Seksueel misbruik/Incest is een van de ergste vormen van geweld tegen kinderen. Als volwassen man 'jouw' macht gebruiken om over een 'kleine' jongen te heersen. Hem vernederen, uitschelden, beschuldigen, kleineren, prijzen, liefhebben, aardig vinden, alleen om 'eigen seksueel genot'. De jongen verliest in een oogopslag zijn hele 'kindzijn' en wordt gebombadeerd tot een mini-volwassenen. Het leventje dat hij nu leidde is van de aardbodem verdwenen en zijn kinderwereld is ingestort. Hoe moet het nu verder? Wanneer stop dit? Wat moet ik met mijzelf daarna?

De winter van 1962 was ik goed doorgekomen en de eerste tekenen van de lente was al zichtbaar.
De krokussen kwamen uit en heel voorzichtig liet een lentezonnetje zich zien. Het was nu 1963 en wanneer het zonnetje scheen zat ik, nu net 13 jaar geworden, vaak op een kleed voor het huis in de zon met onze zwarte hond: Blacky. Ook mijn moeder kwam er vaak bij zitten en las dan de krant. De dagen werden langer en de zon werd warmer. Het was in dat voorjaar dat mijn moeder mij van school haalde en ik naar een andere school zou gaan, want de Paasvakantie was net begonnen. De school lag in de straat achter onze straat . Ik zou halverwege april overgaan naar deze school. Mijn moeder was niet thuis en mijn broers en zus waren aan het werk of naar hun school, hun vakantie was korter dan de mijne. Ik zat rustig thuis toen er aan de voordeur werd er gebeld en toen ik open had gedaan zag ik dat HIJ, een goede bekende van de familie, voor de deur stond.

» Is je moeder thuis? » Nee, antwoordde ik. Jan kwam binnen en ging de woonkamer in en vroeg aan mij: » Zo, ben jij alleen thuis? » Ja. » Wanneer komt je moeder thuis; ik had haar iets willen vragen.
» Laat in de middag pas.
HIJ stond in het midden van de woonkamer en keek rond en ging zitten in een van de stoelen. HIJ was bijna ½ maal zo groot als ik. HIJ had sluik donker haar en een pokdalig gezicht. HIJ had dwingende ogen die naar mij vriendelijk staarden. HIJ was lang en erg mager, wat hem een angstige blik gaf. Ik liep naar de keuken en schonk wat limonade in. Ik zette de limonade op tafel en ging op de bank zitten. We keken elkaar een beetje vreemd aan en HIJ stond plots op en kwam naast mij op de bank zitten. Ik voelde zijn lange benen tegen mij aan en voelde de warmte van zijn huid door de kleren heen stralen. Ik voelde mij angstig worden en wist niet wat ik nu moest doen. HIJ begon te praten tegen mij en het gesprek kreeg langzaam een andere wending; wat meer vertrouwelijker, alsof wij een diepe vriendschap voor elkaar hadden.
» Heb jij een vriendinnetje? » Nee joh, daar ben ik veel te jong voor. Ik net pas 13 geworden. Er zijn wel een paar meisjes waar ik wel eens mee speel in de straat. » En heb jij ook vriendjes? » Nee, niet zo veel, misschien een paar. » Dan heb je ook wel eens een ‘natte’ droom gehad? Weet je wat dat is?
» Nee, wat is dat, vroeg ik weer. » Dan droom je over seks met een meisje of jongen, antwoordde HIJ weer. » Nee, daar droom ik nooit over. Moet dat dan? » Eigenlijk wel, want dat hoort een beetje bij jou leeftijd. » Heb je ook wel eens seks gehad met iemand anders samen?
HIJ legde zijn hand op mijn been en streelde mijn knie en gleed langzaam naar boven toe, naar mijn kruis. HIJ masseerde mijn kruis. Ik schrok me te pletter, maar bleef wel heel stil zitten. HIJ stopte bij mijn rits en liet zijn hand over mijn rits glijden. Een rilling liep over mijn rug en ik draaide een beetje op mijn plaats en schoof een beetje op, maar HIJ schoof ook op en zat weer dichtbij en tegen mij aan.
» Lieve jongen, zou jij wel eens willen weten wat seks is, met een man bijvoorbeeld, zoals ik?
Ik leunde achterover tegen de rugkussens van de bank en trilde over mijn hele lichaam. HIJ leunde met zijn elleboog tegen de kussens en zijn hand streelde mijn buik en ging langzaam omhoog naar mijn borst en toen weer terug naar beneden en over mijn been naar mijn knie. Ik wist niet wat ik moest doen, wat te antwoorden en keek hem verbaasd aan. Ik werd nieuwsgierig, bang en voelde een vreemd gevoel in mijn onderbuik, het tintelde en kriebelde een beetje. Ik zat er een beetje wezenloos en aangeslagen bij. Er viel een korte stilte. Het leek of HIJ zat na te denken wat HIJ nu zou gaan doen, totdat HIJ opstond en mij bij de hand nam en HIJ mij omhoog trok – de kamer uit. Samen liepen wij de woonkamer uit; door de gang en keuken naar de achterkant van het huis via de bijkeuken en HIJ scheen de weg te kennen. Daar waren twee uitbouwen en in iedere kamer stonden twee eenpersoonsbedden. In de eerste kamer en op het tweede bed, hier sliep mijn oudste broer altijd, ging ik zitten, terwijl HIJ de gordijnen sloot. HIJ begon langzaam zijn blouse los te knopen en trok deze uit. Hij had een magere, witte borst met donker zwart haar er op. Hij bewoog zich een beetje traag heen en weer.
» Doe hetzelfde als ik en kleed je maar uit, zei hij tegen mij. » Oh, waarom?
Maar HIJ antwoordde niet en ging gewoon verder. HIJ kwam naast mij zitten en keek mij indringend en dwingend aan. HIJ begon weer mijn benen te strelen en mijn borst. Ook mijn rug, mijn kruis en piemel en billen streelde hij. HIJ schoof verder het bed op en ging achter mij liggen en trok mij ook naar achteren, waardoor ik naast hem kwam te liggen. Ik kreeg plots een heel vreemd gevoel in mijn onderbuik. Ik ineens het gevoel dat ik heel nodig naar de wc moest. In de toilet stond ik trillend en rillend boven de pot en probeerde te plassen, maar er kwam helemaal niets. Vreemde gevoelens in mijn onderbuik – het leek wel een knoop in mijn buik - en het zweet brak mij uit en ik wist niet wat te doen. Onbekende gevoelens kwamen naar boven, die ik nog nooit had gevoeld en waarvan ik niet wist waar ze vandaan kwamen en wat ik er mee moest doen, maar het leek als of ik nodig moest plassen. Ik kreeg tranen in mijn ogen want mijn piemel deed zeer. Alles deed eigenlijk pijn beneden, maar wist niet wat te doen. Mijn oren suisden en ik kreeg hevige, kloppende hoofdpijn en ik zweette erg. Ik deed de deur open en twijfelde wat ik moest doen. Ik kon daar niet blijven, want ik was spiernaakt, maar ik wilde ook niet terug, maar ik moest wel want mijn kleren lagen daar.  Mijn hoofd bonkte, als of er een kegel heen en weer rolde. Het deed heel erg zeer en ik kreeg een pijnlijke scheut in mijn onderlichaam.                                                                                                                                                         »
Ik zie dat het al erg laat is. Je moet je moeder maar niet zeggen dat ik geweest ben. Ik kom nog wel eens terug. Je moet hierover ook maar niets vertellen, ok? Dit is ons geheimpje.
HIJ draaide zich en liep door de keuken de gang in naar de buitendeur. HIJ deed hem open en draaide zich om en zei: » Je mag niets zeggen tegen je moeder. Ik kom nog wel een keertje terug.

