Over de ervaring die mijn beste vriendin in Zweden heeft meegemaakt

Välkommen till Sverige!

De zon speelde een laatste keer verstoppertje met de wolken alvorens te verdwijnen en plaats te maken voor de nacht. Diep beneden tussen de heuvels, doken lichtjes op, slingerend doorheen het landschap. Een stem kondigde aan dat we onze veiligheidsgordels in het slot moesten klikken. Ik keek naar de omtrekken van de stad die langzaam duidelijker werden en maakte me klaar voor de landing. Bestemming : Stockholm.

Wie Zweden zegt, denkt ongetwijfeld aan de prachtige natuur. En niets is minder waar! Het was al donker toen ik aan mijn Zweedse avontuur begon, maar de eerste échte dag in Stockholm ging er een nieuwe wereld voor me open. Ik kwam uit Antwerpen, een drukke, grijze stad en keek mijn ogen uit in deze hele nieuwe omgeving. Stockholm was niet grijs, integendeel. Maar misschien kwam dat door de gekleurde gebouwen die het gevoel gaven dat de zon toch altijd op één of andere manier aanwezig was. Of misschien doordat je te midden van de hoofstad gewoon een bos kon inwandelen en geen mens zag. Wat me ook opviel was dat alles en iedereen in Zweden heel georganiseerd was. In het begin was ik aangewezen op het Engels omdat ik natuurlijk amper een woord Zweeds kon, maar door de openheid en gastvijheid van de Zweedse mensen, voelde ik me al gauw thuis in hun prachtige land.

Ik bezocht musea's, verkende het hartje van de hoofdstad met zijn gezellige pleintjes en winkelstraten en liet me vertellen over zijn rijke geschiedenis. Ik reisde ook door naar een klein stadje helemaal ten zuiden van Zweden; Växjö. Het verschil met het bruisende Stockholm werd duidelijk. Hier kon je echt ergens zitten zonder iéts te horen, enkel omringd door geluiden van de natuur. Een uurtje vissen in deze adembenemende stilte werkte zuiverend. Het maakte een ander mens van je. Af en toe kwam een rendier uit de wouden om de bewoonde wereld wat beter te bestuderen, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Natuurlijk mocht een kajaktocht niet ontbreken in het waterrijke Zweden! Eenmaal terug in Stockholm huurde ik een kajak en verkende ik de rivieren om en rond Stockholm. Ik picknickte op een rots in de zon, liet de kajak achter om me te verfrissen in het heldere water en probeerde rivierkreeftjes te vangen met enkele kinderen. Wat ik ook opmerkte was dat het in de zomer nooit helemaal donker werd. De nachten waren helder en licht. Eindeloze Zweedse zomerdagen...

Maar de zomer veranderde in herst. De herfst bracht minder regen met zich mee dan wat ik gewend was in België. Het werd wel frisser en de dagen begonnen steeds korter te worden, maar het had zijn charmes. Er werd al volop kerstversiering gekocht en huizen werden versierd, om ter meest en om ter mooist. Het bleek een enorm belangrijk feest te zijn voor de Zweden. Je werd automatisch mee in de kerstsfeer gezogen door de 'pepperkakor' en mandarijntjes die overal uitgedeeld werden. Langs alle kanten hoorde ik mensen vertellen over de 'donkere en ijskoude periode' die eraan zat te komen. Winters in Zweden konden hevig zijn. Temperaturen van -15°C overdag en zelfs minder, waren geen uitzondering. Ik bereidde me zo goed mogelijk voor. Begin december viel uiteindelijk de eerste sneeuw. De sneeuwvlokjes hadden iets magisch en bedekten de straten onder een betoverend wit tapijt. Op korte tijd viel er ongeveer een halve meter. En de dagen waren inderdaad enorm donker. Rond 9 uur 's ochtends werd het licht, om vervolgens rond half 3 in de namiddag alweer donker te worden. Maar het had iéts. 'S avonds urenlang napraten bij het haardvuur, met een glas 'glögg' en Abba zachtjes spelend op de achtergrond...

Toen ik met Kerst terug naar huis ging, na een vertraging van een paar uur omwille van de sneeuw, droeg ik een koffer vol prachtige herinneringen met me mee. Ik zou de Zweedse mensen en hun prachtige land niet snel vergeten.
(Stéphanie J.)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.