En zo gaat, na een bijzonder weekend, het gewone leven weer gewoon verder. Vakantie voor de deur, niet te ontrafelen geheimen en bizarre telefoontjes. Ach, ik ben ik. Zoals het is. Niet anders.

Grote geheimen, ontboezemingen en de dagelijkse perikelen in huize Strooband

 

Sjonge jonge, wat een week! Nadat er afgelopen weekend een compleet uit de hand gelopen feest voor Xeadschrijvers had plaatsgevonden, zou mijn leven nooit meer zijn als het was. Tenminste, niet zo heel drastisch, maar toch. Ik zal niet te veel uitweiden over het feest, dat hebben anderen al behoorlijk gedaan en om mensen die op Xead zitten om geld te verdienen met artikelen over bananensoep, tablets en de seksuele driften van de donkere Zuidafrikaanse reeteendkever alsmede ander zeer zinnig informatief geleuter, niet in de schoenen te rijden, zal ik daar maar over zwijgen.

 

Voor eventjes dan. Het was een hartstikke leuk feest en ondergetekende mocht weer een hoop nieuwe mensen leren kennen. Stuk voor stuk met hun eigen verhaal en gewoon mooie mensen zoals ik dat altijd zo legendarisch kan melden. Nadat mijn lieftallige echtgenote en ik zondagochtend werden opgehaald en in de euforische stemming, opgedaan de dag ervoor, om wederom in één ruk naar huis te rijden, verkeerden, klapte al gauw het spreekwoordelijke deksel op onze neusjes. Eerst nog een kreupele Harry ophalen in Ede, afzetten in NulTwintig en dan pas naar huis. Ja, potverdomme, 3 hele uren onderweg voor een ritje van 80 minuten! Puntje erbij voor Nederlandbeter.

 

Over Nederlandbeter gesproken, zegt het voort, zegt het voort. Kreeg zojuist een krantenberichtje van onze grote vriend Jack en in Putten zijn we al wereldberoemd. Leuker kunnen we het nog wel maken. Heb er veel zin in en straks na de vakantie, wij gaan op wintersport met een bus vol kunstbenen en wielen, ga ik mij volledig toewijden aan deze politieke partij, bestaande uit echte vertegenwoordigers van het volk, met alle benen nog op de grond. Wij doen wel effen lekker normaal. Man! Dat dan weer wel.

 

Nog steeds zijn Loeslief en ik nog zo brak als een kamervraag gesteld over de afvaardiging naar het Nationale Songfestival, maar we hopen toch echt vrijdagnacht fris en fruitig in de bus te zitten naar het altijd gezellige Maria Alm in Oostenrijk. Berichten uit die contreien doen ons beseffen dat er meters sneeuw liggen, nu maar bidden dat het skiën wat wordt. Ikzelf bind niet de latten onder mijn poezelige voetjes, mijn leven gaat al bergafwaarts. Zulks moet je dan ook niet stimuleren, nietwaar?

 

Krijg ik maandagavond toch een raar telefoontje. Ik stond net met Marloes in de badkamer om haar schoon te spuiten met de Kärcher, gaat dat belkreng af. Een of andere Eric die mij vertelt mijn vader te zijn en dat hij mij moest terugbellen omdat ik daar om gevraagd zou hebben. Dus ik probeer nog uit te leggen dat hij verkeerd zit, begint de goede man te lullen over vlekjes op zijn hersenen, niet lang meer en een hart dat het begeven gaat. En ik maar schreeuwen (hij hoorde mij niet, zei hij), dat hij de verkeerde aan de lijn had, het mocht niet baten. Wat een idioot. Telefoonnummer gegoogled en het was iemand uit Bergen. Heb er een sniper op afgestuurd. Zal hem leren, mij tegen de nacht te bellen.

 

WIE BEN IK?

 

En dan komt de dinsdag na het grote feest. Iedereen heeft wel zijn of haar verslag getoond, tot ergernissen van hen die wel daadwerkelijk goede artikelen schrijven en doen waar Xead voor bedoeld is, namelijk om mensen te laten lezen hoe een pas voor de kwijlvereniging aangevraagd dient te worden door demente pianiste, of hoe zo’n pas dient te worden aangevraagd door penisloze aquarelschilders of hoe zo’n pas niet kan worden aangevraagd. Ook niet door mensen van de vereniging voor telemarketeers met verstopte anussen. Allemaal uiteraard heel interessant. Handig om te weten ook. Je weet maar nooit op een verjaardag. Kan je er wel over vertellen.

 

Het leukste is dat onze waarde Jack het geheim van Xead ontrafelde en menig gast op een dwaalspoor leidde. En nu is er nog een aantal figuren op Xead, waarvan men niet weet wie het nu echt is. Zo enorm leuk. Het is zelfs zo erg dat ik er een identiteitscrisis van krijg en, om in de woorden te spreken van Mw. Weltevree (ook van Xead en wel aanwezig dit weekend), bipolair gezien niet erg handig in mijn geval. De verwarring over de identiteit van betreffende personen is nu derhalve groot dat er zelfs op fora over wordt gesproken, complottheorieën zijn geboren en ik meen zelfs dat de SP er al Kamervragen over wil gaan stellen. Het moet niet gekker worden, natuurlijk. Ook ik val onder de verdachten. Is het werkelijk zo, dat deze chaoot een extra account zou hebben aangemaakt om zich voor te doen als iemand anders met een wel heel bijzondere achtergrond? Of ben ik het dan toch niet? Wel weet ik dat de discussie welke is ontstaan, mij behoorlijk vermoeid hebben gemaakt en mij wallen hebben bezorgd waarover je met gemak kan tippelen. Dat dan weer wel. Maar ik weet wie ik ben. Ik weet wie ik allemaal ben. U ook?

 

WIE BENT U?

 

Zij die de sneeuw opzoeken, groeten U

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.