Ik ga een nieuw boek schrijven, ik zit vol met vraagstukken, gedachten, hersenspinsels. Ik wil uitdiepen wat er gebeurd in het menselijk hoofd, in de wereld, op scholen, in maatschappijen…….Ik hoop dat jullie met me mee gaan doen.

 Ik hoop dat we door dingen in te zien een stukje terug in de tijd kunnen gaan reizen, want bij mij overheerst het gevoel dat we de verkeerde kant op reizen. Of is het juist een onvermogen in de snelheid van aanpassen in de mens. Ons neerleggen bij de ontwikkelingen. We lezen hier al op XEAD dat bepaalde ontwikkelingen mensen letterlijk lichamelijk ziek maken. Maar ik lees ook frustraties over de ontwikkelingen. Ik lees verwarring over de wereld van nu. Het niet meer kunnen begrijpen van………….

Bij mij schiet dan in mijn hoofd dat de sterke mensen de snelle mensen…………de andere achterlaten. Over sommige problemen heen walsen omdat ze niet terug willen maar verder.

Misschien zou het goed zijn als we meerdere planeten zouden gaan bezitten.

PLANEET 1

Een planeet vol technisch vernuft en snelle mensen. Mensen die nooit tevreden zijn en maar door willen gaan.

PLANEET 2

Daarnaast een planeet voor de natuur vol mensen die genieten van wat ze om hun heen zien. Dit binnen laten komen en stil kunnen staan.

DE TUSSEN PLANEET

Er tussen in een planeet met rustige denkers, die kunnen genieten van beide kanten. Die open staan voor nuttige techniek. Maar die ook met beide voeten op de grond blijven staan en sommige ontwikkelingen rigoreus af wijzen. Ze bekijken de functie rustig en beoordelen of ze het nut zien om deze techniek toe te laten in hun leven.

ik heb nog een planeet over misschien bedenken we daar in de toekomst nog een functie voor.

Contact tussen de planeten zou mogelijk moeten zijn, een vervoersmiddel zijn we al druk aan het ontwikkelen.

Gebruik makend van elkaars sterke punten en het opvangen van elkaars zwakke punten.
Maar hier komt opnieuw een vraag in beeld. Wil iedereen elkaar overtuigen van elkaars gelijk. Wil iedereen weer in laten zien aan de andere planeet dat hun planeet toch echt de beste is om te vertoeven?
Zou de tussenplaneet als mediator kunnen optreden? Zouden de andere planeten willen luisteren of halstarrig in hun gelijk blijven geloven. Nooit een kijkje willen nemen op de andere planeet.

Wat mij opvalt aan de verhalen van filosofen is dat het bij verschijning word gelezen als fictie. Op het moment dat we er in zitten herkennen we de boeken, de verhalen. Ik zie filosofen wonen op de tussenplaneet.

 

Als voorbeeld noem ik hieronder een filosoof, een vrouw dit keer

Donna Haraway – haar bekendste verhaal A Cyborg Manifesto uit 1985.

Hierin houdt ze een pleidooi voor afschaffing van de starre grenzen tussen mensen en dieren, organismen en machines, mannen en vrouwen. Ze wil wel praten over de verschillen tussen de dingen, maar ze niet in verplichte categorieën stoppen. Dit doe ze door een ironisch toekomstbeeld te schetsen van mensen die zich ontwikkelen als CYBORGS.

CYBORGS

In Cyborgs zijn de onvolkomen en gebrekkige functies van een lichaam opgevult met Technologies. Haraway stelt dat de mensen nu al eigenlijk Cyborgs zijn. Volgens haar opvattingen is iemand die hulpmiddelen als een pacemaker en /of een hoorapparaat heeft al een Cyborg. Inmiddels is een kunstknie of kunstheup toch niet meer zo apart?

In films gaat ze verder, voorbeelden van Cyborgs zijn bijvoorbeeld Borg uit Star-Trek, De Man van Zes Miljoen en The Terminator. Het karakter van de Terminator is gebaseerd op een Cyborg. Men noemt ze ook wel bionische mensen.

non-fictie

 Mathew Nagle kreeg een electroden in zijn hersenen waarmee hij apparaten kan bedienen door er alleen maar aan te denken.

De IPill is een intelligente pil hij vindt en behandeld ziektes.
Een sonde in de vorm van een pil wordt simpel ingeslikt en kan de ziekte ter plekke behandelen. De slimme pil werkt dus als een soort mini-dokter in het lichaam van de patiënt.
Door middel van een radiochip zendt de pil gegevens (over de lichaamstemperatuur etc.) naar een computer, die de iPill dan van verdere instructies voorziet. Vooralsnog is er van de iPill nog slechts een prototype beschikbaar.

Chemici zijn volop bezig met de stap van dode naar levende materie, men kan een hart toch ook weer aan de gang krijgen, is het niet een kwestie van tijd dat ze ontdekken dat dit ook nog kan na een maand? Hoe zit het met invriezen het hart is dood maar de hersenen mogen niet afsterven, omdat daar de persoonlijkheid van de mens zich bevindt. Mensen die na hun dood ingevroren willen worden, noemt men cryonisten, er zijn in Nederland al daadwerkelijk mensen ingevroren. Op dit moment kan nog geen lichaam ontdooit worden, omdat het nog te veel schade ondervind van het invriezen maar men hoopt dit in de toekomst wel te verwezenlijken en de ondergane schade te herstellen.

Maar hoever gaan we door

ROBOCUP

Er is al een internationale competitie van voetballende robots. Een voetbalteam bestaat uit een aantal zelfsturende robots, die samenwerken om een doelpunt te scoren. Het uiteindelijke doel is om in 2050 een voetbalteam te creëren van hunanoïden (De term humanoïde verwijst naar elk wezen waarvan de lichaamsstructuur lijkt op die van een mens) die de mens kan verslaan.

Vooral die laatste vijf woorden maken diepe indruk op me, waarom willen we dat zelf uitvinden?

Ik kan zo nog veel meer bij elkaar zoeken…………ga dat ook nog wel doen, maar voor nu ben ik eigenlijk even te geschokt van wat ik al heb gevonden…………
 

Waar gaan we heen?
Wat gaan wij worden?
Gaan wij straks nog wel dood?
Kunnen wij straks nog pijn voelen?
Kunnen wij straks nog überhaupt voelen?

Ik geloof dat ik me maar terugtrek op Planeet 2,
de planeet van de natuur

maar voorlopig wil ik nog wel even op de TUSSENPLANEET zijn.

Bedenken wat zinvolle ontwikkelingen zijn en wat niet.

 

Jack zie jij hier ook zoveel onzinnig geld uitgegeven worden!
 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.