Het derde deel over Jip en Janneke die leren filosoferen. Deel 3: De brandweerauto

Samen spelen

De soep is op. De hele pan is leeg. Jip en Janneke vonden de soep heerlijk.
Nu mogen ze van vader nog even spelen.
Janneke wil vader en moedertje spelen. Maar dat wil Jip niet. Jip wil met de auto’s spelen. Jip zegt: ‘We hebben al zo vaak vader en moedertje gespeeld. Waarom gaan we nu niet gewoon met de auto’s?’ Janneke vindt de auto’s eigenlijk niet zo leuk. Met auto’s spelen is voor jongens. Niet voor Janneke. Want Janneke is een meisje.
Toch gaan ze met de auto’s spelen. Ze gaan naar Jips kamer. Daar staan alle auto’s. Jip heeft veel auto’s. Hij heeft een politieauto, een brandweerauto en een ambulance. Maar ook gewone auto’s of raceauto’s. Janneke pakt de ambulance. Ze doet het geluid van een ambulance na: ‘taduu, taduu!’ Er moet iemand geholpen worden. Iemand heeft een ongeluk gehad. Janneke rijdt er snel naartoe. Jip pakt snel de politieauto. De politieauto rijdt snel achter de ambulance aan. Zo spelen ze nog een paar uur door.

Ongeluk

Maar opeens: ‘BAM!’ Er klinkt veel lawaai! Oeps! Janneke valt over de brandweerauto van Jip. Jip moet huilen. ‘Wat heb je nu gedaan?!’ schreeuwt Jip. ‘Je hebt de brandweerauto kapot gemaakt!’ Janneke zegt dat het haar spijt. Het ging per ongeluk. Ze zegt: ‘Ik kon er niets aan doen. Ik was me er niet van bewust. Mijn zintuigen vertellen me niet het goede. Want zintuigen zijn niet objectief!’ Haar zintuigen zijn niet objectief? Jip weet niet wat Janneke daarmee bedoeld. Hij vraagt of Janneke het hem wil uitleggen. ‘Protagoras was een bekende sofist. Een sofist is eigenlijk een leraar in filosofie. Hij zei dat objectieve kennis onmogelijk is. Zelfs niet de waarheid. Alles is subjectief, want iedereen ziet bepaalde dingen weer anders. Er is dus niet één waarheid.Mijn zintuigen zeggen weer iets anders dan die van jou. En omdat mijn zintuigen niet objectief zijn, vertellen ze me niet de echte waarheid. Daardoor kon ik niet zien dat ik zou vallen over je brandweerauto’ legde Janneke uit.

Socrates

Jip vindt het eigenlijk maar een slappe smoes van Janneke. Het komt helemaal niet door haar zintuigen, vindt Jip. ‘Jij bent wel verantwoordelijk voor je daad. Niemand anders heeft jou gezegd dat je over mijn auto moest vallen. Je had er dus wel iets aan kunnen doen!’ zegt Jip.
‘Iedereen weet wat goed en fout is. En als je dat weet, doe je het ook automatisch goed!’ ging Jip verder. ‘Dat zei Socrates ook! En Socrates was een slimme man.’ ‘Maar hij zei ook dat niemand dingen doet uit vrije wil, en niemand doet dingen bewust slecht. Want dat is het ergste wat je kunt doen. Als je dat doet, beschadig je je ziel. En dat wil ik niet, dus ik viel niet expres over je brandweerauto’ zei Janneke toen. Jip en Janneke leggen de ruzie weer bij. Ze zijn niet meer boos op elkaar. Janneke moet weer naar huis. Het is al laat. Ze gaat straks weer slapen. Dus Janneke doet haar jas en haar schoentjes weer aan. Ze zegt tegen Jip: ‘Lekker slapen straks! En tot morgen!’

Janneke is weer thuis. Vader vraagt hoe het bij Jip was. Janneke antwoord slaperig: ‘Het was heel leuk. Ik heb er heel veel geleerd van Jips vader!’ Janneke poetst gauw haar tanden. Ze doet haar pyjama aan. Janneke geeft een kus aan vader en ook een aan moeder. Ze rent naar boven en gaat op bed. Binnen een paar minuten ligt Janneke al heerlijk te slapen.

Het volgende deel is ook te lezen :
http://www.xead.nl/filosoferen-met-jip-en-janneke-deel-4