Hoe vaak ik niet merk dat er gehaast wordt gereageerd als ik iets wil vertellen, of dat er gewoon niet eens meer wordt geluisterd als ik niet snel genoeg en bondig vertel. We hebben allemaal zoveel haast en we hebben helemaal geen belangstelling meer voor elkaar.
Ja ook mij overkomt het dagelijks. Ik wil wat vertellen, maar dan krijg ik te horen: "ja ja, zeg nu maar waar het om gaat, de rest hoef ik niet te horen". Ik doe mijn verhaal dan niet meer, kort het zoveel mogelijk in en eigenlijk denk ik bij mezelf: "Waarom praat ik eigenlijk nog door?" Mensen hebben het allemaal te druk, te druk met zichzelf. Het is een fenomeen van deze tijd. Bezig zijn met twitteren, mailen, tweets en andere "tijdrovende" zaken. Ze zijn zo tijdrovend dat er voor een echt sociaal leven helemaal geen plaats meer is.
Eigenlijk zijn we met zijn allen behoorlijk asociaal aan het worden. We slingeren elkaar van alles om het hoofd, via twitter, hyves ed., maar elkaar normaal te woord staan kan niet eens meer. Ik denk ook dat de woordenschat van de mens helemaal gaat verminderen, want we gebruiken eigenlijk alleen nog maar chattaal. Bij de kassa in de supermarkt hebben we het te druk met onze GSM, zodat we niet eens met de vriendelijke caissière communiceren. Loop je in de stad, dan hoor je overal gesprekken, muziekjes van afgaande mobieltjes, zie je mensen met gebogen hoofden, druk met de GSM en mensen met een oortje in, zodat ze de GSM in elk geval direct kunnen beantwoorden. Maar hoe vaak zie je nog mensen met elkaar praten? Ja de ouderen staan nog wel eens met elkaar te praten, die hebben de technologie nog niet goed onder de knie e willen er vaak ook niets van weten. Ze schrijven nog eens een brief of sturen een kaartje naar hun kennissen en familie. Ja dat is niet meer van deze tijd. Nu stuur je een smsje of een mailtje, een digitale kaart, maar een normale felicitatie dat kan er niet meer af, want daar hebben we geen tijd meer voor.
Wie loopt er tegenwoordig nog zonder GSM op straat? Wie gaat er eigenlijk nog de deur uit zonder GSM? Wie laat uiteindelijk zijn GSM overgaan zonder op te nemen om later terug te bellen wanneer je niet ergens mee bezig bent of in een winkel staat? Ik denk eigenlijk dat er maar weinig mensen zijn die dat doen.
Waarom spreken we niet meer gewoon met elkaar? Waarom luisteren we niet meer naar elkaar? Waarom is het geduld weg? Wat zorgt ervoor dat we de tijd niet meer nemen om met elkaar te praten? Heeft het te maken met de drukte van deze tijd, of gewoon gebrek aan belangstelling? Is het zo dat je je niet meer interesseert voor een ander?
Het kan je wel eens tegenstaan wat de ander je heeft te vertellen, het kan ook je interesse niet hebben, maar andersom is dat natuurlijk ook zo. Ook jij kunt iets willen vertellen wat de ander helemaal niet boeit. Toch is het sociaal om een ander zijn verhaal te laten doen, zo kun jij ook jou verhaal doen. Het schept een band, je leert een ander beter kennen. Chattaal zegt niks. Het is taal zonder gevoel. Een smsje zegt ook niks. Het is een standaardzinnetje wat je verstuurd. Een gesprek, face to face, zegt zoveel meer. Je ziet en voelt elkaars gevoelens, je hoort of iemand blij is of verdrietig. Je hoort ook of iemand het meent of juist helemaal niet.
Breng het geduld eens op, maak tijd voor een ander. Het hoeft nog geen 5 minuten te duren. Eigenlijk kost een smsje of een mailtje versturen net zoveel tijd. Zorg dat je niet vervreemd raakt van elkaar. Want ook al heb je nog zoveel vrienden, als je elkaar nooit "spreekt" dan ken je elkaar toch echt niet.
Delen
Laat een reactie achter
-0
loon schreef op 01 Sep 2010 om 19:21
Heel goed gezegd! Ben zelf ook echt amper los te branden van mn telefoon, terwijl we vroeger gewoon nog spontaan bij iemand langs gingen, nu bellen we even snel want dat kost minder tijd, maar waarom hebben we het dan toch zoveel drukker dan vroeger?
