Van de week was het zover, mijn eerste examen ooit kon beginnen: de autotheorie

Spoedtheorie!

Aangezien ik bijna de volwassen leefitijd bereik, vond ik het wel eens tijd worden om dan ook maar eens wat dingen te ondernemen. Dingen waar ik later wat aan zou hebben. Al snel had ik bedacht dat ik het beste als eerste voor het rijbewijs kon gaan, een flinke kapitaalinvestering vind ik! Maar goed, een rijbewijs heb je natuurlijk niet zomaar.

Het begon met de rijschool kiezen, gelukkig was dit vrij eenvoudig, aangezien ik niet de enige was die voor zijn rijbewijs bezig was. Er werd bij mij in de klas volop gelest. Toen de school gevonden was kon ik kiezen voor een snelle cursus voor de theorie. Dit hield in dat ik maar 3 dagen nodig had om het examen voor te bereiden en, als het goed was. te halen. Daar gingen we natuurlijk voor!

Eerste les:

Mijn eerste theorieles begon vroeg in de ochtend op een vrije zaterdag. Het zou een lange dag worden, van 9 tot 5 aan het leren. Het was dan ook de verwachting dat het wel zijn vruchten zou af werpen. Het boekje was gelukkig niet al te groot en het was ook weer niet bijbelsdik. De eerste hoofdstukken kwamen we lachtend door. Wat zijn ook al weer voetgangers? Wie mag er voor, links of rechts? Wat doe je bij een stopbord? Nou ja, natuurlijk kwamen er ook wel wat moeilijkere dingen bij. Maar ook dat waren geen dingen die je onmogelijk kon onthouden of weten.

Na een zit van zo'n 2 uur brak onze pauze aan, een moment om eindelijk wat te kunnen kletsen en om de benen weer even te strekken. Het leuke was dat er nu nog zo'n 6 uur zouden volgen. Waar waren we aan begonnen :) ?

Zelfs na de tweede pauze leek het compleet afwerken van het boekje nog mijlen ver van ons verwijderd. We waren namelijk nog niet op de helft van het boekje. Het waren dan ook wel 28 hoofstukken, de een wel wat belangrijker dan de ander, maar toch. Een hoop werk lag nog voor ons.

Gelukkig ging het tempo iets omhoog, feitjes over drank tijdens het rijden, extra milieuvriendelijk rijden en ladingen werden wat sneller behandeld, aangezien dit redelijk eenvoudig te begrijpen was.

Tweede les:

Twee dagen later konden we onze zitting weer voortzetten. Nu voor maar 2 uurtjes, het was de bedoeling dat we twee oefenexamens zouden maken en nog een bordenexamen, zodat we ook alle verkeersborden zouden kennen. De spanning was ondertussen al iets gestegen, de dag van het examen was nog maar 1 dag van ons verwijderd. Morgen zouden we gewoon moeten! De zenuwen waren wat meer gespannen, maar de hoop was nog goed. Alle oefenexamens werden moeiteloos en met gelach gehaald.

Het examen:

Het was een koude dinsdag morgen, het was 20 december. Het had lichtelijk gesneeuwd en het was rond half 8 toen we het station naderden. Nadat we samen een kaartje gekocht hadden, was het nog even wachten op de trein, die wonderbaarlijk genoeg ook nog eens op tijd kwam! Een voorspoedige reis volgde en onze bestemming werd ruim op tijd bereikt. We hadden nog bijna 2 uur om te wachten tot het examen. Het zouden lange uren worden, lange, zenuwslopende, gekmakende uren.

We begonnen elkaar nog eens wat te overhoren, wisten we alles helemaal? Wat als we het niet zouden halen, wat dan? Hoe zouden mensen dan op ons reageren en hoe als we wel slaagden? Vragen spookten door onze hoofden, de zenuwen stegen verder. De WC bleef niet ongebruikt.

Eindelijk was het moment van de waarheid aangebroken, het examen kon gaan beginnen. We waren naar onze tafel gelopen, de tafel met het ingebouwde kastje. Om nu eerst onze 25 gevarenherkenningsvragen te mogen maken en daarna nog 40 theoretische vragen. Fouten waren natuurlijk toegstaan, tot 12 bij het eerste deel en slechts 5 bij het tweede deel. Het tweede deel was dus extra spannend. Al is het wel gemakkelijker, aangezien je veel meer bedenktijd hebt en het minder op gevoel is dan het eerste deel.

Na op een hoog tempo 65 keer op wat knopjes gedrukt te hebben, was het examen voorbij. De stress was verdwenen, maar de spanning liep hoog op. Zouden we het gehaald hebben? Overal om mij heen hoorde ik al mensen mopperen, zeggen dat het niet gelukt zou zijn. Ik begon zelf ook flink te twijfelen, zou ik bij de 35% horen? Dat was namelijk het gemiddelde percentage dat normaal slaagde. Er waren 35 mensen voor mij en nog eens veertien voor de vriendin waar ik samen mee geleerd had.

Om de spanning er nu maar eens uit te halen en om u niet meer langer te laten wachten dan nodig is. Zal ik u dan toch maar eens mee gaan delen, als mijn schrijven dat toelaat, dat ik voor mijn theorie examen in 2011 tegen het einde van dit jaar geslaagd ben. Gelukkig met z'n tweeën! Op 20 december 2011 hebben wij beiden ons theoretische examen voor het B-rijbewijs succesvol afgelegd.