Ik ben toen er kinderen kwamen gestopt met werken. Toen ze wat groter werden zocht ik een baantje, 4 dagen in de week van 18.00 tot 20.00u als schoonmaakster. Dat deed ik een jaar, maar het werk beviel me niet. Ik had vroeger een leuke baan gehad bij een drukkerij als administratief medewerkster en kantoor/boekenwinkelbediende. Ik wilde nu graag iets doen in de zorg, maar ik had daar geen diploma's voor.

Toch probeerde ik met open sollicitatie in de zorg aan het werk te komen en dat lukte. Ik kon gaan werken voor 16 uur in de beddengroep. Dat betekende bedden verschonen, schoonmaken van bedden en nachtkastjes, catheterzakjes legen en po's schoonmaken. Ik was blij met mijn baantje, maar wilde graag iets meer. Na 2 jaar dit werk gedaan te hebben kreeg ik de mogelijkheid om weer te gaan leren voor helpende in de zorg.

Die kans nam ik met beide handen aan. Het was een Beroepsbegeleidende opleiding. 1 dag in de week naar school en stage lopen bij je eigen verpleeghuis. Dit kon ik mooi met mijn baan combineren. Het was voor mij eigenlijk een makkie, die een dag in de week zat er voor mij na 11 weken al op. want toen had ik al mijn opdrachten en toetsen voldoende af.

In die periode liep mijn huwelijk af, ik verhuiste en had alleen het inkomen van mijn baantje in de beddengroep nog. Daarbij bleven mijn beide dochters bij mij wonen. Mijn oudste dochter had ook een baantje, maar haar contract liep ten einde.

Samen gingen we naar het CWI. Na heel veel papierenrompslomp kreeg mijn dochter dan toch eindelijk een uitkering. Ik vroeg voor mezelf ook een uitkering aan. Maar je raad het al, daar kwam ik niet voor in aanmerking. Ik zou pas een uitkering krijgen als ik stopte met mijn opleiding als helpende (die ik al bijna afgerond had op de stage na) en eerder niet.
Hier stond ik toch van te kijken. Maar liet me niet ontmoedigen.

Op mijn werk heb ik direct gevraagd of er nog meer werk was voor mij, zodat ik rond kon komen. Ik werd hier direct mee geholpen. Ik kon een poosje voor een paar uur in de huishouding werken. Dat betekende dat ik smorgens om 7 uur begon, om 9 uur de beddengroep in, om 13 uur stage en om 23.00uur naar huis. Gelukkig had ik wel eens een vrije dag, maar die had ik weer nodig om mijn huis schoon te houden.

Ik had gelukkig de punten die ik nodig had al snel binnen en de school vond het niet nodig mij nog langer stage te laten lopen, dus ik had 3 maanden eerder dan de rest mijn diploma op zak.  Zo kon ik sneller mijn eigen brood verdienen. Maar als het aan het CWI had gelegen dan had ik gewoon geen baan in de zorg gehad, maar alleen maar een uitkering en mijn baantje in de beddengroep. Hadden ze me een andere baan van 38 uur kunnen bieden dan was mijn droom mooi in duigen gevallen. Gelukkig heb ik doorgezet, ben mijn eigen weg gegaan en is het me gelukt.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.