Plotseling kun je vinden iets wat je al heel lang zocht, maar je herkent het niet meteen.

Jaarwisseling

Het is avond 31 december 2009 en voor het eerst in zoveel jaren heb ik echt het gevoel dat een goed jaar wordt. Het is geen hoop. Ik weet het gewoon.

Lang heb ik naar iets special in mijn leven gezocht. Iemand speciaal. Twee keer dacht ik dat ik het heb gevonden en twee keer heb ik me vergist. Beide heren waren lief en aardig, maar beiden waren ze niet van de dames. Nu kan het me niet meer schelen. Ik geloof niet meer dat er iemand bestaan, die bij me zou passen zoals ik het graag wil. Maar het maakt niet meer uit. Ik heb een hele leuke Ier online ontmoet en ons geflirt wordt steeds spannender en heftiger. Hij heeft een uitstekend gevoel voor humor. Hij zegt dat hij in het nieuw jaar wil komen. ''Kom maar op!'' zeg ik.

En sinds november sta ik bij een grote Nederlandse dating site ingeschreven. De hoeveelheid reacties die ik krijg... je kunt zo naast je schoenen gaan lopen. Ok, er zijn wat pedofiele opaatjes tussen en andere rare lieden, maar ik chat of mail nu met een paar heren die redelijk normaal lijken te zijn. Hoeft mijn beste vriendin ook niet meer te zeuren, dat ik te kieskeurig ben en dat ik niemand een kans geef. Het is bij deze niet waar! Ik geef nu meer dan genoeg kansen (of iemand van de heren die kansen goed kan benutten is een ander vraag).

Vandaag enkele uurtje voor 2010 heb ik een mail van een vent gekregen van die datingsite. Hij beweert 24 te zijn, maar op de foto lijkt hij 30 en niet bepaald knap. Maar goed het is niet de belangrijkste en op sommige foto's zie ik er zelf niet uit(stekend). Zijn bericht is netjes, maar niet echt pakken. Effe profiel kijken. Niets bijzonders behalve zijn studie: Slavische talen en culturen.
Nou dan wil ik wel reageren. Ben altijd benieuwd naar Nederlanders die het wagen om ,een taal met zes naamvallen, Russisch te gaan leren. Was het niet mijn moedertaal, zou ik het nooit gaan leren.

We hebben een paar mailtjes met elkaar afgewisseld. Niets bijzonders (zeker in vergelijking met mijn flirty Ierse penpal), maar het schijnt dat hij ook ooit aan stijldansen heeft gedaan. Dus ik vind het tijd voor wat positieve actie. Ik nodig hem uit voor de dansavond en mocht hij vreselijk saai blijken dan, heb ik nog vent uitgenodigd. Het is geen date. Het gaat gewoon om dansen.

De eerste ontmoeting

Het is 7 januari 2010: de dansavond. De andere vent word ziek en zegt dat hij niet kan komen. Boeiend! Die van Slavische talen is er al als ik binnen kom. Lijkt wel een aardige jongen en ziet er wat beter uit dan op de foto. Hij is zeker geen 30! Maar hij is best wel verlegen. Na de quickstep workshop gaan we wat drinken. Tot mijn verbazing is hij niet saai en ons gesprek gaat verder en verder. Kortom de rest van de dansavond heb ik niet meegemaakt. We spreken af dat we via msn nog wat af gaan spreken.

Hij is heel leuk en aardig, maar niet zo spannend. Ik zou toch wel gewoon vrienden met hem willen zijn. Ben bang dat hij mij al een beetje te leuk vindt. Ik nodig hem naar de bios en daarna gaan we samen uit eten. Derde keer nodig ik hem uit voor een avondmaal bij mij thuis en we kletsen de hele nacht door. Ik weet zeker dat hij te vertrouwen is. Het voelt goed met hem. Als die nou ook zo spannend was als die Ier.

Hij zegt dat hij me heel leuk vindt en ik vertel hem dat ik alleen vriendschap wil. Hij vindt het goed. Eind februari ga ik met mijn moeder en zusje naar Disneyland, mijn grote kinderdroom, een magische plek voor mij. Voor het eerst besef ik echt dat ik hem mis en steeds aan hem denk. Aan hem en niet aan die leuke spannende Ier. Ik koop cadeautjes voor hem en kan niet wachten tot ik hem weer zie.

Samen

Ik kom terug en vertel hem dat ik hem gemist heb. Hij zegt dat hij me ook gemist heeft. We zien elkaar steeds vaker. Bijna elke dag. Ergens midden maart vraagt hij of ik nog steeds single ben. En ik zeg: ''Maar we hebben het toch zo leuk samen.'' ''Ja,'' zegt hij, '' maar ik wil je zo graag mijn vriendin kunnen noemen.'' Ik zeg ja. Eigenlijk wil ik ook met hem zijn.
Sindsdien zijn we samen en dat vieren wij met een reisje naar Disneyland in mei. Voor ons een soort honeymoon. Hij bleek precies te zijn wat ik zocht. De Ier is nooit gekomen en ik vind hem ook niet zo boeiend meer. Ik heb nu een echte man die ik lief heb en die mijn lief heeft. We kunnen wondergoed met elkaar opschieten en hij is veel spannender dan ik eerst dacht. Met hem wil ik verder. Met hem wil ik oud worden.

Dit Nieuw Jaar gaan we samen in. Eindelijk een echt gelukkig Nieuw Jaar! En dat wens ik van harte aan iedereen! Gelukkig 2011!

En ik had gelijk wat ik zocht, bestond wel. Het bestaat echt! Zie zo ik had geen onmogelijke eisen.

 

Reageren?

Registreer of log in om te reageren op een artikel.