Als je wint, heb je vrienden. Rijen dik, echte vrienden. Als je wint, nooit meer eenzaam. Zolang je wint. �Herman Brood en Henny Vrienten-

In Engeland zal dit liedje niet bekend zijn. Ook niet bij Robert Green. In het dagelijks leven keeper van het Engelse West Ham United. Gisteren was Green even het middelpunt van de belangstelling in negatieve zin. Een schot van de Amerikaanse Clint Dempsey liet Green door zijn handen glippen, hetgeen de 1-1 op het scorebord betekende. Dat de 30-jarige Engelse sluitpost daarna nog enkele mooie reflexen presenteerde deed er voor weinig meer toe. Het kwaad was al geschied.

Robert Green wordt op 18 januari 1980 geboren in het Engelse Chertsey. Mede door lengte zien kenners al snel een doelpunt in Green en via de jeugdopleiding van Norwich City belandt hij uiteindelijk in het profvoetbal. Op 11 april mag Green namens Norwich City aantreden tegen Ipswich Town op Carrow Road. Hij houdt vrij eenvoudig de nul, maar de komende seizoen blijft Andy Marshall de onbetwiste nummer één in Norwich. Toch mag Green in 2002 zichzelf dan echt de eerste keeper van Norwich City noemen. Tot 2006 keept hij 223 duels voor deze club. Daarna begint West Ham United aan hem te trekken. 2.000.000 pond ontvangt Norwich voor Green die zijn carriere dus voorzet bij The Hammers. Hiervoor had hij al zijn eerste uitverkiezing voor het Engelse nationale elftal gehad. Tegen Colombia mocht hij debuteren.

Fabio Capello is de eindverantwoordelijke die mag beslissen welke man met Engels paspoort onder de lat mag verschijnen van het Engelse elftal. Verschillende keepers werden geprobeerd met als meest opvallende naam Joe Lewis. In 2008 mocht de keeper van Peterborough United (League Two in Engeland!) opdraven om het keepersprobleem op te lossen. Op 1 juni dit jaar moest Capello aangeven welke keepers hij wilde gebruiken voor het Wereldkampioenschap in Zuid-Afrika. Het werden Joe Hart (Manchester City), Davidn James (Portsmouth) en dus Robert Green. Geen van de drie had een idee wie zal starten in de openingswedstrijd tegen de Verenigde Staten. Tot twee uur van te voren. De drie keepers kregen niet de gelegenheid zichzelf op te laden voor het zeer beladen duel met de VS. Robert Green kreeg om 18:30 uur te horen dat hij 20:30 uur aan de aftrap mocht verschijnen.

“Hand of Clod”, “Green Fingers”, “For all our sakes, He got to gow, now!” Als je op zondag je krantje openslaat wens je dit niet over jezelf te lezen. Robert Green las het vanochtend wel in de altijd genadeloze Englelse Tabloids. Misschien dat bondscoach Fabio Capello een stap naar voren moet doen en door het stof moet gaan. “Lieve mensen, ik heb mijn spelers niet goed voorbereid. Robert Green treft geen blaam. Ik trek de verantwoording naar mij toe.” Iets in die geest zal de Italiaanse bondscoach van Engeland niet misstaan. Steven Gerrard en de rest van de spelersgroep spraken hun vertrouwen in de doelman al uit. De belangrijkste man schittert tot dusver in afwezigheid. Op die paar volzinnetjes in de pers na dan.En om Engeland hoeven we ons geen zorgen te maken. Die krijgen heus nog wel wat ze verdienen.

Bekijkt u ook eens mijn nieuwe website: Hvoetbal. Mijn mening over voetbal, wat is de uwe?