Ik schiet recht overeind, en mijn oren zijn gespitst. Ik zet het geluid een beetje harder en dan opeens gaat er een belletje bij mij rinkelen. Zwarte kleren, handschoenen aan!!!!

Fantasie met een onderliggende boodschap

Vreemde man

Bij mij in de straat woont een vreemde man.
Hij heeft lang krullend haar en doet alles op zijn fiets.
Vanmorgen zag ik hem weer op zijn fiets weggaan.
Hij had zijn haren in een staart. Hij droeg een zwarte lange jas en ondanks dat het heel mooi weer was had hij ook zijn handschoenen aan.
Ik zat op twee hoog van achter mijn raam naar buiten te kijken.
Opeens keek hij naar mijn raam.
Ik deed net of ik niet stond te kijken, en draaide me snel om.
Pfff, net op tijd volgens mij heeft hij mij niet gezien.
Daarna ben ik verder met mijn huishouding bezig gegaan en heb ik niet meer aan die vreemde man gedacht.
’S avonds om een uur of 20.00 uur zie ik hem weer terugkomen op zijn fiets.
Achterop zijn fiets heeft hij een hele grote zwarte tas staan.
Voor zijn huis stapt hij af en tilt de tas van zijn fiets.
Volgens mij is die tas zwaar want hij kijkt er erg moeilijk bij.
Hij kijkt steeds om zich heen. Net of hij wat te verbergen heeft.
Ik vind het maar vreemd, wat zou er in die tas zitten?
Het houdt me bezig, en allerlei scenario’s gaan er door mijn hoofd.
Mijn fantasie gaat met me op de loop.

Opsporing verzocht

Op de televisie was die avond “opsporing verzocht”
Ik vind dat altijd wel leuk om te zien, dus ging er eens goed voor zitten. Er werd gezocht naar één of andere dief. Er werd bij verteld dat de dief meestal zwarte kleren aan had en altijd weer handschoenen droeg.
Ik schiet recht overeind, en mijn oren zijn gespitst. Ik zet het geluid een beetje harder en dan opeens gaat er een belletje bij mij rinkelen.
Zwarte kleren, handschoenen aan!!!!
Dat heeft die vreemde man bij mij in de straat ook altijd aan.
Zou dat die zwarte tas kunnen verklaren?
Zou het een dief zijn?
Toch vind ik het maar vreemd, een dief op de fiets. Maar ja denk ik er achteraan, het valt wel minder op.
Weet je wat ik ga doen?
Ik loop morgen eens langs zijn huis, tijdens de hond zijn wandeling. Het leek me een goed excuus om te proberen naar binnen te kijken.
Stel toch eens dat die man echt een dief is, dan moet ik toch wel een beetje zekerheid hebben als ik de politie ga tippen.

Nieuwsgierigheid

De volgende morgen ging hij weer heel vroeg met zijn fietsje weg en ook nou had hij weer zijn zwarte jas aan en handschoenen aan.
Gauw ben ik naar beneden gegaan, met de hond en ben ik naar zijn huis gelopen.
Voor het huis keek ik eerst om mij heen of niemand mij had gezien.
Niemand te zien.
Aan de voorkant eens even naar binnen kijken….niets te zien. Dan maar proberen door de steeg achter zijn huis langs te komen en de deuren tellend, wist ik welke achterdeur ik moest hebben. Zo’n schuttingdeur, weet u wel?
Nou bij die schutingdeur aangekomen, hoopte ik dat deze open wou. En ja hoor, hij ging open na wat te hebben geduwd.
Heel voorzichtig liep ik zijn achtertuin in, en heb door het raam gekeken van de bijkeuken.
En daar stonden ze, de zwarte tassen. Precies zoals de politie in opsporing verzocht ze had beschreven.
Er stonden meerdere grote zwarte tassen.
Wat zou er toch in die grote tassen zitten, dacht ik op dat moment.
Zal ik eens proberen of de deur opengaat? Misschien is hij wel vergeten de achterdeur op slot te doen. En jawel de deur ging open.
Langzaam ben ik naar binnen gelopen, nog een keer angstig om mij heen kijkend.
De eerste tas die ik tegen kwam heb ik open gemaakt.
Weet je wat er in die tas zat?
Ongelooflijk, allemaal knuffels in allerlei grootte en in allerlei kleuren.

Betrapt

Opeens hoorde ik de voordeur open en dicht gaan en ik probeerde gauw naar buiten gegaan. Maar helaas dacht mijn hond daar anders over en begon te blaffen. Ik was verraadden door mijn eigen hond. Shit, shiterdeshit.
Ik kon geen kant meer op, daar komt die man naar me toe lopen, en vraagt me wat ik in hemelsnaam in zijn huis doe?
De politie is naar u op zoek, zei ik. Maar de man was niet onder de indruk en zei kalm tegen mij, dat je niet zomaar bij mensen het huis binnen mag lopen en aan zijn spullen komen.
Dat weet ik wel zei ik, maar u gedraagt zich zo vreemd, en u heeft altijd een zwarte jas en handschoenen aan. En gisteravond was de politie bij opsporing verzocht op zoek naar precies zo’n man als u. Met een lange zwarte jas en handschoenen aan, en zwarte tassen. En ik werd gewoon erg nieuwsgierig, en wilde zekerheid voordat ik u zou aan gaan geven.

Knuffels

De man laat een bulderende lach horen, en ik loop van schaamte rood aan.
Hij verteld me dat hij die zwarte jas aan heeft omdat hij die mooi vind en die handschoenen gebruikt voor een stof allergie.
En waarom heeft u zoveel knuffels in die tassen,vroeg ik toen brutaal.
Die verzamel ik op scholen en bij de mensen thuis. En als ik een container heb dan stuur ik die naar de arme kinderen in de derde wereldlanden, zei hij toen.

Toen ik dat hoorde werd ik zo mogelijk nog roder om mijn hoofd.
Ik weet, zei die vreemde man, dat jullie mij hier in de buurt maar een vreemde vinden. Misschien ben ik dat ook wel, maar ik bedoel het alleen maar goed.
En wat is vreemd tegenwoordig? vroeg hij mij toen. Tja, daar had niet zo snel een antwoord op. Wel vertelde ik hem, dat ik hem vanaf nu zou gaan helpen met het verzamelen van knuffels.

En als we elkaar nu tegenkomen, zeggen we elkaar vriendelijk gedag.
Ook heb ik hem al een paar keer een zak met knuffels gebracht die ik bij elkaar verzameld had.

Dus mensen oordeel niet te gauw, vaak zit er een goed verhaal achter.

Mensen zijn niet altijd zoals je denkt.

Praat met elkaar, voor je een oordeel over iemand kan vellen.