Toen ik de vergelijking ‘gevangenis en bejaardenhuis’ op internet zag, moest ik heimelijk lachen. Wat een onzin, alsof de oude van dagen behandelt worden als criminelen!

Crimineel goede verzorging

Dat worden ze inderdaad niet. Criminelen worden behandelt alsof ze elitaire gasten zijn in een welvaren land. Bejaarden worden behandelt als oud vuil – het is aftellen tot er één overlijdt en de volgende die felbegeerde plek in kan nemen. Mensen in een verzorgingstehuis zijn niet meer dan slechts een nummer, de volgende staat praktisch aan het overlijdensbed van de vorige te wachten. Schaamteloos, zo kun je dat het beste beschrijven.

Waar je in de gevangenis een privékamer hebt en als het meezit een eigen badkamer, ben je op je oude dag verplicht om met vier leeftijdsgenoten op een kamer te slapen en heb je geluk als je eens in de week gewassen wordt. Elke maand opnieuw moet je betalen voor je plekje, terwijl je in het gevang geld aangeboden krijgt als uitkering. Voor de re-integratie in diezelfde samenleving waar je tijdelijk uitgehaald bent omdat je een misdaad begaan hebt.

De faciliteiten in een gevangenis lijken oneindig te zijn, het is eerder een hotelverblijf dan een straf om hier te mogen vertoeven. Je hebt een eigen tuin waar je oefeningen kunt doen, er is zelfs een speciale ruimte gecreëerd waar familie en gevangene samen kunnen zijn tijdens de bezoekperiode. In plaats van reeds koud geworden eten heb je een grote keuze uit heerlijk, net bereidde maaltijden die voortreffelijk smaken.

Het is eigenlijk te gek voor woorden. Eén druk op je bel in de cel en er staat iemand klaar die vraagt wat je wens is. Je mag sporten als je dat wil, je hebt een bibliotheek tot je beschikking en als je wilt studeren is dit gratis. Elke dag mag je naar buiten, elke dag mag je douchen.

Bij mijn werk in een verzorgingstehuis heb ik ervaren dat bewoners tot tien keer toe op de knop moeten duwen voordat er eindelijk iemand aankomt – en dan niet omdat ze te belazerd zijn hoor. Er zijn drie verplegers voor een hele dienst, en met minimaal vijftig inwoners kom je dan wel eens tijd te kort. Ze worden dikwijls vergeten te halen voor het eten en er is totaal geen tijd voor persoonlijke gesprekken. De zusters hebben het te druk met zorgen dat iedereen blijft leven en kunnen het niet permitteren om een gesprek aan te gaan.

In het verzorgingstehuis waar ik werk valt het nog redelijk mee. Er zijn activiteiten georganiseerd door vrijwilligers, er zijn spelletjesmiddagen, bingo, sportmiddagen en er is een bar. Het eten is voortreffelijk – en dat zeg ik niet omdat ik zelf in de keuken werk. Maar van bewoners heb ik verhalen gehoord over vorige tehuizen waar ze gezeten hebben, waar ze met meerdere mensen op een kamer moesten zitten en echt soms maar een paar keer maand in bad mochten gaan. Ze waren dolgelukkig dat ze in dit verzorgingstehuis een eigen kamer hadden, en de zusters soms wel tijd hadden voor een praatje.
Zoals het er aan toe gaat door de financiële druk die er op de schouders van sommige tehuizen rust, zou het eigenlijk niet mogen gaan. En nu wil men ook nog meer gaan bezuinigen op deze soort zorg?

Onmenselijk is het..

Bezuinig eens op de gevangenissen, laat hen eens in wat minder luxe verkeren. In plaats van criminelen te ‘belonen’ voor misdaden met deze luxe, kun je ze beter laten realiseren dat ze iets verkeerd gedaan hebben.

Weet dat bejaarde mensen heel waardevol zijn..
Ze zijn waardevoller dan elk jonge mens

Ze hebben .....

Zilver in hun haar.
Goud in hun tanden.
Stenen in hun nieren.
Lood in hun benen en…

Ze zijn geladen met een hele hoop natuurgas.

Reageren?