Soms komt er weer een uitspraak naar boven van een tijdje terug. Opeens valt het kwartje, ben misschien niet zo vlug.

Geen antwoorden maar vragen

Vanmorgen werd ik wakker met onrust in mijn lijf, sloeg dubbel en stond even stijf.

Wat heb ik nu weer gedaan, heeft dat recht om te bestaan?

Sommige mensen, hebben hun eigen wensen

willen in de luwte hun leven, rustig, kabbelend beleven

verwerken dingen op hun eigen manier, maar zie nu eens hier

ik spreek over verdriet van andere personen, die in mijn hart ook wonen

Maar ik kan tegen het licht, ik maak graag een gedicht

Die vind niet iedereen fijn, om zo in de belangstelling te zijn

Toestemming is soms nodig om te vragen, zou jij dit kunnen verdragen?

Voel ik me goed als ik me inzet voor een goed doel? Gaat het weer om mijn eigen gevoel?

Het proces is pittig en erg moeilijk, sommige mensen om me heen hebben steeds weer gelijk

Ik voel me in mijn vrijheid beperkt, maar dit is wat voor mij werkt

Soms word ik om hulp gevraagd uit eigen wil, en dan ben ik warm niet kil

ik bied mijn hulp en geef alles van mij weg, maar niet iedereen wil dit dat is voor mij pech

wil zo graag iedereen helpen, mijn gedachten zijn soms werkelijk niet te stelpen

laat ze gaan, het is hun bestaan

wat is mijn les hieruit geleerd, ik doe nog steeds dingen heel verkeerd

het is niet erg het komt uit een goed hart, maar maak daarna weer een nieuwe start

breek niet in op andermans verdriet, die de wereld heel anders ziet

ik ben me opnieuw aan het bezinnen, weet niet goed waar te beginnen

oke een nieuw gedicht dan maar, er staan hier wel mensen voor me klaar

die mij wel zullen snappen en verder sturen, het einde van het proces zal nog wel even duren

maar ik ga niets meer uit de weg, raak soms weer even van de leg

je bent echt nooit te oud om te leren, je kan altijd weer omkeren

Schrijven over jezelf dat is niet erg ik vind het zelfs mooi, maar maak geen anderen tot prooi

laat ze zelf hun eigen tekens vinden als ze dat willen, probeer ze niet over grenzen te tillen

dit gedicht valt mij zwaar, ja ik type het snel dat is waar

maar mijn hoofd voelt opnieuw mistig en verward, ik ga echt soms te hard

bij twijfel doe het dan niet, als je andere mensen in je verhaal ziet

Laat hun in hun eigen keuze vrij, ik hou de verhalen in het vervolg weer bij mij

Ja ik dat is mijn stijl om te schrijven, wil ook ik blijven

niet omdat ik zo vol zit van mezelf dat juist niet, maar misschien is er één die ook ziet

hoe je dingen kan keren, hoe je zoveel van het leven kan leren

hou jezelf steeds weer een spiegel voor, leer ervan en ga door

maak je gezicht zoals jij het wilt zien, en denk ik krijg  echt wel wat ik verdien

laat mensen achter muren probeer ze er niet overheen te sturen

maar zie ik een hand boven die muur, dan is het tijd dat ik wat stuur

mijn hulp, mijn liefde, mijn warmte is dan welkom, ik heb weer wat geleerd wederom

 

De muren van Xead voor mij veilig, ze voelen bijna heilig

Ik gooi hier alles eruit, duidelijk en luid

ik heb een bres in mijn muur geslagen, zal me er steeds verder doorheen wagen

Maar als ik schrijf over  jou, besef dan dat ik van iedereen hou

Mijn hart is goed, zoek alleen hoe ik alles doen moet

 

Sommige niet bij naam genoemd, maar door andere brillen gelezen

zal dit een gedicht over mij wezen

Dit gedicht gaat over verschillende personen, die in mijn hart wonen

uiteindelijk gaat het over een nieuwe les geleerd

ik vind de les niet verkeer

Nooit te oud om te leren

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.