Ik had plannen gisteren, maar die werden compleet in de war gegooid door een welkome verandering. Wat een dag gisteren! Wat een lange dag! En wat was het weer vroeg vanochtend om te beginnen!

“Wanneer zouden de boeken binnenkomen?” Dat was de vraag die al weken in mijn hoofd afspeelde. Ik had het definitieve script al verstuurd. De laatste puntjes waren op de spreekwoordelijke “i” gezet en nu was het vooral wachten, wachten en nog eens wachten. Iets wat ontzettend moeilijk is als je zo enthousiast bent. Het afgelopen half jaar is er zoveel verandert. Ik heb een compleet nieuwe, of misschien wel verborgen, identiteit ontdekt, ontwikkeld of laten spreken, maar net hoe je het wil noemen.

Gisteren was het een lange dag. Samen met mijn lieve Nienke had ik een plan gemaakt voor deze dag. We zouden al op tijd opstaan, want we moesten nog wat boodschappen doen voor de bijeenkomst volgende week. Daar ging het al meteen mis. Op de een of andere manier kunnen mobiele telefoons hun eigen leven gaan leiden door ineens zelf de tijd te gaan veranderen. De wekker, die eigenlijk om zeven uur moest afgaan, ging ineens om acht uur af! De start van de dag was dus al verlaat! Maar goed, beter laat dan nooit, mijn lief en ik zijn gewoon aan de dag begonnen.

Enthousiast liepen we met onze kleinste dochter de groothandel binnen. Daar begon het al: “U mag hier niet met kinderen onder de twaalf jaar binnen hoor!” “Hoezo dat dan niet?” “Ja, dat is in verband met de hoog opgestapelde goederen hier in de winkel.” Ik keek mijn Nienke aan en vol onbegrip heb ik haar maar, samen met de kleine Lotus, in het restaurant laten parkeren. Ik verzorgde haar een glaasje cola en ben dan maar alleen gaan winkelen. Het voelde een beetje jammer, zo alleen deze spulletjes halen. Ik verwende mezelf maar door hier en daar een lekker hapje te nemen op de versafdeling. Je kunt daar gewoon je buik vol eten aan hapjes! Jammer dat je enkel met een klantenpas zo’n winkel binnen kunt, want dat zou een ideale oplossing zijn voor ons daklozen probleem. Daklozen kunnen heerlijk hun buik vol eten en een gratis drankje in het restaurant nuttigen. Wat maakt het uit dat ze niets kopen? Bedrijven brengen het grote geld toch wel binnen!

Wil je iets doen voor je dakloze medemens? Schrijf je eigen zaak in bij de kamer van koophandel, vraag een pas van de groothandel aan en neem hem of haar gezellig mee uit eten daar! Zelf lekker winkelen en laat die beste man of vrouw zich maar even heerlijk inwendig verwennen! Kerstgevoel? Lijkt me duidelijk toch? Maar goed, alle gekheid op een stokje, ik ben geslaagd voor mijn inkopen. Die ochtend had ik nog met vriend Marcel gemaild over de boodschappenlijst. Helaas stond ons budget het niet toe om een warm en koud buffet in te kopen, maar het gaat ook om de promotie van onze boeken. Daarnaast om de ontmoeting met deze twee drukke heren, die het leuk hebben gevonden om een boek te realiseren.

Wat heeft twilight hier nou mee te maken? Dat lees je hieronder.

Voor Marcel is dat het boek: “Gehandicapt voor beginners”. Klik hier voor de cover.
Voor mij is dat het boek: “Ze kreeg een vinger. Ze pakte mijn hele lijf.” Klik hier.

Zo meteen een beetje reclame voor onze boeken gemaakt. Kom je ook op de bijeenkomst? Vrijdag 25 november a.s. in Harderwijk! Klik hier voor de uitnodiging!

Maar goed, ik wil eigenlijk vertellen waarom ik gisteren champagne had! Heel voor de hand liggend: DE EERSTE 50 BOEKEN WERDEN GELEVERD!!!! Wat was ik blij. Van schrik ging ik van alles tegelijk doen. Opruimen, signeren, enveloppen schrijven, postzegels kopen, enveloppen met boek laten wegen, adressen opzoeken van klanten die al betaald hebben, enzovoorts. Het was even een hectische boel in huize de Jong. Die lieve Nienke van mij werd er helemaal rusteloos van! En toen gebeurde het. De eerste boeken stopte ik in de brievenbus. Als een kleine schooljongen liep ik vervolgens weer terug naar huis. Het leek alsof ik voor de eerste keer een spreekbeurt had gedaan en blij was dat ik het goed had gedaan. Daarna heb ik wat boeken naar familie gebracht en hier en daar moest ik ook even binnenkomen om even mijn keel te bevochtigen.

Thuisgekomen was het moment daar om eindelijk die enorme fles champagne open te ploppen. Ik had hem al vorig weekend in de koelkast gelegd, want champagne moet wel koud staan natuurlijk! Voor jullie beeldvorming heb ik een mooie foto toegevoegd:

Om het feest helemaal compleet te maken zijn we samen nog naar de film geweest gisterenavond. De nieuwe aflevering van “Twilight” was ons doelwit. Voor een romanticus als ik was het een emotionele achtbaan. Ik heb heerlijk meegeleefd met de vampiers en weerwolven! Hier en daar moest ik zelfs een traantje wegpinken.

Genoeg geweest! Dit komt bijna te dicht bij! Ik zou zeggen, kom gezellig langs volgende week in Harderwijk!

Grtz! Sjoerd

http://www.sjoerdjong.nl

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.