Op mijn pad in het leven. kom ik veel valkuilen en dalen hoogtes etc tegen, heeft dan toch alles een reden? ik gloof wel, ik weet het zeker, ik kwam ze tegen en .... ze zijn heel lief.

Het leven, of leven we toch niet?

Soms denk je rot op met dit kut leven, je wil het niet meer je hebt er nooit om gevraagt, waarom heb je een karma, lekker makkelijk kan je de troep van een ander leven oplossen, jij bent lief en geduldig, eerlijk en trouw maar door je karma uit een vorrig leven is alles wat je doet een grote vergissing en volgt de ene mislukking de anderre op. De ene partner is nog erger dan de andere je vertrouwd ze, prive en zakelijk en dan toch,.... ja hoor ze nemen je wederom in de zeik plukken je leeg.... had ik nu nog niets geleerd?

leegzuigers

Maar toch dan ineens als het nul punt dichtbij is komt er ineens hulp uit een onbekende hoek, geheel belangeloos gewoon uit liefde, bijna denk je is dit te vertrouwen, ik heb al genoeg gehad, maar dan zie je het in de ogen .... er bestaan toch engellen en dit is er een. ongelooflijk dat alle pijn, veroorzaakt door derde je toch helemaal weer leren te leven, ook na een diep dal. dat maakt het leven weer leefbaar, en goed.

Dank

Voor alle engellen op de aarde en voor de engeltjes die om mij heen zweven wil ik een groot dankwoord uitspreken jullie maken het leven leefbaar en de moeite waard. Bovendien weet ik nu ook jullie bestaan echt en zijn onmisbaar in dit maffe leven.

Dank jullie wel, jullie zijn geweldig