Laatst hoorde ik een verhaal over een vrachtwagenchauffeur en dit is zeker even de moeite waard om het te lezen.

Gerard de vries. Een echte vrachtwagenchauffeur die alle bergen en valleien wel had gezien. En oh wat hield hij van zijn eerste vrachtwagen. Het enige wat wel bij een vrachtwagenchauffeur hoord is dat je je vrouw en kinderen weinig ziet. En daar gaat dit verhaal over.

Ik had alle bergen en valleien wel gezien en was zo trots als een pauw op mijn eerste vrachtwagen. En daarom dat ik 'm ook zo graag zo snel mogelijk wilde laten zien aan mijn vrouw en mijn zoontje. Ook mijn zoontje was helemaal gek van die vrachtwagen. Hij was nog zo jong dat hij nog maar een paar woordjes kon uitspreken en het eerste als hij me altijd zag zei hij: 'Giddy up go, giddy up go papa'. Ik hield van het leven op de weg ondanks dat ik mijn vrouw en kinderen niet zo vaak zag. Op een dag, ongeveer 6 jaar geleden, kwam ik thuis aan en was er niemand te vinden. Ze waren vertrokken.. Het was ook onmogelijk voor mij om ze te vinden. Want ik wist niet waar ze heen waren gegaan. Niemand wist dat.

De naam 'Giddy up go' wat dus stond geschreven op mijn vrachtwagen werd niet belachelijk gemaakt, want in de koffietentjes waar ik kwam met mijn vrienden wisten het verhaal erachter van mijn zoon. En hadden er eerder bewondering voor. En op die ene dag gebeurde er iets heel moois. Ik stapte in mijn vrachtwagen en denderde weer verder op de autowegen. Tot er ineens een gloednieuwe dieseltruck voor me reed waar een enorme rookwalm uit de uitlaat kwam. En wat zag ik op die vrachtwagen staan... ' Giddy up go ' !! De tranen sprongen in mijn ogen, want ik kon het niet geloven. Ik ben nadat ik het zag hem direkt gevolgd totdat die stopte bij een koffietentje. Hij stapte uit en ik vroeg of die een kopje koffie met me wou drinken. Daar stemde die mee in en na een tijdje te hebben gepraat, vroeg ik: ' Hé, hoe kom jij eigenlijk aan die tekst op je vrachtwagen, ' Giddy up go '? Hij zei: ' Oh dat, ja mijn moeder, onlangs overleden, zei een keer tegen mij dat ik dat altijd tegen mijn vader zei toen die weer terug kwam van zijn werk, want hij was ook vrachtwagenchauffeur. Ik heb lang gezocht naar mijn vader, maar zonder resultaat.' Toen zei ik: ' Weet je.. loop maar even mee naar buiten, naar mijn vrachtwagen' Ik veegde wat stof en viezigheid van de letters af en toen kwam het tevoorschijn: ' Giddy up go '. En toen die verontwaardiging in die blik van hem zal ik nooit vergeten. We hebben daarna nog eindeloos doorgepraat. Want ja, wat hadden wij veel om elkaar over bij te praten! Sindsdien scheuren we samen over de autobahn en onze lichten hebben een groots licht wat schijnt op de weg waardoor de letter die op onze vrachtwagens goed zichtbaar worden op de weg en waarvan wij samen de betekenis goed van kennen.. ' Giddy up go '.