Zweet is het eerste wat ik ruik. Alsof ik een voetbaltas open van Bal op 't dak 4 open naar een middagje in de regen ballen. Ik haal mijn hand over mijn voorhoofd en ja, ook die blijkt kletsnat van het zweet. Waar ik zojuist ben aangekomen is treinstel 7021 die mij van Amsterdam naar Amersfoort zal brengen.

Het begon al bij de pont. Mijn collega zette mij af en de teller naast de pont gaf nog 20 seconden aan voor vertrek. Dat betekent doorgaans rennen anders kun je je een half uurtje langer als gepland op het station gaan vermaken. Eenmaal op de pont aangekomen bleek de teller er enigszins naast te zitten.... Een minuutje of drie later vertrekken we dan toch.

U moet zich voorstellen dat elke minuut telt als iemand zijn trein wilt halen. Het zweet op me voorhoofd was dan ook van het te trekken sprintje, omdat ik in gedachten de geelblauwe flits alweer zag vertrekken. De trein missen is dan ook dagelijkse kost.Hetgeen ook weer een aardige aanslag op de inhoud van je portomonnee is. Tenzij je de verleiding van de geur van patat, de inhoud van snoepautomaten en de heerlijke aanblik van een fris flesje cola (zeker naar zo'n sprintje) kan weerstaan.

In de trein begint de ellende pas echt. Het vinden van geschikte zitplek, het zoeken van je plaatsbewijs en het vinden van een krantje nog niet meegerekend kan ik hetzo samenvatten:

"Meneer, mag het raampje open"

2 tellen later:

"Meneer, mag het raampje dicht"

3 tellen later:

"Tring Tring" Hallo..... Ja... Mama met mij..... Ja, het is zo'n leuk blouseje.... ja, ik weet dat oma volgende week jarig is.... Ja, nee..... Echt.... Meen je dat.......enz.enz.

Daarbuiten laat ik nog het gesnurk van mijn buurman....

Aan Hilversum volgt dan De Grote Angst. De Grote Angst voor alle treinreizigers. De Grote Angst voor zowel een machinist, conducteur of koffieverkoper. De omroeper roept de alom gevreesde vertraging om. Tien minuten. U raadt het al:Het valt mee vandaag.

Eenmaal in Amersfoort aangekomen ren ik naar mijn bus. Te laat ben ik uiteraard. Waar heel Nederland er vrolijk over babbelt dat de bus altijd te laat is. Babbel ik vrolijk over mijn eigen ik die altijd te laat is.

Eenmaal thuis in mijn flatje ben ik wederom afgepeigerd. Ik kijk naar buiten. Mijn nieuwe glanzende bolide staat klaar voor gebruik. Ik heb hem al een tijdje ingereden naar mijn werk. Het was de saaiste week uit mijn carriére. Geen gebabbel in de trein, geen vette hamburger, geen spanning bij de pont.

Vanaf volgende week ga ik elke dag met de auto. Wat zal ik het treinreizen missen.......
 

Reageren?