 

Zo maar een stukje van een verhaal van een jongen die op zijn 13e jaar voor het eerst werd 'verkracht' door een volwassen man, ja ik noem het verkrachting, ook al was er geen penitratie van de penis in het lichaam. Het leven van die jongen vloog aan diggelen op dat moment: april 1963. Op school werd hij een stille, angstige en teruggetrokken jongen. Hij kon zich niet meer concetreren op de lessen en moest in de 6e klas blijven zitten. Ook op de school daarna: LTS-schilderen, ging het helemaal mis en hij moest uitgeplaatst worden en zo kwam hij terecht in een internaat voor jongens. Na vijf maanden zocht één van de jongens toenadering. Hij sloot zich af, maar deze jongen overmeesterde hem tijdens het TV-kijken en 14 andere jongens om heb heen. De jongen moest hem aftrekken via een gaatje in de broekzak. In de zomer werd de jonegn in het toilet verkracht door een medeleerling, die dezelfde lessen als hij volgden, maar ook in dezelfde afdeling zat: 24/7.  Op zijn 19e jaar, hij was weer normaal thuis, kwam hij er achter dat hij homoseksueel was en kreeg er nog een zwaarder probleem bij.

Zowel in 1963 als in 1969 en in de jaren van zijn huwelijk, vanaf 1973, bleef de jongen zwijgen over de verkrachtingen, de vernederingen, de pijn, het verdriet, de nachtmerries, het schuldgevoel tot die laatste druppel de emmer deed overlopen: het sneeuwbal-effect. De 'coming-out' van het misbruik was niet meer te stoppen. Na ruim 30 jaar moest alles op tafel, omdat een zoon op dezelfde leeftijd verkracht was geworden door een familielid. 30 jaar had hij gevochten om het geheim bij hem te houden, maar nu kwam alles uit. Hij zag nu in dat zwijgen de verkeerde oplossing was. Toen, in april 1963, had hij tegen zijn moeder moeten zeggen dat HIJ aan hem had gezeten. De jongen had zijn moeder moeten vertrouwen en het moeten vertellen. In het internaat heeft de jongen 30 maanden gezwegen en ook dat was niet goed; hij had het aan de broeders moeten vertellen. Hij ging zijn huwelijk in met veel grote geheimen, die van invloed waren op zijn persoonlijke leven, zijn persoonlijke gevoelens en op de opvoeding van zijn kinderen, waardoor het misschien kon gebeuren dat zijn zoon ook slachtoffer was gworden.

Zwijgen helpt niet; zwijgen lost niets op: zwijgen zorgt voor méér lotgenoten die nu ook misbruikt kunnen worden; zwijgen maakt jouw leven en van hen die jou liefhebben kapot.

Alleen praten helpt. Alleen praten helpt. Alleen praten helpt. Alleen praten helpt. Alleen praten helpt.

Een Lotgenoot.

 

2
Word fan
Delen
Ongewenst

Laat een reactie achter

+0 -0- x

Jane schreef op 07 Feb 2012 om 14:01

Wat ontzettend verdrietig, vreselijk en walgelijk tegelijk. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de details met een 'half oog' (zover dat kan) "gelezen" heb, vond het echt walgelijk (heb er even geen ander woord voor). Ik hoop dat schrijven ook helpt.

+0 -0- x

spiritlady schreef op 07 Feb 2012 om 14:19

mijn god de details die zich als beelden op mijn netvlies vormden,gaven me een misselijk gevoel, een ongekende woede komt naar boven, blijf met je poten van kinderen af, wil ik schreeuwen. Ik hoop dat dit schrijven helpt, om het ooit los te kunnen laten.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.
Dit artikel bevat:
Toelichting: