Zoals ik al eerder schreef, leid ik met mijn nieuwe baan een dubbelleven en het is afwachten of er internet is

                                     Geen internet

 

Loslaten

Als ik een nieuw adres op krijg, is het eerste wat ik denk, zal er internet zijn? Voor de zekerheid gaat mijn laptop mee, ik heb een grote en een kleine en de grote neem ik meestal mee.  Tijdens het overdragen vraag ik dan, ‘’psstttt, hebben ze hier internet’’ en dat was afgelopen zondag niet het geval. Maar ik had er iets anders voor in de plek. Vanzelfsprekend die mevrouw die aan mijn zorg toevertrouwd was en een uitzicht op zee.

Nu woon ik zelf aan zee, maar geen steenworp ervandaan en het leek of de golven de kamer binnen kwamen rollen. Wat is dit prachtig en ik heb heel wat keren naar buiten gekeken om van deze pracht en praal te genieten. Ik had er totaal geen behoefte aan om mijn laptop uit de tas te halen. Eigenlijk liet ik alles los, Xead, de mailtjes en ik liet het zo. Ik heb ervan genoten en het was bijzonder dat ik dit zomaar kon. Berna en geen internet, dat wordt afkicken, maar niets was minder waar. Ik liet het over mij heen komen en liet het van mij afglijden.

Het waren twee mooie dagen en ik vermoed dat ik nog wel vaker op dit adres zal komen.

Alleen die mevrouw en de zee

Dat was eigenlijk het enige waar ik oog voor had. Als zij sliep, ging ik bij het raam zitten en keek ik alleen maar naar buiten. Wat was er veel te zien. Mensen die aan het wandelen waren met hun hond, bootjes, kitsurfers. Er stonden ook groepjes mensen en hier ging ik een heel verhaal rondom fantaseren. Het was een beetje een terrasjes idee, alleen ik zat nu achter een raam te koekeloeren.

De lucht en de zee is een schitterende combinatie. Telkens verandert dit beeld weer. Heel mooi om te zien.

 

Zij sliep de hele nacht door

Nog een nieuwtje was het opblaasbed in de huiskamer. Hier had mijn werk voor gezorgd en ik kreeg hem gelukkig vol lucht. De stekker in het stopcontact en hij steeg bijna boven mijn hoofd uit. Lakens en sloop opgezocht, geen dekbed, wel een klein plaitje, dus tegen de ochtend wel frisjes. Volgende keer dekbed meenemen, dus de volksverhuizing wordt nog groter. Maar het was wel een hele ervaring om op zo'n bed te slapen.

 

Thuiskomst

Dinsdag was ik om 2 uur weer thuis en je raadt het waarschijnlijk al, wat ik als eerste deed. Jaaaaaaaaa, je mag door naar de volgende ronde. Ik deed mijn computer aan, schoof erachter en waar ging ik het eerst op bezoek? Jaaaaaaaa, Xead natuurlijk. Ik was te moe om een stuk te schrijven dus ik besloot te lezen, reageren en duimen. Dat is heerlijk ontspannend. 

Rust richting uitzicht

de prachtige zee
donkere en lichte luchten
het strand stuift lichtjes op
honden rennen
de baasjes erachteraan
dit te mogen aanschouwen
is een groot feest
daar heb je het internet
niet bij nodig

kijken naar de zee
is rustgevend
je golft constant mee en terug
en zoals je ziet
Xead is ook mijn thuis

Dankbaar gevoel

Het is eigenlijk een ongekend gevoel dat je voelt wat je allemaal bezit, als je weer thuis bent. Natuurlijk man en zoon. Je eigen bed, je plekje op de bank, je eigen computer en zoveel meer eigenlijk. Alles lijkt zo vanzelfsprekend, maar dat is het eigenlijk niet. Daarom is het naast het fijn thuis zijn, heerlijk om iets voor anderen te kunnen betekenen. Je kunt je als het ware weer opladen in je eigen huis. Je leert er wel enorm veel van, vooral het improviseren wat je heel de dag door doet bij een ander.

Kleine laptop

Misschien neem ik volgende keer mijn kleine laptop mee en ga proberen te schrijven wat ik zie. Korte verhaaltjes, gedichtjes enz. Ik neem trouwens ook altijd een kleurboek mee en kleurpotloden, dat is heerlijk relaxed om te doen. Maar zelfs daar ben ik niet aan toegekomen, dank zij die prachtige zee.

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.