Heb jij wel eens gebrek aan inspiratie? Ik zie zo regelmatig een artikel voorbij komen waar schrijvers zich “vervelen” en niet weten wat ze moeten schrijven. Sinds ik deze uit de hand gelopen hobby heb leren kennen weet ik wat inspiratie is, maar inspiratieloos?

Dat ken ik echt niet. Ik zou willen dat ik er soms last van had! Ik zou willen dat ik eens een dagje zomaar mezelf zou vervelen en teruggetrokken op de bank niets kan doen. Nee inspiratie heb ik echt genoeg. Het is alleen tijd dat me tegenhoudt om meer te schrijven. Nu ook dit artikel. Het houdt me alleen maar tegen om meer verhalen te gaan schrijven! Ik moet er eigenlijk niet aan beginnen om dit te schrijven, maar toch ga ik lekker verder. Misschien ben ik anders dan anderen. Misschien zijn er schrijvers die dit ook herkennen en met mij net zo gefrustreerd zijn dat ze niet meer kunnen schrijven dan dat ze nu doen. Ik zou willen dat ik er mijn brood mee kon gaan verdienen en lekker full-time verhalen en artikelen kon gaan schrijven.

Een eigen column of zo in een tijdschrift met daarin mijn eigen onzin elke week. Een aantal boeken die ik in eigen beheer uit kan geven, net zoals mijn eerste, dat overigens nu al geslaagd is voor mij omdat mijn doel van 60 boeken (verkopen) al bijna bereikt is. Ingeving is een simpele versie van het woord inspiratie. Inspiratie klinkt alleen zoveel ruimer dan enkel ingeving. Inspiratie heeft iets groters, iets spiritueler, alsof je er meer mee verbonden bent. Het komt diep van binnen uit jezelf. Je maakt contact met je eigen ik, je eigen persoon. Allemaal hebben wij diep van binnen wensen en dromen. We hopen dat die uitkomen. Als je deze wensen en dromen onder woorden gaat brengen vanuit je diepste verlangen komt er eigenlijk altijd iets moois uit.

In het dagelijks leven gedraag ik me eigenlijk vrij oppervlakkig. Ik ben enorm begaan met anderen, maar weet op de een of andere manier mezelf te beschermen voor gevaar van buitenaf. Ik geef mijn innerlijke gevoel niet gemakkelijk weer aan anderen. Ik kan het wel erg gemakkelijk onder woorden brengen. Als ik praat over problemen die er in een gezin of bij mij kunnen spelen, dan doe ik dat zo gemakkelijk dat de ander eigenlijk niet begrijpt waarom het mij zo weinig doet. Natuurlijk doet het mij wel wat! Diep van binnen doet het mij enorm veel! Als ik het op papier zet, komt het nog beter over. Mensen voelen dan met me mee. Ze begrijpen hoe ik me van binnen voel. Het mooiste aan schrijven vind ik wel dat wat ik ook op papier zet, het komt uit mezelf.

Als ik artikelen van mezelf teruglees dan geloof ik eerst niet eens dat ik het zelf heb geschreven. “Hoe kun je dit nou zomaar opschrijven? Hoe kun jij jou gevoel zo gemakkelijk onder woorden brengen?”, denk ik dan bij mezelf. Wat me ook zo vervreemd is dat ik bij het starten van een artikel eigenlijk nooit weet waar ik over ga schrijven. Het komt zoals het uit mijn vingers verdwijnt, snel, enorm snel. Zelfs als ik een verhaal schrijf met meerdere hoofdstukken komt het verhaal eigenlijk pas echt op gang als ik aan het typen ben. Ik maak geen aantekeningen van te voren. Ik denk er niet over na, tenminste niet bewust. Als het gaat over een lang verhaal, zoals de “Zwoele zomeravond”, fantaseer ik er wel eens over met mijn vriendin, maar toch blijkt dan achteraf dat ik dingen anders ga verwoorden dan waar we over fantaseerden.

Het is alsof ik tijdens het schrijven word bezeten door “iets”. Zonder dat jullie nu duistere gevoelens krijgen noem ik dat “iets” gewoon inspiratie! Inspiratie komt bij mij op het moment dat ik ga schrijven. Als ik me de hele dag bezig zou kunnen houden met schrijven, dan heb ik aan het eind van de dag geen lettertjes meer op mijn toetsenbord staan. Die zijn dan helemaal afgesleten! Schrijven heeft een geweldige uitwerking op mij! Toen ik er pas aan begon trok het mij als een soort verslaving aan. Elk vrij moment van de dag, zelfs momenten dat ik eigenlijk niet vrij was en tijd met mijn lief door wilde brengen, was ik aan het schrijven. Natuurlijk vraagt het schrijven van een heus boek om veel tijd en zal er privé wat bij inschieten als je schrijven naast je gewone baan doet. Tot irritatie van mijn lieve schat toe schreef ik maar door. Het heeft uiteindelijk wel tot mijn eerste boek geresulteerd.

Toch ben ik daarna afspraken gaan maken wanneer ik ga schrijven. Ik ga dat simpelweg plannen in mijn agenda. Het zorgt er vaak wel voor dat de drang naar schrijven zo groot is, dat ik op het moment dat ik eindelijk kan gaan schrijven, mezelf helemaal laat gaan. Een heerlijk gevoel is dat! Ook zorgt het voor nieuwe dromen, zoals het full-time schrijver willen zijn. Wat lijkt me dat geweldig! Altijd thuis zijn! Iedere dag werken als schrijver! Super toch? Wie weet is er nog eens een of andere uitgeverij of redactie die mij ontdekt en mijn werkjes ziet zitten of mijn persoontje ziet zitten. Ach, voorlopig vind ik het heerlijk zo. Gepland schrijven, full-time werken met daklozen. Daarnaast veel contact hebben met mijn vriendjes van Nederlandbeter, de heuse politieke partij die we gaan oprichten.

Vrijdag 25 november aanstaande heb ik samen met een andere bekende schrijver hier op Xead een bijeenkomst bij de drukkerij van onze boeken. Samen met Marcel Strooband komen we daar tussen 19.00 uur en 22.00 uur bijeen. Onder het genot van een bak koffie of thee en een stuk cake kunnen de bezoekers keuvelen over de inhoud van onze boeken. Verder zorgen we voor een stapel boeken voor als gasten er nog eentje willen kopen, wat we hopen natuurlijk. Eigenlijk ben ik nu weer reclame aan het maken. Ik kan dus net zo goed even naar mijn website verwijzen voor de details. Wat mij drijft om de bijeenkomst te houden, is de passie voor de bezigheid die ik vroeger oh zo suf vond! Suske en Wiske, dat was cool! Verder niets. Geen enkel boek, maar daar sprak ik al eerder over in een artikel. 

Wie weet ontmoet ik jullie bij drukkerij Wedding!

Www.sjoerdjong.nl

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.