We hebben er aan kunnen ruiken, maar Koning Winter lijkt nu toch echt op z'n retour te zijn.

Het leek zo mooi te worden.

Na het extreem zachte winterweer van december en het grootste gedeelte van januari, leek februari ons een memorabele 2012 te bezorgen. Koning Winter hield ons land vanaf 29 januari gedurende ruim twee weken in een ijzige greep. 
Al snel nadat de winter was ingevallen, kwamen de eerste berichten in de media die een Elfstedentocht aankondigden. Zelfs toen er op veel stukken van de Elfstedenroute nog helemaal geen ijs lag, begon men langzamerhand al in de ban te raken van de misschien naderende Tocht der Tochten. De vergelijking met de weermodellen van 1986, waar het de hele maand februari vroor, wakkerde de hoop nog extra aan.


Het mocht echter niet zo zijn.

Wat gebeurde er met Nederland.

Langzaam maar zeker werd Nederland gegrepen door een virus, dat de Elfstedenkoorts tot ver boven het kookpunt aanwakkerde. Op voorpagina's van dagbladen, in actuatiteiten- en praatprogramma's, het draaide maar om één ding : komt hij of komt hij niet. Weersverwachtingsites werden vier maal meer bekeken dan normaal en weermannen en - vrouwen buitelden over elkaar heen om het volk maar vooral goed nieuws te verschaffen. Ook het gesprek op straat ging nu eens een keer niet over buitenlanders of economische crisis, maar over ijsdikten en minimum temperaturen. In tegenstelling tot normaal gold nu :

hoe lager de temperatuur, des te hoger de koorts !

Veel middenstanders en bedrijven, met name in Friesland, zagen al winsten met vele nullen in het verschiet. Hotels waren volgeboekt en ook veel particulieren waren graag bereid voor één nacht een slaapkamer af te staan. 
De hoop werd extra leven ingeblazen toen de Vereniging De Friesche Elf Steden op 6 februari bijeenkwam en de 22 rayonhoofden over het algemeen positief gestemd waren. Met name in zuidwest- Friesland waren nog veel knelpunten, maar met een dag of tien flinke vorst zou in principe de tocht door kunnen gaan. Twee dagen later echter gaven de weersverwachtingen  op vrij korte termijn een kentering te zien, die duidde op naderende dooi. 

Ondanks het feit dat de ijsdiktes op praktisch het gehele traject nog ruim onvoldoende waren en ondanks de naderende dooi, hadden toch heel veel mensen hoop op een nieuwe Elfstedentocht . Die hoop werd echter de grond in geboord door de uitspraak van de voorzitter van de Elfstedenvereniging, Wiebe Wieling, die met een indrukwekkend vertoon van enerzijds Friese nuchterheid en anderzijds een grote meevoelendheid, verklaarde dat de tocht voorlopig niet door kon gaan. In miljoenen huiskamers werden ogen vochtig, werd onderdrukt gevloekt en kwam men even in een - gelukkig ondiep - zwart gat terecht. 
Na 15 jaar wachten, waren de verwachtingen, eigenlijk ten onrechte  zo hoog gespannen, dat het best even tijd kostte dat Nederland weer overging tot de orde van de dag.

Overigens zijn er wel theorieën die er op wijzen dat er in de nabije toekomst steeds vaker Elfstedentochten gehouden zullen worden door de invloed van de zon. Zie hiervoor http://www.xead.nl/steeds-vaker-een-elfstedentocht

Waarom is een Elfstedentocht belangrijk voor Nederland.

In deze economische kwakkelperiode kan een Elfstedentocht voor een behoorlijke boost zorgen. Alleen al het Nederlandse "wij gevoel" zal weer naar de voorgrond worden getrokken en de nationale trots versterken. Een beetje positivisme in deze sombere tijden kan soms net zorgen dat het omslagpunt dichterbij komt.
En wat te denken van de stroom mensen, die ongetwijfeld dan richting Friesland trekt en aldaar horeca en andere ondernemingen een positieve impuls gaat geven. 
 

Reageren?