Snel lezen is nooit mijn sterkste kant geweest. Op de basisschool wist ik nooit zo goed waar dat door kwam. Ik scoorde nooit hoog bij de leestesten. Op de middelbare school ging me een lichtje op. Ik heb een fotografisch geheugen. Soms is dat wel handig, maar het kan ook lastig zijn.

Ontdekking

Om een toets goed te maken, hoefde ik de leerstof eigenlijk nooit vaak te herhalen. Soms was één keer lezen genoeg. Ik dacht dat ik gewoon makkelijk kon leren en heb er eigenlijk tijdens mijn middelbare school tijd nooit zo veel aandacht aan besteed. In het examenjaar veranderde dit. Na het School Onderzoek Nederlands moest ik bij de lerares op het matje komen. Ze wilde weten of ik soms had gespiekt, al kon ze het zich eigenlijk niet voorstellen van het brave meisje dat ik was.
Ik vertelde dat dit niet het geval was. Ze stond verbaasd, omdat ik een aantal teksten letterlijk had opgeschreven, bijvoorbeeld één van de oudste teksten die in het Nederlands gevonden zijn:

Hebban olla vogala nestas hagunnan, hinase hic anda thu, wat unbidan we nu? De betekenis van deze zin luidt: Alle vogels zijn nestjes aan het bouwen, behalve jij en ik, waar wachten we nog op?

Ook andere strofes van gedichten had ik letterlijk opgeschreven. Toen de lerares het zo vreemd vond, ging ik er over nadenken en kwam ik tot de conclusie dat ik een fotografisch geheugen heb.

Bewijs

Om te laten zien dat ik niet had gespiekt, vroeg ik de lerares om een stuk papier, zodat ik aan haar tafel opnieuw op kon schrijven wat ik tijden het School Onderzoek had opgeschreven. Weer schreef ik de zinnen letter voor letter goed op. De lerares kon het amper geloven. Ze vroeg hoe lang ik hiervoor had gestudeerd. Toen ik haar vertelde dat ik het hele boekwerk met gedichten uit de oude Nederlandse tijden twee keer had doorgelezen, kreeg ze ogen als schoteltjes. Ze geloofde echter wel dat ik niet had gespiekt en ik kreeg een hoog cijfer voor mijn School Onderzoek.

Zangstukken

Ook op het koor waar ik zing, denken veel koorleden dat ik niets anders doe dat hele weken de liederen oefenen. Het klopt dat ik de zangmap mee naar huis neem, maar dat doe ik meer om af en toe ook de liederen op de piano te spelen, zodat ik de pianist kan vervangen als dit nodig mocht zijn. Om de zingen neem ik de map nooit mee. Tijdens de repetitie weet ik een lied na twee keer zingen al woordelijk te herhalen en weet ik ook precies hoe de noten op de notenbalk zijn geplaatst. Ik zie het nog net niet letterlijk voor me, maar het scheelt niet veel. Ook psalmen en gezangen in de kerk ken ik voor een groot deel uit mijn hoofd.

Handig of lastig?

Om informatie te onthouden of teksten te kunnen reproduceren is een fotografisch geheugen erg handig. De laatste tijd denk ik er ook aan om misschien het acteervak in te gaan, omdat ik zo’n goed geheugen heb.
Er zitten echter ook minpuntjes aan het hebben van een fotografisch geheugen. Ik kan het namelijk niet uit zetten. Ik wil alles wat ik lees in me opslaan. Dit zorgt ervoor dat ik niet snel kan lezen. Ook over een simpele roman doe ik langer dan anderen. Ieder woord wordt opgeslagen, alsof ik het moet kunnen reproduceren. Ook het snel scannen van teksten is er voor mij niet bij. Begin ik aan een tekst, dan moet hij ook letter voor letter in me worden opgenomen. Ik vraag me wel eens af waar al die kennis blijft. Zouden de hersenen dit echt allemaal op kunnen slaan? Of wordt er na verloop van tijd toch wat gewist? Ik denk het laatste, want de exacte letters van de zin Hebban olla vogala, kende ik nu na jaren niet meer precies, al kwam ik een heel eind in de buurt.

Pianomuziek

Blijkbaar is mijn fotografische geheugen ook selectief. Grote pianomuziekstukken kan het namelijk niet onthouden. Dat vind ik wel jammer, want daar zou ik dan wel weer een heleboel aan hebben. Om een pianostuk in mijn hoofd te krijgen, moet ik het toch heel vaak hebben gespeeld, net als andere pianisten. Soms krijg ik wel een beeld voor me van de muziek, maar het is niet zo dat ik het bladzijde voor bladzijde door kan lezen in mijn hoofd. Dat zou ik wel prettig vinden. Het maakt het een stuk makkelijker om een stuk uit je hoofd te spelen. Misschien komt dat ook nog wel een keer, als ik lang genoeg oefen.

Reageren?