Ik denk dat menigeen het gevoel kent, je gaat met geld op zak de deur uit en komt zonder thuis. Waar het geld aan uit is gegeven? Joost mag het weten.

Geld is net sperma, het vliegt vaak zinloos je zak uit

 

Ik zag in een etalage iets staan dat ik herkende als Afrikaanse kunst. Het was een halve letter ‘O’ dat met onderkant rustte op een hele ‘O.’ Bovenaan de halve ‘O’ was een oogje aangebracht. ‘Handgemaakt en geïmporteerd door: ‘Return to sender’, stond op het bijbehorende kaartje afgedrukt. Slechts vijftig euro vroegen ze ervoor. Eenmaal thuis las ik de bijsluiter en bemerkte dat ik een ‘bananenhanger’ had aangeschaft. Het product belandde waar het hoorde, in de vuilnisbak.

Ooit kocht ik een koekenpan met in het midden een hartvormige bakvorm. De pan was specifiek voor het bakken van hartvormige eieren bedoeld. Slechts negenenvijftig euro heb ik ervoor neergeteld. Er werd niet bijgezegd dat een gebakken ei, de pan alleen als gebroken hart kon verlaten, en wie wil er nou een gebroken hart? Niemand toch!. Het product belandde waar het hoorde, in de vuilnisbak.

Alle lichamelijke kwaaltjes verdwenen als sneeuw voor de zon, als je volgens de reclame bepaalde sieraden ging dragen. Ik kocht voor honderdenvijfenzestig euro het hele ‘gouden’ sieradenpakket. Ik vond dat een kleine prijs voor een gezond lijf. Goud bleek double te zijn dat reageerde met lichaamszweet. Mijn lijf zat onder de groene irritatievlekken die maandenlang behandeld moesten worden met speciale crème. Het product belandde waar het hoorde, in de vuilnisbak.

Mijn trots op vier wielen had een grote ontsierende kras in het portier opgelopen. Maar niet getreurd, ik kocht voor dertig euro een tube krasverwijderaar. Het product was in de aanbieding, je kreeg er een tweede tube bij cadeau. Driftig sloeg ik volgens de gebruiksaanwijzing aan het poetsen, maar wat ik ook deed, de kras bleef mijn auto ontsieren. Wel had mijn auto midden in het portier een grote glimmende vlek opgelopen die met geen mogelijkheid te verwijderen bleek. Het product belandde waar het hoorde, in de vuilnisbak.

Zonder loophulpmiddelen loop ik als een dronken eend over de wegen. Maar daarvoor was een oplossing voorhanden, een balansarmband dat ervoor zorgde dat je altijd rechtuit zou lopen. Slechts achtendertig euro betaalde ik voor het wonderproduct. Ik liet mijn krukken thuis en ging voorzien van balansarmband enthousiast op pad, mij kon immers niets gebeuren. Ik was nog geen tien meter gevorderd of ik viel al op mijn platte bek. Een gebroken neus en heel wat schaafwonden was het gevolg. Het product belandde waar het hoorde, in de vuilnisbak.

Zo verliet menig keer mijn zuur verdiende euro’s zinloos mijn zakken. Toch gaf ik de moed niet op toen ik bij een marktkraam aankwam waar ze onder andere goede wensen aan het uitventen waren. Ik bestelde het luxepakket gevuld met een eindeloze voorraad fantastische wensen. Gevraagd naar de prijs haalde de marktkramer lachend zijn schouders op en zei: ‘Beste mijnheer, goede wensen kosten toch niets!’

Vanochtend heb ik het pakket geopend omdat ik met goede wensen wilde strooien. Daarom beste lezers en lezeressen, komen mijn wensen voor een voorspoedig en gezond leven naar jullie toe!

 

Een vriendelijk woord aan anderen gericht, kost helemaal niets!

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.