In India leert Partho Bhowmick blinden te fotograferen met succes, wat mensen schokt. www.spiritsealand.nl

De blinde uit India wil een geslaagd toeristisch kiekje maken van zijn vriend en zegt: Blijf even zitten op het bakje, zijn ogen zijn verstopt achter een donkere zonnebril; eerst voelt hij hoe zijn vriend op het bakje zit, dan houdt hij zijn camers in de juiste stand en loopt hardop tellend een paar stappen naar achteren . Vraagt ondertussen of zijn vriend hardop wil blijven praten, zodat hij goed richten kan terwijl hij de camera op borsthoogte houdt. Hij vraagt hem te glimlachen en klikt drie keer op de camera.

Zij zijn twee van de ruim honderd blinde studenten die Partho de afgelopen paar jaar heeft leren fotograferen. Hij kwam in 2006 op het idee, na het lezen van een artikel van Bavcar, een blinde fotograaf in Parijs. Als amateurfotograaf dacht Partho, dit ga ik ook proberen. Dat bleek lastiger dan hij dacht. In eerste instantie kreeg hij geen serieuze reacties op zijn advertenties waarin hij aanbood blinden te leren fotograferen.

Inmiddels begint het initiatief aan bekendheid te winnen, mede dankzij de succesvolle tentoonstelling die door heel India getoond werd en ook in Zurich, Zwitserland en in Londen getoond werd.

Zijn eerste leerling, Umrrania, fotografeert inmiddels vier jaar, en met succes, maar wel in een rustige omgeving. De constante herrie van mensen en verkeer in de indiase metropool maken het werken voor blinde fotografen extra lastig. Geluid is ons licht zegt hij, het zorgt ervoor, dat we kunnen zien. Het is bekend, dat blinde mensen juist hun gehoor sterker ontwikkelen dan ziende mensen. Op een rustige plek kunnen blinden beter luisteren naar hun omgeving en hun object van fotografie beter traceren en zo is het makkelijker te fotograferen.

Niet alleen geluid, ook de tast is belangrijk voor blinde fotografen. Ze kunnen voelen, waar mensen of objecten staan, hoe een standbeeld er b.v. uitziet of een boom. Daarnaast kunnen ze voelen of het onderwerp in de zon of de schaduw staat en ook van welke kant de zon schijnt, hoe hoog de zon staat en letten ze op, dat ze niet tegen het zonlicht in fotograferen bij sterk zonlicht.

Het resultaat van hun werk kunnen ze helaas niet zien, maar het geeft hun zoveel plezier omdat ze kunnen genieten van reacties van kijkers en ze maken verbinding met de wereld en de mensen om zich heen. Dit is emotioneel byzonder waardevol. De meeste mensen zijn zo onwetend over blinden, en dat blinden kunnen fotograferen schokt vele mensen. Het gaat er maar om dat blinden ook serieus genomen willen worden.