Uiteraard, zoals u van mij gewend bent. Geen inhoud en zo… zegt iemand die geen fan is van mij, en nooit zal gaan worden. Gelukkig kan ik goed omgaan met kritiek...

Even een waardeloos damesbladartikel van mijn hand

Op zich is het best een groot compliment.
Ik zou graag voor een damesblad schrijven. Als je voor een damesblad schrijft dan moet je die massa dames wel weten te boeien. Een zekere gevarieerdheid is één van de strenge vereisten, naast gevatheid, scherpzinnigheid en wellicht een vleugje humor? De persoon, hier op Xead,  die mij ervan beticht hier geschikt voor te zijn is een mierenpenetreerder, volgens een ander, niet te noemen xead-lid.

Een mierenpenetreerder… op zich een mooi woord!

Waarom heb ik dat niet verzonnen?
Wellicht omdat ik een beetje uit mijn doen ben. Soms lopen de dingen niet zoals je zou willen. Soms lopen dingen absolúút niet zoals je zou willen… Ik ga u de details besparen … wat heeft het voor zin dat u straks massaal over de vloer ligt te rollen, ontroostbaar van verdriet wat u om mij heeft?  (zie mijn profiel, af en toe overdrijf ik)
Maar hou het gevoel even vast van niet goed in het vel zitten…
Met als logisch gevolg een uitbarsting van totaal flippen (met ‘totaal’ bedoel ik ook echt ‘totaal flippen’). Ik haal diep adem en ik besluit een kop koffie in te schenken voor de man die mijn keuken plaatst, de man die het behang tegen de wanden plakt en de tegelaar die bij de buren bezig is en daar geen koffie krijgt. Tot mijn grote schrik zie ik dat de koffiemelk op zijn eindje loopt.

Nee tut! ... never mind...

Hoeveel kan een mens hebben?
Moet ik weer naar de winkel! Ik stap in de auto en ik race de rotonde op. Ik moet meteen in de ankers want de één of andere zeer gerespecteerde medeweggebruiker moet zo nodig op elke kruising, splitsing of bocht eerst stil gaan staan. Wat vervoert hij? Eieren?? Oh, het is een ‘zij’ natuurlijk! Ik geef het toe, dat zijn altijd vrouwen! Ik schaam mijzelf er echt voor om bij die groepering te horen! Geef gas doos!

Ik hoor een tekst op de radio waarvan ik denk: waar hangt de camera?
“Bent u gestrest? Bent u opgefokt? Bent u uit balans? Voelt u zich onrustig?”
“JA”, brul ik.. “waar kan ik inschrijven??” En ik geef teveel gas waardoor ik bijna tegen de bumper zit van mijn wezenloos snelle voorgangster. Ik wil haar natuurlijk niet wakker maken… Ik besluit om diep adem te halen en me bij de langzame situatie neer te leggen. Inhalen is hier geen optie. Na nog veertien keer onnodig gestopt te zijn ben ik blij afscheid te mogen nemen van mijn voorgangster die rechtdoor gaat en ik mag rechtsaf… richting supermarkt.

Ik ren door de winkel en ik pak zeer doeltreffend in no time wat extra benodigdheden.
Oh wat ben ik goed! (als niemand het zegt…) Ik klok af op 1 minuut 29 seconden als ik hijgend richting kassa ga en ik schrik me te pletter. Er staan drie lange rijen voor de slechts drie kassa’s. Het lijkt er verdacht veel op dat er in de vrije dagen planning van het personeel een foutje is geslopen want normaal gesproken zijn er zes kassa’s open en staan de rijen vanaf de patat en niet vanaf de senseopads, waarvan ik al drie pakken in mijn mandje heb. (De spellingscontrole vindt trouwens senseopads niet goed, waar slaat dat nou weer op?? Geen suggesties ook?? Dat terzijde …)
Ik kies de juiste rij uit
De rij dus met mensen die slechts één ding in hun handen hebben opdat ik snel aan de beurt ben. Na mij sluiten er ook weer mensen aan en er ontstaat een nieuw kassa-rij-record in de Albert Heijn. Niet normaal!
Een overvolle kar, met de klemtoon op ‘overvol’ komt aangereden, uit het niets…
“Hi Nel”, hoor ik zeggen… “kom hier maar tussen hoor meid! Geeft niet, het is zoooo druk…” En de kar vervoegt zich tussen de mensen voor mij in de rij. De twintig mensen erachter kijken elkaar massaal aan en zeggen niets. NIETS! 
Ik tel tot 10.352 en ik zeg ook niets.
Volgens mij was de stoom uit mijn oren duidelijk zichtbaar… móet wel!
Ik zei dus niets en ik slikte (een heleboel keer) Na drie kwartier kwam ik bij mijn ‘personeel’ en ik ben alsnog koffie gaan zetten. Ik ben opgefokt ja. Nee, ik vertel geen details nee. Geloof me maar op mijn woord!

Ik hoop dat het weer lekker onzinnig was
Ik heb mijn best gedaan! Hoe onzinniger, des te hoger de kans dat ik voor de Story of Libelle mag gaan schrijven ...volgens mijn fan de mierenpenetreerder...

Ik neem een pilletje ja!
En koffie!

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.