Jullie kennen vast allemaal wel die psychologische spelletjes, welk dier wil je zijn en waarom.

De eend

Niet zelf gekozen, maar ik werd geboren als een eend. Een fabel werd me op de mouw gespeld, dat ik was gevonden in een eendennest. Ik heb dit lang geloofd.

De aap

In mijn jeugd koos ik altijd voor de aap. Het gekke beest waar iedereen zo graag naar kijkt. Het doet gek en dat is alles wat mensen zien. Een slingeraapje had ik op mijn netvlies. Slingert van boom naar boom. In de dierentuin sprong ik soms op iemand zijn schouder. Vertederend en grappig. Maar van binnen zit er veel meer in een aap. Een aap kan meer dan een mens weet, we komen er langzaam achter. Een aap is een denker, een aap is trucjes aan te leren.

De kat

Er kwam een tijd dat ik koos voor de kat. Ik visualiseerde mijn kat. Kroop bij iedereen op schoot en wilde vertroeteld worden. Een echte huiskat dus. Lekker lui niet te veel inspanning. Voor mijn eten werd gezorgd. Een kat die voor de openhaard lag te spinnen. Op zoek naar geborgenheid en hier me tevreden in rondnestelde. Een die zonder natuurlijke vijanden leeft.

Laat mijn bijnaam nou Kitty zijn.

De kameleon

Een nieuwe fase. Ik koos niet bewust maar werd langzamerhand een kameleon. Paste mij aan aan mijn omgeving. Onopvallend was ik aanwezig. Niemand had last van mij want ik werd nauwelijks opgemerkt. Maar mijn kameleonschap kostte mij erg veel van mezelf. Wat was mijn oorspronkelijke kleur.

Er kwam een verandering in mijn omgeving. De omgeving die ik zelf creëerde. Ik koos mijn eigen kleuren. De Kameleon voelde zich behaagelijk. Er ontstond een combinatie van een aap, een kat en een kameleon. Maar dit keer voelde de kameleon dat het langzaam zijn eigen kleur hervond en herkende.

Toch voldeed de Kameleon niet meer. Het was bang om naar buiten te gaan en alsnog weer andere kleuren aangemeten te krijgen. Ik moest kruipen in de huid van een ander dier. Ik wilde kleur bekennen.

De leeuw

De leeuw, die is het voor mij op dit moment. Een leeuw die waakt over haar nest. Een leeuw het machtigste dier van de dierenwereld. Maar geen oom Scar, nee een echte Mustafa of Simba. Een leeuwenkoning die waakt over de circle of life. Die ziet wat zijn onderdanen nodig hebben en hierin wil voorzien. Een leeuwenkoning die macht heeft maar deze zeker niet misbruikt. Maar ook een die zich niet meer laat misbruiken. Een dier dat de kracht heeft om voor zichzelf op te komen, van zich af te bijten, indien nodig. Die jaagt om zich te voeden, maar niet meer dan dat. Zo is het hoe ik mijn leeuw zie.

Een dier wat de kracht heeft en het uithoudingsvermogen om te komen waar het wil zijn. Op de leeuwenrots, genietend van zjn nest achter zich en uitkijkend naar de dankbare, gezonde, hem liefhebbende volgelingen. Volgelingen voor wie hij zorgt dat ook zij alles hebben wat hun hart begeerd.

One big happy family, maar met een rots in de branding.

Maar soms

Maar soms transformeer ik me een dag in een vogel. Een mooie kleine vogel. Een vrije dag hoog in de lucht. Hoog in de wolken. Even alle verantwoordelijkheden los latend, zweef ik mee met de wind. Soms er even tegen in maar meestal gewoon dezelfde kant op. Laat me blazen naar daar waar de wind me heen blaast. Go with the flow. Als een vogel zo vrij. Genietend van de rust in de lucht, de zon op mijn vleugels. Als het toevallig op die dag, mijn vrije dag, regent, dan laat ik mij schoonspoelen. Voel me weer fris en vrij.