Bevallen als verrassing, maar werd zelf verrast.

Op 23 mei 2000 ging ik samen met mijn man naar het ziekenhuis om te gaan bevallen. De geboorte zou worden ingeleid omdat onze zoon al 5 dagen over tijd was. Ik had mijn moeder de dag ervoor al verwittigd dat ze niet moest bellen, want dat ik de hele dag zou gaan winkelen om de laatste dingen te kopen die ik nodig had voor de baby. Dus wij met de taxi naar het ziekenhuis. Ik had niemand iets verteld omdat ik iedereen wilde verrassen dat ik bevallen was van een zoon. In het ziekenhuis werd de bevalling dus ingeleid. Maar het kwam niet op gang. Uiteindelijk gingen ze na 4 uren mijn water breken, bleek dat dat al thuis was gebroken. Maar aangezien wij toen in een klein appartementje woonden en de wc vlak naast mijn bed stond, heb ik daar niets van gemerkt. Op de middag vroeg mijn man of ik niet eens naar mijn moeder wilde bellen. Maar ik vond dat niet nodig, tensloote had ik ze de dag ervoor verwittigd dat ik niet thuis zou zijn. Dus ik belde niet.

Natuurlijk duurde alles zo lang. 's Morgens om acht uur moest ik binnen zijn en pas in de namiddag rond een uur of vier kwamen de weeën pas echt op gang. Uiteindelijk rond half zes was hij er eindelijk. En wij tweeën dolgelukkig. Na een uurtje eindelijk op de kamer. Mijn bed stond nog niet op zijn plaats of het was al telefoon. Mijn man en ik kijken naar elkaar en denken alletwee, dat kan toch niet voor ons zijn. Maar jawel hoor, het was mijn moeder.

"Wendy ? Waar zijt gij? Is alles in orde? Ik heb hier alle ziekenhuizen afgebeld omdat gij uwen telefoon niet oppakte."

Lap daar ging mijn verrassing hé. Dus dan zei ik maar :

"Gefeliciteerd moeder, u hebt er zonet een kleinzoon bijgekregen."

Het bleef enkele tellen stil aan de andere kant van de lijn en dan wenste ze ons proficiat en begon te wenen. Ik heb het haar nog lang doorgestoken dat ze mijn verrassing heeft verpest. Maar nu weet ze eindelijk wel dat geen nieuws, goed nieuws is. Onzen oudste zoon is nu elf en heeft al heel wat meegemaakt, maar dat zal voor een volgende keer zijn.

Tot laters.

knuffelbambi

Reageren?