik me dan ook op in mijn slaapkamer. Dat is echt mijn eigen privé domein. Erg knus ook, ik heb er een lekkere luie bank staan een tafeltje, een bureau en natuurlijk mijn bed. Verder nog schemerlampjes en leuke schilderijtjes aan de wand.
Morgen ga ik wel aan het huiswerk van de psych beginnen.
Nu hoop ik eigenlijk alleen maar dat mijn ouders toestemming gaan geven om naar die cursus te gaan voor mijn gevoeligheid. De psych zegt dat die cursussen er ook zijn voor kinderen. En misschien dat ik dan daar eindelijk eens een vriendin ga vinden, iemand die net zo is als ik.
Ik hoor nu mijn moeder thuiskomen, en ik ga even naar beneden om haar gedag te zeggen. Ben zo terug….

Oh lief dagboek, ik ben nu heel blij hoor, de psych heeft met mijn moeder gebeld, en het wonder is geschiedt. Ze vind het goed dat ik naar de cursus ga. Ze heeft er met mij over gepraat, en zei dat als de psych dat een goed idee vond voor mij, en om te leren er beter mee om te gaan, dat het dan maar moest.
Volgende week start er al een cursus paranormaalheid bij kinderen, en hoe hier mee om te gaan.
Ik heb er nu al zin in....

word vervolgt...

Bij deel 1 beginnen? Zie dan:

http://www.xead.nl/het-dagboek-van-een-bijzonder-meisje-deel-1