-0
pinkprinces schreef op 02 Sep 2010 om 17:30
mooi artikel (ll) klopt helemaal tegenwoordig zijn de mensen zo druk met van alles en nog wat
-0
schreef op 23 Oct 2010 om 17:30
Al die electronica apparatuur (zoals je mobiel, computer, e.d.) is haast niet meer weg te denken. Kinderen van nu lopen bijna allemaal met een mobiel. In mijn jeugd (en het klinkt alsof ik al oud ben) had ik niet eens een mobiel. En het hebben van een mobiel is ook niet zonder gevaren als je bv. in je auto belt / sms't. Je aandacht is toch afgeleidt (uit het verkeer) waardoor je reactie op iets onverwachts verminderd. En als je op straat loopt, let je misschien minder op je omgeving wat ook een gevaar kan opleveren. Hoewel ik mijn mobiel niet dagelijks gebruik heb ik hem wel altijd bij me. Al staat er bijna nooit beltegoed op (en kan dan ook niet bellen)...hahaha
-0
paulping schreef op 27 Oct 2010 om 00:24
Ik heb kennissen die het altijd druk hebben en altijd zeggen : doe het rustig aan.
-0
beep schreef op 04 Feb 2011 om 17:21
de telefoon lijkt een verlengstuk geworden, of in steeds meer gevallen een soort ''communicatie'-prothese'' Ik laat het twitteren liever aan de vogeltjes over
goed artikel
-0
schreef op 11 Mar 2011 om 23:20
Goed artikel dat een boel mensen een levensgrote spiegel voorhoudt. Ik heb ook een mobieltje, maar gezelligheidsgesprekken hou ik thuis en ik heb dat mobieltje in geval van nood op de snelweg. Ook toen mijn vander en moeder ernstig ziek in het ziekenhuis lagen, had ik mijn mobieltje aan zodat ik bereikbaar was in geval van ...
Ik snap trouwens niet dat mensen altijd en overal moeten bellen. Wat kan er zo belangrijk zijn dat je een heel treinstel, winkel of bus moet laten meegenieten van jouw oeverloos gezwam?
-0
Mereltje schreef op 15 Mar 2011 om 19:38
Goed artikel, ik heb mijn mobiel altijd bij, maar bel alleen als het echt nodig is.
-0
Aicha1968 schreef op 26 Mar 2011 om 12:02
Heb geen mobieltje, hoef ik voorlopig ook niet. Heb thuis telefoon en een emailadres. Ik vind dat genoeg, mijn man en dochter hebben wel een mobieltje. Mijn dochter komt dr kamer niet meer uit, zit heel de dag te pingen, verschrikkelijk.
-0
tiegemboy schreef op 26 Mar 2011 om 21:45
Heb ook geen persoonlijk mobieltje, ik geniet van een rustig leventje! Bij ons thuis zijn er 3 mobieltjes die constant afgaan wordt ik gewoon gek van!
-0
agnes schreef op 03 Apr 2011 om 22:04
Merel je hebt helemaal gelijk! Bij een echt gesprek krijg je de echte gevoelens er gratis bij.
-0
annemarie-korstanje schreef op 15 Apr 2011 om 14:52
Goed artikel, het klopt dat iedereen verslaafd raakt aan de mobiel. Ik heb er zeker geen last van en het nadeel is, dat ik vaak velen terug moet bellen. Bovendien ben ik het altijd kwijt evenals mijn bril.
Lid sinds 2 jaar
2734 reacties geplaatst
3106 artikelen beoordeeld
464 artikelen geschreven
Gerelateerde artikelen
Merel beveelt aan
- Wat als je zoon een alcoholist is
- Door het lezen van dit artikel, steunt u het goede doel!
- Tacoyo , ontwikkeld door onze medeschrijver Taco Veldstra
- Bang voor een prik? Snik!
- Ik loop in een doodlopende straat
- Mijn rugzak zit helemaal vol ! dus weg ermee.
- Zorgen om geld: wie heeft ze niet?
Gerelateerde onderwerpen
Wil je ook geld verdienen?
yasmina schreef op 01 Sep 2010 om 17:44
Ja want ik kan ook geduldig zijn;)
mooie artikel.