Afgelopen week deed een vriend van mij een uitspraak die maar niet uit mijn hoofd gaat namelijk : geniet van het leven want als men eenmaal van boven komt om je te halen kun je niet meer zeggen wacht nog even !

Na deze uitspraak heb ik onderstaand gedicht geschreven !

Het is nog donker buiten
De kerstlampjes van het huis schijnen in de ruiten

In de tuin beginnen langzaam de vogeltjes te fluiten
Verder is het nog heerlijk stil om mij heen

Maar toch voel ik mij niet alleen

De wereld om mij heen is namelijk super mooi

Met veel bloemen in een bloesemtooi

En vruchten in verschillende bomen

Hier kan je toch alleen maar van dromen

Maar voor mij is het nu werkelijkheid

En dat is wat mij zeer verblijd.

Door deze omgeving ga je weer leven

En kun je ook weer liefde geven

Aan al die lieve mensen om mij heen
Ik kan en wil ze niet meer missen, geen een.

Andere gewoontes, onstaan door een andere cultuur
Maar ik loop zeker niet tegen een muur

Ik sta open voor mijn medemens
En heb nauwelijks een grens

Hierdoor ontstaat saamhorigheid
En wordt je niet gemeit

Ik probeer hun taal te spreken : Papiaments
En oefen de taal veel in de weekends

Samen met mijn man en onze vrienden
En iedereen die zich nog meer aandienden

Uiteraard spreek ik de taal nog niet foutloos
Maar dat is iets wat ik verwaarloos

Het proberen geeft namelijk al aan
Dat je samen met hun in het leven wil staan

En dan ook niet te vergeten
Al dat lekkers wat men hier doet eten

Verschillende soorten vlees, vis en vruchten
Ik moet er soms van zuchten

Omdat ik niet kiezen kan wat ik nu weer zal nemen
Het brengt mij soms in problemen

Dan eet is van alles wat
Dat is namelijk nog eens iets anders dan patat

Met een voldaan gevoel geniet ik nog na met een drankje
Met mijn voeten op een voetenbankje

Want hier kan ik mijzelf zijn
En is er geen afscheidingslijn

Ook ga ik dagelijks naar de helder witte stranden
En laat de zon heerlijk op mijn huid branden

In de zee kom ik wonderbaarlijke dingen tegen
Koraal, prachtige vissen: hiervan wordt ik zelfs verlegen

Van al dat mooist op een klein stukje aarde
Het lijkt alsof men het voor mij bewaarde

Deze week zei een vriend tegen mij : geniet van het leven
Het is je maar eenmaal gegeven.

Want als men eenmaal van boven komt
Kun je niet meer zeggen : wacht nog even !!!

Deze uitspraak heeft mij zeker aan het denken gezet, en zal nog vaak naar boven komen zeker op moeilijke momenten.

Rinajansen December 2011.

Word fan

Laat een reactie achter

-0

Kirsti schreef op 19 Dec 2011 om 07:55

Oh heerlijk Rina, wat zit je in een prachtige omgeving. Maar ook hier valt genoeg te genieten als ik om me heen kijk. Je vriend heeft gelijk. Neem je me even mee in je hoofd vandaag naar dat strand, mag ik even meegenieten!

-0

Mereltje schreef op 19 Dec 2011 om 08:11

Mooi geschreven en heerlijk genieten daar :)

-0

Karazmin schreef op 19 Dec 2011 om 08:55

geniet er van!

-0

interjos schreef op 19 Dec 2011 om 10:03

Leuk gedicht en wens je Goede Kerstdagen en geniet er van !

-0

rinajansen schreef op 19 Dec 2011 om 10:07

Hoi kika : ik neem je mee in mijn hoofd en mijn hart. Voor iedereen dank je wel voor de lieve reactie e ik wens jullie alle fijne kerstdagen en een gezond 2012 !